Geefmij sex maagdelijk kutje

geefmij sex maagdelijk kutje

Ik ben een spontaan sociaal gevoelsmens die graag eens uitgaat, een goede relatie heeft met haar familie en graag het zot uit hangt. Mijn vriend is daarentegen vrij introvert, wacht alles af, kan in groot gezelschap soms niet veel zeggen, is niet zo goed in het uiten van zijn emoties en niet snel enthousiast over zaken.

Hij trekt zich snel aan van wat anderen zouden denken en dit houdt veel spontaniteit tegen. Onze agenda zit in het weekend wel goed vol, maar dat is meestal omdat ik deze zelf vol plan of we worden uitgenodigd.

Ik heb in het verleden wel eens geopperd dat hij 1x per maand een activiteit bedenkt wat we samen gaan doen, maar dat lukt het gewoon niet. Dan panikeert hij helemaal en komt er toch niets van behalve de clichés zoals een sauna, film of etentje.

Ik begin me ook meer aangetrokken te voelen tot andere mannen en dat heb ik hiervoor nooit ervaren. Langs de andere kant is onze relatie wel sterk. We hebben samen al veel meegemaakt, kennen elkaar door en door. Ook ons vertrouwen in elkaar is groot. We tonen nog veel affectie naar elkaar en dit voelt heel vertrouwd en geweldig. Als ik het globaal bekijk, ben ik zeker tevreden van onze relatie.

Deze is heel standvastig, maar langs de andere kant mis ik ook de spontaniteit. Ik hoop dat jij goed advies hebt voor mij? Tom , We wonen nog steeds apart, elk bij onze ouders. We hebben samen altijd een zeer toffe, leuke relatie gehad met veel plezier. Toch zijn er bij mij na 5 jaar twijfels gekomen.

Ik vroeg me af of dit hét was? Dat was ook de periode dat ik van job gewisseld ben en in opleiding zat voor een andere job. Ik besliste om dat twijfelgevoel te negeren en dacht dat het kwam door de stress van de jobwissel. Een tijdje zijn de twijfels weg geweest, maar de laatste maanden zijn ze terug gekomen.

Ik heb altijd geprobeerd om de twijfels weg te duwen en te genieten van de leuke dingen in onze relatie, maar de laatste tijd nemen ze echt de overhand. Ik voel me goed bij haar en we maken veel plezier, maar ik mis het onzichtbare, de vonk, het verlangen naar mijn partner.

Ik heb het gevoel dat we meer goede vrienden zijn dan liefdespartners. Ter info dit is enkel mijn gevoel, zij ziet mij nog altijd doodgraag, wat het er niet makkelijker op maakt.

Ik besliste om open kaart te spelen met mijn ouders over de situatie. In het begin hadden ze begrip, maar op den duur bleven ze continu pushen om bij haar te blijven. Daar heb ik absoluut geen boodschap aan. Ik heb dan met mijn partner over mijn gevoelens gepraat.

Dit was geen makkelijk gesprek, zoals ik verwachtte had zij wel nog liefdesgevoelens. We hebben beslist om even afstand te nemen zodat ik alles op een rijtje kan zetten en nadenken. Ik weet echt niet wat ik moet doen, aan de ene kant wil ik het verleden dat we opbouwden niet weggegooien en wil ik haar niet ongelukkig maken. Aan de andere kant vraag ik mij af of het zin heeft om zo in de relatie verder te blijven?

Ik vind dit niet eerlijk t. De laatste tijd vond ik het ook moeilijker en moeilijker om affectie te geven. Normaal stond ik niet open voor andere meisjes, maar de laatste tijd wel. Ik heb een datingapp geïnstalleerd en raakte aan de praat met een meisje, wat het er niet makkelijker op maakt. Ik weet echt niet meer wat ik moet doen: Reactie infoteur , Hallo, volgens mij is er maar 1 manier om antwoord te krijgen en dat is de relatie verbreken.

Je kan dan ervaren wat er verder nog is en of je daar gelukkiger van wordt of niet. Op die manier ben je eerlijk tegen jezelf en tegen je partner. Als jullie voor elkaar bestemd zijn, dan komt dat na een jaar of enkele jaren vanzelf weer en dan heb je deze jaren niet weggegooid.

Op dat moment kan je dan echt voor haar kiezen. Anders blijf je deze twijfel waarschijnlijk altijd houden en dat is ook niet goed voor jullie relatie. Mijn mening is dat een langere pauze niet helpt: Ana , Mijn vriend kan niet van de alcohol afblijven in het weekend maar hij combineert dat ook met “ medicijn” wat soms nogal heftig aan toe gaat. Mijn gevoelens zijn zo goed als op waardoor ik telkens twijfel als ik het wil uitmaken.

Hij heeft totaal geen respect niet meer en we heb en enkel ruzie. We zouden gaan samen wonen maar dat zie ik totaal niet zitten. Hij is zeer onvolwassen en onrealistisch. Alles wat hij wilde zo krijgt hij het maar als een andere het anders wilt dan is het ambras.

Reactie infoteur , Volgens mij is de keuze niet zo moeilijk en volgens mij weet je al wat je moet doen. Hier zit geen toekomst in! Iris , Heb iets meer dan twee jaar een relatie met een lieve jongen.

Maar we hebben een heel andere levensstijl en ritme en ik voel me eenzaam in de relatie. Hij heeft 1 keer in de hele relatie bij mij thuis geslapen, ik een heel jaar bijna ieder weekend bij hem. Totdat ik het zat werd dat het maar van 1 kant kwam. Ik heb een chronische ziekte en rust, regelmaat en slaap is voor mij belangrijk dus ik slaap van 11 tot 7. Gevolg is, als ik daar niet ga slapen in het weekend dat we elkaar nauwelijks zien. Hij is zo druk met zijn eigen leven dat ik het gevoel heb dat er geen ruimte voor mij in is of hij die niet wilt maken.

Dus ik merk dat ik me emotioneel aan het afsluiten ben en afstand neem, want ik zou toch echt graag een partner willen die ook echt bij mij "wilt" zijn. Reactie infoteur , Hallo Iris, dit klinkt niet best om eerlijk te zijn. Ik vind het vreemd dat hij slechts 1x bij jou geslapen heeft en dat hij niet iets tegemoet kan komen aan jouw slaapritme. Dat wil niet zeggen dat hij dat altijd moet doen, maar hij zou zeker meer moeite kunnen doen voor jullie relatie.

Ik zou je adviseren om voor jezelf te kiezen. Als hij je dan terug wil, dan kan hij moeite gaan doen en zich aanpassen en dan kan jij zien of je er dan wel vertrouwen in hebt of dat het gewoon niet gaat werken en het gevoel te weinig is.

We wonen sinds een jaar samen. Aan het begin van de relatie twijfelde ik nogal, omdat hij in het buitenland woonde en ik niet verliefd genoeg was voor een lange-afstandsrelatie. We voelden elkaar wel altijd tot elkaar aangetrokken als we elkaar zagen. Hij was al een aantal jaar verliefd op mij.

We kennen elkaar al sinds we kleine kinderen zijn. We kennen elkaar dus al lang en goed. Inmiddels woont en studeert hij in Nederland en sindsdien hebben we een relatie.

Het voelde namelijk vertrouwd, ik wist dat hij voor me zou gaan en ik dacht 'we zien wel hoe het loopt'. Het voelde goed met hem en we hebben nooit ruzie. Sinds een half jaar ben ik enorm gaan twijfelen. Ik heb iemand anders ontmoet 29 jaar , waar ik inmiddels stapelverliefd op ben geworden. En hij op mij. We spreken af, hebben interessante gesprekken, zonder dat mijn vriend dat weet.

Niet eerlijk, weet ik. Wil graag intiemer met hem zijn, maar dat doe ik niet, omdat ik mezelf dan niet meer in de spiegel aan kan kijken. Ik heb allerlei vragen als 'Is dit het? Ik heb mijn twijfels uitgesproken naar mijn vriend en hij geeft me alle tijd, maar hij is nog stapelgek op mij. Ik was nog te veel met hem bezig en lukt me niet om hem te vergeten. Ook kan ik het moeilijk opbrengen om moeite te doen voor onze relatie. Hij doet dat wel.

Na een maand kwam ik de ander weer tegen en hebben sindsdien weer contact. Ik ben een weekend weg geweest met m'n vriend en dat was leuk, maar toen we terug kwamen, kwam de twijfel weer terug. Ik voel het als een achtbaan: Ik word er gek van. Eet slecht, slaap slecht, huil veel… Ik weet niet hoe ik erachter kan komen. Ik heb een soort van verlammende angst: Ik denk namelijk dat ik ook goed bij hem pas.

Ik weet het niet meer. Heb je tips voor mij? Reactie infoteur , Je durft geen beslissing te nemen. Je kan het wel en volgens mij weet je ook welke beslissing je moet nemen. De basis van jullie relatie is niet voldoende om dit vol te kunnen houden, doordat het al met de weinig enthousiasme en verliefdheid vanaf jouw zijde begonnen is.

Ga kijken wat er nog meer in de wereld is, zoals de jongen van 29 waar je het nu over hebt. Mochten jij en je huidige partner toch voor elkaar bestemd zijn ik denk het niet dan kom je daar met een paar jaar wel achter. Toen ik hem leerde kennen was hij alles wat ik zocht in iemand en was hij anders dan anderen waar ik mee omging.

Dat veranderde allemaal toen ik hem beter leerde kennen. Hij was nog altijd anders dan anderen maar niet in de positieve zin. Ik wil er graag een punt achter zetten omdat ik hem niet wil veranderen maar als hij niet verandert ga ik verder de put in. Ik durf hem niet weg te sturen vanwege mijn onverwachte zwangerschap. Wat moet ik doen? Reactie infoteur , Hallo Kelly, wat een moeilijke situatie door je onverwachte zwangerschap.

Echter, maak de keuze die op lange termijn het beste is. Als jullie relatie geen toekomst heeft, dan is die er zeker niet met een kindje. Je relatie wordt dan immers extra op de proef gesteld want de verzorging van een baby is vermoeiend. Ook wanneer je de relatie verbreekt, kan je partner een rol krijgen in de opvoeding.

Gebruik de tijd om dat nu een plek te geven in plaats van dat je elkaar voor de gek houdt en nog een tijdje door gaat om later uit elkaar te gaan dan krijgt je kindje er veel meer van mee.

Beppie , Vanaf het begin van onze relatie heb ik last van zijn ex. Ze komt op elk familie feest en heeft ook nog iets met een vriend van hem. Hij heeft hier nooit iets mee gedaan.

Ik ben geprobeerd om dit te accepteren maar ik word er helemaal gek van. Ik accepteer het meer. Ik blijf hem dit kwalijk nemen dat hij hier in niet is opgekomen voor mij. We hebben ook geen nieuwe vrienden waar we samen mee omgaan. Dus alle feesten is met haar erbij en ik kan daardoor nooit mezelf zijn. Naar mijn beste vriendin gaat hij ook nooit mee naar een feest. Het is er allemaal ingeslopen. Dit heb ik aangehaald bij hem. Hij zegt als ik om die reden weg zou gaan. Zijn liefde overslaat in haat.

Hij zegt wat wil je dat ik mijn vrienden en familie gedag zeg. Ik zeg ik weet het niet maar ik ben nu niet gelukkig en ik wil dat je er serieus mee over na denkt. Hij zegt dat hij ook het liefste weg wilt met mij en weg van alles. Hoe lossen we dit op. Ik heb t al veel vaker aangehaald maar hij heeft t nooit serieus genomen.

Ik maak in je verhaal niets op over dat hij reden geeft waardoor jij onzeker zou moeten zijn en bang zou moeten zijn dat hij haar terug wil. Als hij dat zou willen, was dat waarschijnlijk in die 10 jaar al lang gebeurd! Dus waarom heb je hier zoveel moeite mee? Nol , Al snap ik je gevoel wel. Probeer je gevoel te delen zonder hem aan te vallen. Wees nieuwsgierig ipv direct oordelend vanuit jezelf.

Stel vragen aan hem en laat m zelf met n eventuele oplossing komen. Reactie infoteur , Ergens ben ik het met je eens, al zijn er volgens mij ook grenzen die je mag bewaken en hoef je niet altijd je oordeel voor je te houden.

Als je er naast zit kan hij dat ook vertellen. Mimi , Er is al sinds het begin een probleem tussen mij en zijn ex. Zij loopt te stoken in onze relatie en werkt ons op alle fronten tegen.

Ikzelf heb een heel goed contact met mijn ex en zijn nieuwe vriendin. We gunnen elkaar alles en denken mee in ingewikkelde situaties. De ex van mijn vriend wil nog steeds de controle houden over mijn vriend en dat lukt haar aardig. Ik heb hier ontzettend veel last van.

Mijn vriend is het ook niet altijd met haar eens, maar heeft er naar eigen zeggen geen last van en hij vindt dus dat ik me erover heen moet zetten. Ik kan dat niet. Ik heb hem gevraagd om het contact tussen hen puur zakelijk te houden rondom hun zoon. Alleen het nodige, maar niet dat dagelijkse gebeld en geapp over elk wissewasje en het gezeur over hem en mij.

Helaas reageert hij hier niet op. Naar mijn mening is hij bang om zijn zoon kwijt te raken als hij haar tegen het harnas jaagt. Ik trek de situatie gewoon niet meer en hij vindt dat we er te vaak discussie over hebben, waardoor hij ook gaat twijfelen over de relatie. Is het nou zoveel gevraagd om tot een compromis te komen? Hij kan zich toch ook eens proberen te verplaatsen in mij? Of doe ik te moeilijk? Reactie infoteur , Hallo Mimi, ik denk dat je gelijk hebt en tot een compromis moet komen, maar meer doen dan dit met hem bespreken kan je niet.

Als hij het contact niet zakelijker wil houden en jij je er niet prettig bij blijft voelen is er dus maar 1 oplossing: En met een beetje geluk laat dat hem inzien dat hij toch wat aanpassingen wil doen om jou weer terug te krijgen. Zo niet, dan ga je op de lange termijn gelukkiger zijn zonder hem. Sensas , De reden dat er voor mij geen plaatst is, is dat ik haar niet steun in haar nieuwe ideeën en doelen en zij heel veel bewegingsvrijheid wil en nodig heeft.

Wat zij zegt klopt wel, maar haar interesse is totaal niet mijn interesse. Andersom is het ook zo, dus je kunt wel zeggen dat we beide de laatste jaren of zijn veranderd of totaal uit elkaar gegroeid zijn.

Wij zijn niet meer de allerjongste 53 en 59 jaar , maar denk dat dit niet van belang is. Zij vertelt mij nog wel van mij te houden en ik houd ook erg veel van haar. Zover ik weet is er geen ander in het spel, daar ken ik mijn vrouw goed genoeg voor. Feit is wel dat ik totaal uit het veld geslagen ben en ik haar eigenlijk niet wil laten gaan, al is dat laatste natuurlijk wel heel erg egoïstisch.

Natuurlijk mag zij een nieuw bestaan opbouwen zonder mij, en hoop met mijn hele hart dat haar dit gaat lukken, maar het doet mij heel erg veel pijn. Ik heb haar laten weten dat de deur altijd voor haar openstaat en mij altijd kan bellen als er iets is of als zij iets nodig heeft. Ik heb nu de hoop gevestigd dat zij misschien ooit nog eens terugkomt.

Mensen zeggen vaak "zag je het niet aankomen"? Ik ga mijn partner heel erg missen en niet zomaar een partner. Reactie infoteur , Hallo "Sensas", ik denk dat hoe je reageert op je vrouw, de beste reactie is. Hiermee geef je haar de vrijheid die je wil, ondanks je eigen emoties. Ingrid , Hij heeft voor mij de lat altijd erg hoog gelegd en ik heb altijd het gevoel gehad nooit te kunnen voldoen aan zijn hoge verwachtingen.

Mijn zelfvertrouwen was al niet hoog lees: Iets korter dan 1 jaar geleden heb ik bij mijn partner aangegeven dat ik sommige dingen mis en heb dit ook uitgesproken, ben ook eerlijk geweest dat ik me aangetrokken voelde tot andere mannen. Complimenten van anderen deden veel met mijn gevoel - iets wat ik normaliter niet had.

Natuurlijk voelde ik me wel gevleid maar dat was het, nu begon ik er ook gevoelens bij te krijgen. Mijn partner reageerde heel goed op mijn bericht en gaf aan hier iets mee te gaan doen. Echter was dit weinig tot niet het geval. Nu heb ik de misstap gemaakt om met een andere man meerdere keren te zoenen en ben ik ook verliefd geworden. Dit heb ik eerlijk opgebiecht aan mijn partner.

Verdrietig, boos en zijn eigenwaarde gekrenkt. Ik heb hem de tijd gegeven en hij heeft besloten dat hij met mij verder wil. Iets waarvoor ik hem dankbaar ben al blijf ik mijn twijfels houden met mijn verliefdheid. Dit weet hij ook, wij hebben elkaar beloofd daar eerlijk in te zijn. Neemt niet weg dat ik dit niet had moeten doen!

Ik zie zeker vooruitgang. Toch merk ik dat ik meerdere dingen graag zou willen veranderen in mijn leven. Ik ben sinds 1,5 jaar geswitcht van baan en ik ben gegroeid, heb mezelf ontwikkeld en daardoor ben ik ook veranderd. Ook vind ik de stad waar ik woon - daar komt mijn partner vandaan, overigens heb ik daar destijds zelf voor gekozen - niet leuk. De mensen zijn echt niet leuk, al denk ik dat je dat in veel plaatsen hebt maar goed.

Daarnaast vind ik zijn vrienden niks aan, ik ga er liever niet naartoe dan wel. Ook ben ik erg introvert en hij extravert en ga me steeds meer aan kleine dingen storen. Wel zijn we juist door mijn misstap vaker intiem en ik merk dat ik hier erg van geniet, ik wil graag met hem knuffelen, kussen en intiem zijn. Maar toch met vlagen blijf ik die twijfel houden. Ik zit met mijn gevoel erg in de knoop en ik weet eerlijk gezegd niet hoe ik tot een beslissing kan komen.

Mijn partner en ik hebben ook afgesproken dat ik probeer want je kan het niet dwingen het te lang te laten duren voordat ik een beslissing heb gemaakt. Ik ben rationeel gaan denken over de andere persoon, ook hij zal zijn nukken hebben en daar ben ik me van bewust.

Daarom blijf ik ook twijfelen. Ik stel vaak de vraag 'wat vind ik in de ander wat ik bij mijn huidige partner niet meer vind'. We zitten op een ander level. Ik heb al zoveel gelezen maar ik kom niet verder. Reactie infoteur , De belangrijkste vraag is denk ik of de dingen die jij nu wilt in je leven, of dat kan samen met hem. Staat hij er voor open om misschien te verhuizen en staat hij open voor ja andere doelen? Kijk of je een gezamenlijk beeld van jullie toekomst kan creëren.

Als je daar niet uit komt en andere wensen hebt, dan denk ik dat je nu voor jezelf moet kiezen. Kom je daar wel samen uit, knok er dan voor en probeer deze fase achter je te laten en gewoon te genieten. Andy , Ze zei van de eerste dag dat ze ziek was en niet kon samen slapen of wonen. Ik was reeds 9j single en had nood aan een relatie en zij is het voor mij. Zij kwam juist uit een relatie en was in begin niet verliefd.

Ik zag haar elke dag paar uur en dan ging ik naar huis Lat-relatie. Ikzelf had nog nooit een Lat-relatie gehad. Dit leek me wel tof zou geen gezeik over je moet dit doen en dat. Dus ging elke dag bij haar met veel plezier. Toch nu dik jaar verder merk ik dat een Lat-relatie wel zwaar is.

Maar wat me meest stoort is dat als ik bij haar ben het gevoel heb van iets te moeten beteken. Als je samenwoont denk ik kan je meer samenzijn zonder bij elkaar te zijn. Nu merk ik ook dat ik graag thuis ben en toch mis ik haar maar zie haar graag. Zij heeft schrik om samen te wonen ook omdat ik al paar keer kwaad ben geweest laat ons zeggen agressief geworden tegen haar door frustraties of onbegrip.

Ze denkt ook dat ik narcistisch ben ingesteld. Reactie infoteur , Hallo Andy, het is op basis van je bericht niet te zeggen of de liefde genoeg is, maar als je agressief bent geworden en denkt ook narcistisch te zijn, dan zou ik in ieder geval eens in therapie gaan en dat geeft haar misschien ook vertrouwen om wel samen te gaan wonen.

Angela , Ik zit in mijn tweede huwelijk, we kennen elkaar 13 jaar. We weten beiden hoe het mis kan gaan met een relatie en hoe ingrijpend een scheiding is. Voor hem is het ook zijn tweede keer. In onze relatie is er veel gebeurd. Mijn ziekte blijft en werken zal nooit meer een optie zijn, maar nu gaat het heel erg goed met me. Ik voel me opgesloten, zit ondanks mijn vrijwilligersbaantjes veel te veel thuis.

Van een seksleven is al jaren geen sprake meer en als er dan al iets gebeurd vind ik het echt niet prettig maar maak ik maar zin terwijl hij juist nooit wil.

De buitenwereld ziet ons als een ideaal stel maar ik lig vaak huilend in bed voordat ik in slaap val. Ons leven is materialistisch gezien goed, en we hebben een half jaar geleden echt mijn droomhuis gekocht. Maar het " daar hoeven we nooit meer weg" benauwd me. Ik zie een lange grijze en uitzichtloze toekomst voor me en dat trek ik niet meer.

Ik heb al meerdere keren dit aan mijn man meegegeven en hij probeert het wel, is gestopt met roken, drinkt minder, probeert meer thuis te zijn, maarvoor mij blijft het grijs. Vanaf de eerste blik was er veel meer dan zakelijk contact. Vreemdgaan wil ik niet. Ik vertelde het mijn man diezelfde avond en zijn reactie was dat hij het zich kon voorstellen dat ik dat zou willen en dat dit wat hem betreft ok was.

Jaap is vanaf die dag niet meer uit mijn hoofd geweest. Ik ook niet uit de zijne. Hij kwam met grote en kleine smoezen langs op mijn werk en ik genoot ervan. Jaap is echt een van de meest bijzondere mensen die ik ooit heb ontmoet, ook als ik de vlinders weglaat. Na een vakantie met mijn man, waar ik, 4 weken lang eigenlijk alleen maar ongelukkig ben geweest wist ik dat ik tegen Jaap moest zeggen dat er geen kans was voor hem en mij.

Op kantoor kon dat niet, dus belde ik hem eindelijk wel hij bleef iedere keer zijn nr achterlaten. We gingen naar een strand en ik vertelde het hem en ineens zoenden we.

Inmiddels hebben we dus wel een relatie en ik hou van hem. Mijn hele gevoel zegt dat dit mijn levenspartner is, ondanks onze enorme verschillen. Jaap geeft duidelijk aan wat hij wil. Mijn man heeft nooit kinderen met mij gewild en dit heeft altijd enorm pijn gedaan. Gezien mijn leeftijd zou een kind met Jaap echt de allerlaatste kans zijn en mogen we geen tijd verspillen.

Een relatie van 13 jaar mag je niet zomaar weggooien, en mijn man is me heel dierbaar. Het is een hele veilige haven.

Maar ik was er niet altijd gelukkig in. De gevoelens die ik voor Jaap heb, heb ik nog nooit eerder in mijn leven gekend. Ik weet dat ik moet kiezen. Yph , Alleen ze heeft vaak wat dippen om het zo maar te zeggen de ene keer appt ze me niet terug en doet ze afstandelijk en spreek ik haar op de dag miss 5 min via de telefoon ook al heeft ze 's avonds niks meer te doen en de andere keer wil ze dat ik heel vaak langskom en krijg ik allemaal liever berichtjes.

Ik heb het hier al met haar over gehad hoe moeilijk ik dit vind maar dan krijg ik al snel de reactie ik ben nou eenmaal zo. Ik weet niet meer wat ik moet doen of dat ik mezelf gewoon aanstel. Reactie infoteur , "Ik ben nou eenmaal zo" is natuurlijk een slecht antwoord van je vriendin. Jij bent nou eenmaal zo dat je er moeite mee hebt en als je er beide zo in staat, kan je dus zonder moeite te doen meteen je relatie verbreken. Als je van elkaar houdt, moet je soms rekening met elkaar houden, inleven in de ander en soms wat veranderen aan wie je bent of wat je gewoon te doen bent.

Zeg dit tegen haar en kijk of ze dan wel rekening wil houden met jouw gevoel en wat je er samen aan kan doen. Als ze er dan nog zo in staat, dan denk ik dat jullie samen niet veel verder komen. Monique , Ik heb kinderen en hij ook. Alleen wil hij het niet aan zijn ex vertellen dat die een ander hebt leren kennen dat maak me onzeker en heb ik alleen maar rot gevoelens.

Ik heb nu heel erg twijfels of dat hij echt voor mij wilt gaan of niet. En als ik erover begint klap hij dicht. Reactie infoteur , Vraag waarom hij het niet aan zijn ex wil vertellen? Misschien is hij bang voor haar reactie en dat hij daardoor zijn kinderen minder ziet?

Praat er over en spreek af wanneer hij het wel moet vertellen bijvoorbeeld als je nog 2 maanden samen bent. Dat hij het even stil wil houden is niet heel gek, maar laat dat niet te lang duren.

Denkend Meisje , Ik zit al een tijdje na te denken wat ik wil met mijn leven. Ik studeer momenteel toerisme en in mei ga ik 7 weken naar het buitenland voor mijn stage als animator.

Als de stage goed lukt krijg ik daar een vast contract voor de zomer nog eens 4 maanden dit is echt een droom voor mij. Het liefst van al zou ik heel mijn leven willen rond reizen en de wereld ontdekken. Maar dit is natuurlijk moeilijk in een relatie want mijn vriend werkt hier namelijk al vast en ziet dat reisleventje niet echt zitten. En de hebben nu een soort van middenweg gevonden.

Als ik een vast contract krijg dan zou ik maar 1 maand extra doen ipv 4 maanden. Das fair maar diep vanbinnen wil ik meer. Hij is echt enorm lief, behulpzaam alles wat je eigenlijk zou willen. Soms voelt het alsof hij mijn beste vriend is ipv DE vriend. De laatste tijd wordt ik ook snel boos. Ik erger mij aan de kleinste dingen terwijl hij alleen maar goed probeert te doen. Want hij verteld me constant dat hij niet zonder me kan. En dat hij nooit zou willen dat we uit elkaar gaan.

Soms voel ik me een hele perioden gelukkig en soms voel ik me ongelukkig. Ik vind dit zo moeilijk: Reactie infoteur , Om te beginnen vind ik een compromis van 1 maand exrta in plaats van 4 best vreemd, zeker als je ook al al je andere reisplannen aan de kant zet. Dan moet nu 4 maanden best kunnen, zeker omdat hij ook de mogelijkheid heeft om je een keer tussendoor op te zoeken.

Als ik eerlijk ben, klinkt het alsof je spijt gaat krijgen als je nu niet gaat reizen. Als je wat ouder bent, gesetteld bent en wellicht kinderen hebt, komt dat er niet meer zo snel van, dus ik zou je adviseren dat nu te doen. Als het kan met je vriend, maar als hij niet wil en niet accepteert dat jij dat wel wil, zou ik nu voor jezelf kiezen en dan zie je daarna wel weer of jullie ooit weer bij elkaar komen of beiden iemand vinden die beter bij je past. Kim , Vorig jaar in oktober heeft hij me verteld dat zijn gevoelens voor me een 'krakje' hebben gekregen.

Ik ben zelfstandige en had dat jaar ontzettend hard gewerkt, hij had het gevoel dat we geen koppel meer waren. Ik zie deze man graag en heb mijn activiteiten gehalveerd en anders georganiseerd om ook meer tijd voor ons te maken.

Hij is ook de 3 items beginnen analyseren over onze relatie en telkens terugkomende 'problematiek': Deze zaken maken voor hem dat we toch op enkele vlakken verschillen en dat hij twijfelt of we bij elkaar passen gezien dit onderwerpen zijn waar we om de 6 maanden wel ruzie over hebben. Hij heeft zich de afgelopen 13 maanden ook niet meer kunnen geven. Dit is een lange periode om door te gaan die emotioneel voor beiden heel zwaar is. We zien elkaar graag, hij kan dat ook nog zeggen als antwoord op mijn aanzet.

Hij komt ook nog steeds 'graag' naar huis maar aan de andere kant zijn er afstandelijke dagen zonder knuffels e. Ik heb het afgelopen jaar geen cadeautje meer gekregen, geen lieve berichtjes geheel uit zichzelf, geen compliment en geen echte hoop. Ik word stilaan leeggezogen, onzeker, bang en ben vaak verdrietig. Ik wil mijn leven delen met deze man maar kan dat nog wel Reactie infoteur , Hallo, ik denk dat het belangrijkste is dat er een beslissing genomen wordt, want nu wordt die maar steeds vooruit geschoven terwijl er niets verandert waardoor de beslissing later makkelijker genomen zou kunnen worden.

Of jullie gaan er beide volledig voor en accepteren enkele verschillen en dat het niet meer zo speciaal is als in het begin, of je gaat uit elkaar en jullie gaan kijken wat de wereld verder nog te bieden heeft. Wanneer dan achteraf blijkt dat je toch elkaar wilt, kan dat in principe altijd nog!

Jln , Momenteel zitten we wat in een dipje, terwijl ik echt mijn best probeer te doen om alles terug zoals vroeger te krijgen. Ons seksleven is ook niet meer wat het geweest is, maar volgens hem is dat mijn fout. Ik neem geen initiatief, terwijl ik degene ben die dat nu net wel doet. We nemen gewoon geen tijd meer voor elkaar, en wanneer we dat wel doen dan eindigt het gewoon in ruzie 9 van de 10 keer. Ik hou het gewoon niet meer vol. We wonen nu al 3 jaar samen maar hij wil geen gezamenlijke rekening.

Telkens hij naar de winkel gaat houdt hij de ticketjes bij om dan te tonen hoeveel ik hem nog terug moet. Ik kan daar niet tegen! Volgens mij, als je een koppel bent, dan help je elkaar. En uiteraard kan het niet steeds van 1 kant komen, en dat is ook zeker het geval niet, maar volgens hem wel.

Wij werken beide, maar ik heb 2 vrije dagen in mijn week. Op mijn vrije dagen breng ik zijn eten, ik betaal op dit moment alles, maar dat kan mij ook gewoon niet schelen omdat wij een koppel zijn!

Maar als hij voor mij dan is naar de winkel moet, wees maar zeker dat ik het mag horen. Hij noemt me soms een bedelaar wanneer ik gewoon eens vraag om iets te betalen voor mij.

Ik ben de vernederingen beu. Soms weet ik niet of het nog de moeite is om voor te vechten, maarja. Daar mag ik zeker niets van zeggen. Maar de ruzies overmeesteren de goeie momenten, kan er met hem niet over praten want hij word onmiddellijk kwaad, zegt geen 2 woorden en verlaat de kamer. Ik heb geen idee hoe ik er nog moet mee omgaan, ik raak met mezelf ook in knoop.

Reactie infoteur , Hallo, aangezien je geprobeerd hebt om er over te praten, maar hij dit niet wil, is er maar 1 optie. Je bent niet gelukkig in deze situatie en zal dat ook niet worden. Zoals je het omschrijft vind ik het geen gezonde relatie, dus zoek je geluk elders! We wonen ook 1,5 jaar samen. Nu ik twijfel of ik wel verder wil, hij is zo anders dan ik. Hij is vlug kwaad koppig lastig moet ook altijd zijn gelijk hebben. Ik ben speels en redelijk gemakkelijk.

De laatse tijd ben ik ook lastig. Elke dag ruzie elke dag is er wel iets en ben het beu met hem ik haat het als hij thuis komt van het werk. Ik haat het dat hij me niet vertrouwt terwijl hij vreemd is gegaan 2x aan begin van onze relatie.

Ik weet niet meer wat te doen want ik durf de knoop niet door te hakken ookal weet ik ergens wel dat wij geen toekomst meer hebben. Blijf ik denken da ik spijt van mijnn beslissing ga hebben. Ik ben zo in de war pff.

Reactie infoteur , Je weet wat je moet doen! Bang zijn dat je spijt krijgt hoeft niet, want als je echt spijt krijgt over een jaar ofzo dan kan je zo weer contact opnemen met hem en zie je dan wel weer verder! Ondertussen hebben we een huis gekocht, 2 kindjes 3j en 1,5j gekregen en is hij net als zelfstandige in bijberoep begonnen.

Ik was 17 jaar toen we een koppel werden. Ik merk hoe langer hoe meer dat veel kleine dingen me beginnen te irriteren, ook laat ik het toe dat andere mannen dichter komen. Ik ben niet iemand die snel wil opgeven maar ik heb het gevoel dat met ouder worden, ik andere interesses heb gekregen. Ik wil hem ook niet alleen laten met de zaak.

Hij heeft ook bijna geen familie meer. Het knaagt zo aan me! Reactie infoteur , Misschien is dit gewoon een dip die er af en toe bijhoort in een langere relatie? Ik weet niet hoe lang de irritaties er al zijn, maar het is niet gek dat je die soms hebt na een relatie van 9 jaar. Geef het de ruimte, maak je niet meteen te veel zorgen en kijk dan hoe je je er over bijvoorbeeld een half jaar bij voelt. Grote kans dat deze fase dan weer over is. Zo niet… dan is er nog tijd genoeg om actie te ondernemen.

Janfaber , Ik had een drukke baan en wilde dat mijn relatie werkte zoals mijn ouders me hadden laten zien. Toen ontmoette ze na 2,5 jaar een leuke jongen hij had krulletjes en ze ging vreemd. Ze maakte het gelukkig kort daarna uit, dus dat was wel eerlijk.

Maar na zes weken met deze krullenbol rond te hebben gespeeld bleek hij toch een naar trekje te hebben, hij had nogal wat opgekropte agressie. Dus zij weer weg bij de krullenbol, huilend bij mij terug. Waarom weet ik niet maar ik moest uitgebreid horen wat ze allemaal samen hadden gedaan, gekke gewoonte is dat toch.

Dus ik voelde me al een hele kleine meneer en was bijna blij dat ze weer bij me terug wilde. Dit gebeurde 25 jaar geleden. Elke dag heb ik er aan gedacht, elke dag, echt elke dag.

Nu voel ik me een domme idioot dat ik haar niet heb laten staan. Ik deed dat omdat ik bang was om alleen te zijn. We hebben drie prachtige kinderen, een prachtig huis, maar ik merk dat ik mezelf niet ben. De woorden… "is het belangrijk om onderscheid te maken tussen het missen van JE partner en het missen van EEN partner'' klinken me nu wel erg bekend. Ik ga een einde maken aan deze relatie. Ik ben nu bijna 50 en als ik op de helft ben op mijn leven wat ik hoop dan ontmoet ik die echte ware liefde die ik kan vertrouwen wel in die tweede helft.

Reactie infoteur , Wat een moedig besluit! Maar als het je iedere dag zo bezig gehouden heeft, dan is het denk ik wel het juiste besluit. Er moet dan in ieder geval iets veranderen en je moet inderdaad voor jezelf kiezen!

Eef , Mijn verslaafde ex is in zijn gebruik nooit agressief geweest, maar hij verdween regelmatig "een paar dagen" en hier was geen houden meer aan. Al heel snel na de breuk kwam ik iemand tegen die ik dacht erg leuk te vinden.

Vlinders in mijn buik, alles erop en eraan en het was wederzijds! In de praktijk vond ik al snel dat dit totaal niet werkte. Ik probeerde te genieten van deze fijne nieuwe verliefdheid maar ik was ook nog de scherven aan het opruimen van het leven met mijn ex; een huis en baan regelen èn voor mijn twee meiden zorgen.

Het was een behoorlijk zwaar jaar en ik heb nu alles gelukkig op de rit. Mijn nieuwe liefde en ik hebben het heel rustig aan gedaan gezien de situatie en het feit dat ik kinderen heb. Hij wil ze graag beter leren kennen maar ik vind dit spannend omdat ik nog niet helemaal zeker ben van ons. Hij heeft hier begrip en geduld voor.

Hij is zo ontzettend lief en leuk en de seks is perfect maar ik kan me ook flink irriteren aan kleine dingetjes die gewoon bij hem horen. Bewegingkjes, manier van praten. Ook het feit dat hij klein er is, vind ik lastig terwijl ik dat heel erg van mezelf vind! Want uiteindelijk telt het innerlijk. Nu vraag ik me af of ik dit in mijn hoofd allemaal groter maak of dat deze twijfels voor mij onoverkomelijk zijn.

Het lijkt zo mooi maar ik heb met vlagen hevige twijfels. Ik kan hem ontzettend leuk vinden en het volgende moment ook weer niet echt. Ik heb dit besproken en we hebben een aantal keren afstand genomen. Zo ook sinds gister maar ik ga dan wel weer kapot van verdriet.

Komt dit doordat ik hem mis of dat ik bang ben voor verlies? Ik mis hem nu erg maar als ik dan weer denk aan hetgeen mij irriteerde denk ik. Het is misschien goed zo. Daarbij komt ook dat mijn ex inmiddels is afgekickt en hij mij ontzettend graag terug zou willen. Buiten zijn verslaving om die veel impact heeft gehad, heb ik in de fijne jaren altijd gedacht dat wij samen oud zouden worden. Ik was immers weggegaan om de verslaving en zij zag haar kans.

Ik wil haar nooit meer zien maar het doet allemaal veel pijn. Ik weet niet meer wat ik van de hele situatie moet denken, ik pieker me suf. Ik hoop heel erg op een antwoord, dankjewel alvast.

Reactie infoteur , Hallo Eff, sorry voor de late reactie, maar ik denk dat je eerst voor jezelf moet kiezen en nog geen keuzes kan maken betreffende je liefdesleven. Er is zoveel gebeurd… geef het wat tijd. Je ontzettend irriteren aan kleine dingen, zou als oorzaak kunnen hebben dat je er nog niet volledig aan toe bent, maar kan ook gewoon betekenen dat jullie niet bij elkaar horen.

En je ex terug nemen… ik zou daar heel voorzichtig mee zijn en als je het wil, stap voor stap. Dus eerst wat meer contact, eens iets leuks doen en echt maanden overheen laten gaan voordat je iets serieus begint. Op die manier kan jij aftasten wat je wil, kan hij laten zien hoe serieus hij is en dat hij echt goed afgekickt is en ook ter bescherming van jullie kinderen dat ze niet voor niets hoop krijgen dat papa en mama weer samen komen.

Bus , Wij zijn 18 jaar samen, maar hebben geen kinderen samen. Al ongeveer 10 jaar hebben we seksueel niets meer. We hebben heel moeilijke tijden gekend. Mijn man heeft in 2 jaar tijd zijn volledige familie verloren, en 2 accidenten gehad. Dit alles had uiteraard zijn tijd nodig om te verwerken. Ik dacht dat het daarna wel beter zou gaan. Het werd ook rustiger en toen ik er laatst naar vroeg om terug de draad op te nemen, kreeg ik te horen dat hij geen gevoelens meer voor me had.

Ik weet me geen raad meer. Hij wil eigenlijk niet scheiden, omwille van het huis dat hijzelf bouwde, hij wil gewoon vrij zijn en ieder ons eigen leven gaan. Er is ook niemand anders in het spel… Ik ga sinds enkele jaren alleen op vakantie enzo, maar gelukkig word ik er ook niet van… Reactie infoteur , Hallo, je verhaal komt over als of jullie uit elkaar gegroeid zijn en zo te lezen ervaart hij dat ook zo.

Ik denk dat in jullie geval "de koek echt op is" en raad jullie aan dan wel ook echt uit elkaar te gaan. Praktische bezwaren zoals een huis, zijn geen reden om bij elkaar te blijven als er geen wederzijdse liefde meer is.

Sths , Ik ben 22j en hij 25j. Ik studeer voor ingenieur en hij werkt in de bouw. In het begin van onze relatie hadden we veel problemen omdat hij te los was met andere vrouwen. Zelf ben ik heel zelfzeker. Mijn vertrouwen is hierdoor geschaden en is nog steeds niet wat het was.

Ik kan niet tegen de gedachte dat hij meer aandacht dan nodig geeft aan iemand anders. Na 4 jaar verandert hij bv de naam van zijn ex in een mannelijke naam. Als ik hem erachter vroeg, loog hij gewoon. Dit is al vaak gebeurd, ik moet hem eerst betrappen vooraleer hij toegeeft. Nu zijn we veel samen, wonen zo goed als bij elkaar. Hij woont samen met een vriend, maar ik ben hier ook veel. Dit leidt tot irritaties langs beide kanten.

Hij zeurt voor het minste. Hij ziet altijd wat ik niet heb gedaan in huis en amper wat wel qua huishouden. Hij kijkt op mij neer, 'want mijn studierichting is toch niet zo moeilijk'. Hij vindt het moeilijk om te zeggen dat ik goed bezig ben.

Als we samen aan tafel zitten is hij constant met zijn gsm bezig. Er is een gebrek aan communicatie, vooral diepgaande gesprekken. Ik kan niet zeggen dat hij mijn beste maatje is. Toch kunnen we wel samen lachen. Nu is er ook veel positief in onze relatie. We hebben al heel!

Ik had veel problemen met mijn familie. Wat voor veel stress zorgt. Toch hebben we deze situaties samen doorzwommen. Ik denk dat we al het nodige meegemaakt hebben om te kunnen zeggen dat we samen sterk zijn. Hij kan enorm lief zijn met momenten. Hij wil met mij een toekomst opbouwen, huisje tuintje kindje. Als er ruzie is, zal hij altijd vechten voor het in orde te maken.

Nu zit ik al lang met twijfels. Ik denk ook vaak aan hoe een relatie hoort te zijn, ik heb echt niet het idee dat ik mijn soulmate heb gevonden, toch zie ik hem heel graag. Ik wil zeker zijn voor ik verder ga.

Eens ik afgestudeerd ben kan alles heel snel gaan. Eens er kindjes bij komen kijken is het moeilijker. Ik heb het idee van een ideale relatie, en bots daar elke dag wel weer op… Weet niet of het het beste is om de stap te nemen… Reactie infoteur , Om te beginnen: Daarnaast mis ik respect maar jou toe in je verhaal en denk ik dat het heel belangrijk is dat je wel het gevoel hebt dat je elkaars beste vrienden bent.

Ik heb het gevoel dat je bij hem wilt blijven omdat je al zo lang bij elkaar bent en zoveel mee gemaakt hebt, dat is echter geen goede reden. Praat er over dat je respect mist en als hij dat gesprek niet wil of kan voeren, dan weet je denk ik genoeg.

Ik heb twijfels omdat we ten eerste al niet dezelfde doelen hebben in ons leven. Ook heeft hij een dochtertje, echt een super lief meisje, maar het begint me moeite te kosten om voor haar te zorgen. Ik heb ook het gevoel dat ik geen neen kan zeggen ivm zijn dochtertje. Reactie infoteur , Het is moeilijk om je advies te geven op basis van zo'n kort verhaal, maar verschillende doelen hoeft niet een reden te zijn om niet bij elkaar te kunnen zijn.

Maar als ze tegenstrijdig aan elkaar zijn, dan is samen zijn inderdaad wel lastig. Wat betreft zijn dochter: Je kan wel andere afspraken maken over de zorgen voor haar, maar het helemaal ontlopen gaat echt niet. Maar het probleem is dat deze vrouw een relatie heeft van 5j. Ze heeft me verteld dat de relatie met haar vriend nooit is geweest wat het moest zijn en dat ze ook nooit deze gevoelens voor hem heeft gekend.

De reden dat ze samen bleef met deze jongen was dat ze niet nog eens een relatie wilde beëindigen, ze wilt niet opnieuw falen en opgeven. Nu 5 jaar later heeft ze nog steeds die twijfels over hem. Hij is saai, stil en bekrompen. Alleen zijn gesloten wereldje en vrienden groep. Meer moet hij niet hebben.

Ondertussen is er al veel gebeurd tussen mij en die vrouw. Resultaat ze maakt het gedaan met haar vriend voor mij. Ze vertelt haar vriend eerlijk dat ze meer voor mij voelt dan voor hem. Maar die vriend reageert er zo slecht op dat hij letterlijk smeekt aan haar om te blijven, zet hun vriendengroep op tegen mij op. Zegt dat hij zal veranderen en ook sociaal zal worden en alles zou doen om haar gelukkig te maken.

Ondertussen heeft ze dit al 3 x geprobeerd maar telkens weet deze jongen haar emotioneel te chanteren dat hij niet meer verder zou kunnen zonder haar en ze krijgt dan al compassie en blijft bij hem. Ze zegt letterlijk dat ze blijft uit compassie en kiest voor de gemakkelijkste weg. Ze woont inderdaad in een mooi huis en een mooie omgeving maar ze woont bij hem in. Dus ik zeg dat wij samen ook iets moois kunnen opbouwen maar dan wel met de juiste gevoelens… Ze kiest dus makkelijk en ik vind persoonlijk materialistisch.

Nu is mijn vraag is dat zo? Zou een persoon echt alles achterlaten en haar gevoel volgen? Of maak ik mij iets wijs en is z'n eigendom van de vriend echt een reden om te blijven en eigenlijk niet samen te zijn met een persoon waar je echt van houd en verder wilt in je leven.

Ze vertelt mij dat ze helemaal niet met hem wilt trouwen en dat ze het niet ziet zitten om heel haar leven met deze man door te brengen. Met mij wil ze dat wel doen, wij hebben al zo veel keren bevestigingen gekregen dat onze gevoelens oprecht en echt zijn. Ik denk dat wij al 8 keer geprobeerd hebben elkaar niet meer te zien maar de drang naar elkaar is zo sterk dat ik echt hopeloos ben.

Laten we maar zeggen dat het regende R. CNR 22 9. De krekel en de mier J. Maandag 17 oktober  Wesp A. Eigen beheer SBCD Onverbiddelijke dageraad Eigen beheer Schijnt mijn hoofd al door mijn haar heen P. Een jongen van zes S. Als de tros wordt losgesmeten L. In de hemel is geen Dylan F. Kun je zingen zing dan mee H. Ouwe sopraan uit de Jordaan J. Ik zou weleens willen weten J. Het was een lieve stille wereld M. Voor een briefkaart op de eerste rang M.

In het land waar het leven goed is M. In het land waar het leven goed is Decca Kom je strakjes bij me spelen B. I Fossili NN Ik kan de stilte bijna horen H. Zolang ik niet beweeg H. Ik word er stapel van J. Afscheidstoernee 1 Mercury Jasperina de Jong Philips Nooit is het hier rustig H.

Wie, waar, hoe of wat R. Een klein stukkie A. Gras is blauw D. Ivo de Wijs schreef eens voor Jasperina de Jong een tekst over zijn achtjarige dochtertje toen hij haar een tekening zag maken. Wereld heet het, op muziek van Joop Stokkermans. En nu een heel lief klein liedje van en door Angela Groothuizen. Kusjes in kleuren M. En dan schilder ik mijn hele hemel blauw H. Rood wit blauw J. Ik heb mijn hart op Katendrecht verloren J.

De Zuiderzee ballade W. Hotel het Gouden Kwastje A. Het nieuwe restaurant M. De kooi beschermt de vogel P. In het stamcafeetje M. Mooi is Amsterdam bij nacht M. Hotel van de 19e eeuw W. Grand Hotel Deutschland H. In het hotel P. Een goed hotel J. Schmidt Ongehoord FAV Schmidt en Harry Bannink Polygram P Via Het bos was tachtig J. Ergens is het fout gegaan A. Terug van weggeweest B. De sage over het figuurzagen van Brigitte Bardot?

De rol van de behanger P. Liedje over de bromfiets W. P compilé complé Top Notch Maagdenburger halve bollen Drs. Jean Francois en Piet van Dijk H. Mevrouw van Gelder Schmidt Annie M. Een muis in een molen in mooi Amsterdam T. Tussen acht en half negen S. Toch is het klote zonder jou T. Liever een hufter G. De liedjes EMI 4 2 2. Naar het strand A. We gaan dit jaar niet naar Zwitserland J.

Zusje Verburg Roel C. Ja we vliegen W. En van Urbanus komen we nu bij het Vlaamse duo Kommil Foo en ook dit liedje speelt zich af in de kinderwereld. Rinus in Torremolinos K. This is your captain speaking M. Er staren steeds meer mensen naar de hemel D. Vaderlief zweeft langs den hemel W. Mensen naar de maan C. Het feest dat nooit gevierd werd J. Er is altijd een derde Eigen beheer. Grootste hits Philips O Heer geef me geen regenzomer! Meedoen aan Olympische spelen? Izak Meyers wiegelied J.

Zomer op het platteland T. Het land van Noord-Scharwou D. Stad en land C. Het leven is een kermiskoers F. Alie van der Zwan R. Voor de storm W. Donder ze achterover J. Op de Madeleine E. Vergeet mij niet F. Pak ze aan, die provincialen! Hoe je handen streelden J.

Bange blanke man W. Mijn tijd moet nog komen B. Zo beminnen wij elkaar J. Heeft u dat ook? Universal 5. Spinvis op de radio H. Sprookje Little dumpie J. Het komt goed B. Van Dam en Van Dalen A. Snelwegoverpeizingen Hoogeboom Johan Hoogeboom 2'58 Eigen opname. De laatste getrouwen M. Vrouw aan de bar A. Conny Stuart Philips Ze boog zover voorover R.

Als de nacht voorbij is J. Juliana onze vorstin J. Corry Brokken Mercury Het meisje dat je nooit vergeet J. Speenhoff Polydor Op een mooie pinksterdag A. De onbekende kinderen T. Maar voor de rest gaat alles goed T. Van jou heb ik niets meer gehoord B. In de trein S. Kamp Vught  Woensdag 4 mei. Het wordt liefde T. De wind zat een verhaaltje voor te lezen… A.

Meneer te water R. Juliana, vrij en onverveerd H. Geld, geld, geld H. Wat is dit voor een school K. De kindervriend 2 Ariola

...

Sex date sex contact friesland



geefmij sex maagdelijk kutje

Ik ben een spontaan sociaal gevoelsmens die graag eens uitgaat, een goede relatie heeft met haar familie en graag het zot uit hangt. Mijn vriend is daarentegen vrij introvert, wacht alles af, kan in groot gezelschap soms niet veel zeggen, is niet zo goed in het uiten van zijn emoties en niet snel enthousiast over zaken.

Hij trekt zich snel aan van wat anderen zouden denken en dit houdt veel spontaniteit tegen. Onze agenda zit in het weekend wel goed vol, maar dat is meestal omdat ik deze zelf vol plan of we worden uitgenodigd.

Ik heb in het verleden wel eens geopperd dat hij 1x per maand een activiteit bedenkt wat we samen gaan doen, maar dat lukt het gewoon niet. Dan panikeert hij helemaal en komt er toch niets van behalve de clichés zoals een sauna, film of etentje.

Ik begin me ook meer aangetrokken te voelen tot andere mannen en dat heb ik hiervoor nooit ervaren. Langs de andere kant is onze relatie wel sterk. We hebben samen al veel meegemaakt, kennen elkaar door en door.

Ook ons vertrouwen in elkaar is groot. We tonen nog veel affectie naar elkaar en dit voelt heel vertrouwd en geweldig. Als ik het globaal bekijk, ben ik zeker tevreden van onze relatie. Deze is heel standvastig, maar langs de andere kant mis ik ook de spontaniteit. Ik hoop dat jij goed advies hebt voor mij? Tom , We wonen nog steeds apart, elk bij onze ouders. We hebben samen altijd een zeer toffe, leuke relatie gehad met veel plezier.

Toch zijn er bij mij na 5 jaar twijfels gekomen. Ik vroeg me af of dit hét was? Dat was ook de periode dat ik van job gewisseld ben en in opleiding zat voor een andere job. Ik besliste om dat twijfelgevoel te negeren en dacht dat het kwam door de stress van de jobwissel. Een tijdje zijn de twijfels weg geweest, maar de laatste maanden zijn ze terug gekomen.

Ik heb altijd geprobeerd om de twijfels weg te duwen en te genieten van de leuke dingen in onze relatie, maar de laatste tijd nemen ze echt de overhand. Ik voel me goed bij haar en we maken veel plezier, maar ik mis het onzichtbare, de vonk, het verlangen naar mijn partner. Ik heb het gevoel dat we meer goede vrienden zijn dan liefdespartners. Ter info dit is enkel mijn gevoel, zij ziet mij nog altijd doodgraag, wat het er niet makkelijker op maakt. Ik besliste om open kaart te spelen met mijn ouders over de situatie.

In het begin hadden ze begrip, maar op den duur bleven ze continu pushen om bij haar te blijven. Daar heb ik absoluut geen boodschap aan. Ik heb dan met mijn partner over mijn gevoelens gepraat. Dit was geen makkelijk gesprek, zoals ik verwachtte had zij wel nog liefdesgevoelens. We hebben beslist om even afstand te nemen zodat ik alles op een rijtje kan zetten en nadenken. Ik weet echt niet wat ik moet doen, aan de ene kant wil ik het verleden dat we opbouwden niet weggegooien en wil ik haar niet ongelukkig maken.

Aan de andere kant vraag ik mij af of het zin heeft om zo in de relatie verder te blijven? Ik vind dit niet eerlijk t.

De laatste tijd vond ik het ook moeilijker en moeilijker om affectie te geven. Normaal stond ik niet open voor andere meisjes, maar de laatste tijd wel. Ik heb een datingapp geïnstalleerd en raakte aan de praat met een meisje, wat het er niet makkelijker op maakt. Ik weet echt niet meer wat ik moet doen: Reactie infoteur , Hallo, volgens mij is er maar 1 manier om antwoord te krijgen en dat is de relatie verbreken. Je kan dan ervaren wat er verder nog is en of je daar gelukkiger van wordt of niet.

Op die manier ben je eerlijk tegen jezelf en tegen je partner. Als jullie voor elkaar bestemd zijn, dan komt dat na een jaar of enkele jaren vanzelf weer en dan heb je deze jaren niet weggegooid. Op dat moment kan je dan echt voor haar kiezen. Anders blijf je deze twijfel waarschijnlijk altijd houden en dat is ook niet goed voor jullie relatie. Mijn mening is dat een langere pauze niet helpt: Ana , Mijn vriend kan niet van de alcohol afblijven in het weekend maar hij combineert dat ook met “ medicijn” wat soms nogal heftig aan toe gaat.

Mijn gevoelens zijn zo goed als op waardoor ik telkens twijfel als ik het wil uitmaken. Hij heeft totaal geen respect niet meer en we heb en enkel ruzie. We zouden gaan samen wonen maar dat zie ik totaal niet zitten.

Hij is zeer onvolwassen en onrealistisch. Alles wat hij wilde zo krijgt hij het maar als een andere het anders wilt dan is het ambras. Reactie infoteur , Volgens mij is de keuze niet zo moeilijk en volgens mij weet je al wat je moet doen. Hier zit geen toekomst in! Iris , Heb iets meer dan twee jaar een relatie met een lieve jongen.

Maar we hebben een heel andere levensstijl en ritme en ik voel me eenzaam in de relatie. Hij heeft 1 keer in de hele relatie bij mij thuis geslapen, ik een heel jaar bijna ieder weekend bij hem. Totdat ik het zat werd dat het maar van 1 kant kwam. Ik heb een chronische ziekte en rust, regelmaat en slaap is voor mij belangrijk dus ik slaap van 11 tot 7. Gevolg is, als ik daar niet ga slapen in het weekend dat we elkaar nauwelijks zien.

Hij is zo druk met zijn eigen leven dat ik het gevoel heb dat er geen ruimte voor mij in is of hij die niet wilt maken. Dus ik merk dat ik me emotioneel aan het afsluiten ben en afstand neem, want ik zou toch echt graag een partner willen die ook echt bij mij "wilt" zijn.

Reactie infoteur , Hallo Iris, dit klinkt niet best om eerlijk te zijn. Ik vind het vreemd dat hij slechts 1x bij jou geslapen heeft en dat hij niet iets tegemoet kan komen aan jouw slaapritme.

Dat wil niet zeggen dat hij dat altijd moet doen, maar hij zou zeker meer moeite kunnen doen voor jullie relatie. Ik zou je adviseren om voor jezelf te kiezen. Als hij je dan terug wil, dan kan hij moeite gaan doen en zich aanpassen en dan kan jij zien of je er dan wel vertrouwen in hebt of dat het gewoon niet gaat werken en het gevoel te weinig is. We wonen sinds een jaar samen. Aan het begin van de relatie twijfelde ik nogal, omdat hij in het buitenland woonde en ik niet verliefd genoeg was voor een lange-afstandsrelatie.

We voelden elkaar wel altijd tot elkaar aangetrokken als we elkaar zagen. Hij was al een aantal jaar verliefd op mij. We kennen elkaar al sinds we kleine kinderen zijn. We kennen elkaar dus al lang en goed. Inmiddels woont en studeert hij in Nederland en sindsdien hebben we een relatie. Het voelde namelijk vertrouwd, ik wist dat hij voor me zou gaan en ik dacht 'we zien wel hoe het loopt'.

Het voelde goed met hem en we hebben nooit ruzie. Sinds een half jaar ben ik enorm gaan twijfelen. Ik heb iemand anders ontmoet 29 jaar , waar ik inmiddels stapelverliefd op ben geworden. En hij op mij. We spreken af, hebben interessante gesprekken, zonder dat mijn vriend dat weet. Niet eerlijk, weet ik. Wil graag intiemer met hem zijn, maar dat doe ik niet, omdat ik mezelf dan niet meer in de spiegel aan kan kijken.

Ik heb allerlei vragen als 'Is dit het? Ik heb mijn twijfels uitgesproken naar mijn vriend en hij geeft me alle tijd, maar hij is nog stapelgek op mij.

Ik was nog te veel met hem bezig en lukt me niet om hem te vergeten. Ook kan ik het moeilijk opbrengen om moeite te doen voor onze relatie. Hij doet dat wel. Na een maand kwam ik de ander weer tegen en hebben sindsdien weer contact. Ik ben een weekend weg geweest met m'n vriend en dat was leuk, maar toen we terug kwamen, kwam de twijfel weer terug. Ik voel het als een achtbaan: Ik word er gek van.

Eet slecht, slaap slecht, huil veel… Ik weet niet hoe ik erachter kan komen. Ik heb een soort van verlammende angst: Ik denk namelijk dat ik ook goed bij hem pas. Ik weet het niet meer. Heb je tips voor mij? Reactie infoteur , Je durft geen beslissing te nemen. Je kan het wel en volgens mij weet je ook welke beslissing je moet nemen. De basis van jullie relatie is niet voldoende om dit vol te kunnen houden, doordat het al met de weinig enthousiasme en verliefdheid vanaf jouw zijde begonnen is.

Ga kijken wat er nog meer in de wereld is, zoals de jongen van 29 waar je het nu over hebt. Mochten jij en je huidige partner toch voor elkaar bestemd zijn ik denk het niet dan kom je daar met een paar jaar wel achter.

Toen ik hem leerde kennen was hij alles wat ik zocht in iemand en was hij anders dan anderen waar ik mee omging. Dat veranderde allemaal toen ik hem beter leerde kennen. Hij was nog altijd anders dan anderen maar niet in de positieve zin.

Ik wil er graag een punt achter zetten omdat ik hem niet wil veranderen maar als hij niet verandert ga ik verder de put in. Ik durf hem niet weg te sturen vanwege mijn onverwachte zwangerschap. Wat moet ik doen? Reactie infoteur , Hallo Kelly, wat een moeilijke situatie door je onverwachte zwangerschap.

Echter, maak de keuze die op lange termijn het beste is. Als jullie relatie geen toekomst heeft, dan is die er zeker niet met een kindje. Je relatie wordt dan immers extra op de proef gesteld want de verzorging van een baby is vermoeiend. Ook wanneer je de relatie verbreekt, kan je partner een rol krijgen in de opvoeding. Gebruik de tijd om dat nu een plek te geven in plaats van dat je elkaar voor de gek houdt en nog een tijdje door gaat om later uit elkaar te gaan dan krijgt je kindje er veel meer van mee.

Beppie , Vanaf het begin van onze relatie heb ik last van zijn ex. Ze komt op elk familie feest en heeft ook nog iets met een vriend van hem. Hij heeft hier nooit iets mee gedaan. Ik ben geprobeerd om dit te accepteren maar ik word er helemaal gek van. Ik accepteer het meer. Ik blijf hem dit kwalijk nemen dat hij hier in niet is opgekomen voor mij. We hebben ook geen nieuwe vrienden waar we samen mee omgaan.

Dus alle feesten is met haar erbij en ik kan daardoor nooit mezelf zijn. Naar mijn beste vriendin gaat hij ook nooit mee naar een feest. Het is er allemaal ingeslopen. Dit heb ik aangehaald bij hem. Hij zegt als ik om die reden weg zou gaan. Zijn liefde overslaat in haat. Hij zegt wat wil je dat ik mijn vrienden en familie gedag zeg. Ik zeg ik weet het niet maar ik ben nu niet gelukkig en ik wil dat je er serieus mee over na denkt. Hij zegt dat hij ook het liefste weg wilt met mij en weg van alles.

Hoe lossen we dit op. Ik heb t al veel vaker aangehaald maar hij heeft t nooit serieus genomen. Ik maak in je verhaal niets op over dat hij reden geeft waardoor jij onzeker zou moeten zijn en bang zou moeten zijn dat hij haar terug wil. Als hij dat zou willen, was dat waarschijnlijk in die 10 jaar al lang gebeurd! Dus waarom heb je hier zoveel moeite mee?

Nol , Al snap ik je gevoel wel. Probeer je gevoel te delen zonder hem aan te vallen. Wees nieuwsgierig ipv direct oordelend vanuit jezelf. Stel vragen aan hem en laat m zelf met n eventuele oplossing komen. Reactie infoteur , Ergens ben ik het met je eens, al zijn er volgens mij ook grenzen die je mag bewaken en hoef je niet altijd je oordeel voor je te houden.

Als je er naast zit kan hij dat ook vertellen. Mimi , Er is al sinds het begin een probleem tussen mij en zijn ex. Zij loopt te stoken in onze relatie en werkt ons op alle fronten tegen. Ikzelf heb een heel goed contact met mijn ex en zijn nieuwe vriendin. We gunnen elkaar alles en denken mee in ingewikkelde situaties. De ex van mijn vriend wil nog steeds de controle houden over mijn vriend en dat lukt haar aardig. Ik heb hier ontzettend veel last van.

Mijn vriend is het ook niet altijd met haar eens, maar heeft er naar eigen zeggen geen last van en hij vindt dus dat ik me erover heen moet zetten. Ik kan dat niet.

Ik heb hem gevraagd om het contact tussen hen puur zakelijk te houden rondom hun zoon. Alleen het nodige, maar niet dat dagelijkse gebeld en geapp over elk wissewasje en het gezeur over hem en mij. Helaas reageert hij hier niet op. Naar mijn mening is hij bang om zijn zoon kwijt te raken als hij haar tegen het harnas jaagt. Ik trek de situatie gewoon niet meer en hij vindt dat we er te vaak discussie over hebben, waardoor hij ook gaat twijfelen over de relatie.

Is het nou zoveel gevraagd om tot een compromis te komen? Hij kan zich toch ook eens proberen te verplaatsen in mij? Of doe ik te moeilijk? Reactie infoteur , Hallo Mimi, ik denk dat je gelijk hebt en tot een compromis moet komen, maar meer doen dan dit met hem bespreken kan je niet. Als hij het contact niet zakelijker wil houden en jij je er niet prettig bij blijft voelen is er dus maar 1 oplossing: En met een beetje geluk laat dat hem inzien dat hij toch wat aanpassingen wil doen om jou weer terug te krijgen.

Zo niet, dan ga je op de lange termijn gelukkiger zijn zonder hem. Sensas , De reden dat er voor mij geen plaatst is, is dat ik haar niet steun in haar nieuwe ideeën en doelen en zij heel veel bewegingsvrijheid wil en nodig heeft.

Wat zij zegt klopt wel, maar haar interesse is totaal niet mijn interesse. Andersom is het ook zo, dus je kunt wel zeggen dat we beide de laatste jaren of zijn veranderd of totaal uit elkaar gegroeid zijn.

Wij zijn niet meer de allerjongste 53 en 59 jaar , maar denk dat dit niet van belang is. Zij vertelt mij nog wel van mij te houden en ik houd ook erg veel van haar. Zover ik weet is er geen ander in het spel, daar ken ik mijn vrouw goed genoeg voor. Feit is wel dat ik totaal uit het veld geslagen ben en ik haar eigenlijk niet wil laten gaan, al is dat laatste natuurlijk wel heel erg egoïstisch. Natuurlijk mag zij een nieuw bestaan opbouwen zonder mij, en hoop met mijn hele hart dat haar dit gaat lukken, maar het doet mij heel erg veel pijn.

Ik heb haar laten weten dat de deur altijd voor haar openstaat en mij altijd kan bellen als er iets is of als zij iets nodig heeft. Ik heb nu de hoop gevestigd dat zij misschien ooit nog eens terugkomt. Mensen zeggen vaak "zag je het niet aankomen"? Ik ga mijn partner heel erg missen en niet zomaar een partner. Reactie infoteur , Hallo "Sensas", ik denk dat hoe je reageert op je vrouw, de beste reactie is. Hiermee geef je haar de vrijheid die je wil, ondanks je eigen emoties. Ingrid , Hij heeft voor mij de lat altijd erg hoog gelegd en ik heb altijd het gevoel gehad nooit te kunnen voldoen aan zijn hoge verwachtingen.

Mijn zelfvertrouwen was al niet hoog lees: Iets korter dan 1 jaar geleden heb ik bij mijn partner aangegeven dat ik sommige dingen mis en heb dit ook uitgesproken, ben ook eerlijk geweest dat ik me aangetrokken voelde tot andere mannen. Complimenten van anderen deden veel met mijn gevoel - iets wat ik normaliter niet had. Natuurlijk voelde ik me wel gevleid maar dat was het, nu begon ik er ook gevoelens bij te krijgen.

Mijn partner reageerde heel goed op mijn bericht en gaf aan hier iets mee te gaan doen. Echter was dit weinig tot niet het geval. Nu heb ik de misstap gemaakt om met een andere man meerdere keren te zoenen en ben ik ook verliefd geworden.

Dit heb ik eerlijk opgebiecht aan mijn partner. Verdrietig, boos en zijn eigenwaarde gekrenkt. Ik heb hem de tijd gegeven en hij heeft besloten dat hij met mij verder wil. Iets waarvoor ik hem dankbaar ben al blijf ik mijn twijfels houden met mijn verliefdheid. Dit weet hij ook, wij hebben elkaar beloofd daar eerlijk in te zijn.

Neemt niet weg dat ik dit niet had moeten doen! Ik zie zeker vooruitgang. Toch merk ik dat ik meerdere dingen graag zou willen veranderen in mijn leven.

Ik ben sinds 1,5 jaar geswitcht van baan en ik ben gegroeid, heb mezelf ontwikkeld en daardoor ben ik ook veranderd. Ook vind ik de stad waar ik woon - daar komt mijn partner vandaan, overigens heb ik daar destijds zelf voor gekozen - niet leuk. De mensen zijn echt niet leuk, al denk ik dat je dat in veel plaatsen hebt maar goed. Daarnaast vind ik zijn vrienden niks aan, ik ga er liever niet naartoe dan wel.

Ook ben ik erg introvert en hij extravert en ga me steeds meer aan kleine dingen storen. Wel zijn we juist door mijn misstap vaker intiem en ik merk dat ik hier erg van geniet, ik wil graag met hem knuffelen, kussen en intiem zijn.

Maar toch met vlagen blijf ik die twijfel houden. Ik zit met mijn gevoel erg in de knoop en ik weet eerlijk gezegd niet hoe ik tot een beslissing kan komen. Mijn partner en ik hebben ook afgesproken dat ik probeer want je kan het niet dwingen het te lang te laten duren voordat ik een beslissing heb gemaakt. Ik ben rationeel gaan denken over de andere persoon, ook hij zal zijn nukken hebben en daar ben ik me van bewust. Daarom blijf ik ook twijfelen.

Ik stel vaak de vraag 'wat vind ik in de ander wat ik bij mijn huidige partner niet meer vind'. We zitten op een ander level. Ik heb al zoveel gelezen maar ik kom niet verder. Reactie infoteur , De belangrijkste vraag is denk ik of de dingen die jij nu wilt in je leven, of dat kan samen met hem. Staat hij er voor open om misschien te verhuizen en staat hij open voor ja andere doelen?

Kijk of je een gezamenlijk beeld van jullie toekomst kan creëren. Als je daar niet uit komt en andere wensen hebt, dan denk ik dat je nu voor jezelf moet kiezen. Kom je daar wel samen uit, knok er dan voor en probeer deze fase achter je te laten en gewoon te genieten. Andy , Ze zei van de eerste dag dat ze ziek was en niet kon samen slapen of wonen. Ik was reeds 9j single en had nood aan een relatie en zij is het voor mij.

Zij kwam juist uit een relatie en was in begin niet verliefd. Ik zag haar elke dag paar uur en dan ging ik naar huis Lat-relatie. Ikzelf had nog nooit een Lat-relatie gehad.

Dit leek me wel tof zou geen gezeik over je moet dit doen en dat. Dus ging elke dag bij haar met veel plezier. Toch nu dik jaar verder merk ik dat een Lat-relatie wel zwaar is. Maar wat me meest stoort is dat als ik bij haar ben het gevoel heb van iets te moeten beteken. Als je samenwoont denk ik kan je meer samenzijn zonder bij elkaar te zijn.

Nu merk ik ook dat ik graag thuis ben en toch mis ik haar maar zie haar graag. Zij heeft schrik om samen te wonen ook omdat ik al paar keer kwaad ben geweest laat ons zeggen agressief geworden tegen haar door frustraties of onbegrip. Ze denkt ook dat ik narcistisch ben ingesteld. Reactie infoteur , Hallo Andy, het is op basis van je bericht niet te zeggen of de liefde genoeg is, maar als je agressief bent geworden en denkt ook narcistisch te zijn, dan zou ik in ieder geval eens in therapie gaan en dat geeft haar misschien ook vertrouwen om wel samen te gaan wonen.

Angela , Ik zit in mijn tweede huwelijk, we kennen elkaar 13 jaar. We weten beiden hoe het mis kan gaan met een relatie en hoe ingrijpend een scheiding is. Voor hem is het ook zijn tweede keer.

In onze relatie is er veel gebeurd. Mijn ziekte blijft en werken zal nooit meer een optie zijn, maar nu gaat het heel erg goed met me. Ik voel me opgesloten, zit ondanks mijn vrijwilligersbaantjes veel te veel thuis. Van een seksleven is al jaren geen sprake meer en als er dan al iets gebeurd vind ik het echt niet prettig maar maak ik maar zin terwijl hij juist nooit wil. De buitenwereld ziet ons als een ideaal stel maar ik lig vaak huilend in bed voordat ik in slaap val.

Ons leven is materialistisch gezien goed, en we hebben een half jaar geleden echt mijn droomhuis gekocht. Maar het " daar hoeven we nooit meer weg" benauwd me. Ik zie een lange grijze en uitzichtloze toekomst voor me en dat trek ik niet meer. Ik heb al meerdere keren dit aan mijn man meegegeven en hij probeert het wel, is gestopt met roken, drinkt minder, probeert meer thuis te zijn, maarvoor mij blijft het grijs. Vanaf de eerste blik was er veel meer dan zakelijk contact. Vreemdgaan wil ik niet.

Ik vertelde het mijn man diezelfde avond en zijn reactie was dat hij het zich kon voorstellen dat ik dat zou willen en dat dit wat hem betreft ok was. Jaap is vanaf die dag niet meer uit mijn hoofd geweest. Ik ook niet uit de zijne. Hij kwam met grote en kleine smoezen langs op mijn werk en ik genoot ervan. Jaap is echt een van de meest bijzondere mensen die ik ooit heb ontmoet, ook als ik de vlinders weglaat.

Na een vakantie met mijn man, waar ik, 4 weken lang eigenlijk alleen maar ongelukkig ben geweest wist ik dat ik tegen Jaap moest zeggen dat er geen kans was voor hem en mij. Op kantoor kon dat niet, dus belde ik hem eindelijk wel hij bleef iedere keer zijn nr achterlaten. We gingen naar een strand en ik vertelde het hem en ineens zoenden we. Inmiddels hebben we dus wel een relatie en ik hou van hem.

Mijn hele gevoel zegt dat dit mijn levenspartner is, ondanks onze enorme verschillen. Jaap geeft duidelijk aan wat hij wil. Mijn man heeft nooit kinderen met mij gewild en dit heeft altijd enorm pijn gedaan. Gezien mijn leeftijd zou een kind met Jaap echt de allerlaatste kans zijn en mogen we geen tijd verspillen.

Een relatie van 13 jaar mag je niet zomaar weggooien, en mijn man is me heel dierbaar. Het is een hele veilige haven. Maar ik was er niet altijd gelukkig in. De gevoelens die ik voor Jaap heb, heb ik nog nooit eerder in mijn leven gekend. Ik weet dat ik moet kiezen. Yph , Alleen ze heeft vaak wat dippen om het zo maar te zeggen de ene keer appt ze me niet terug en doet ze afstandelijk en spreek ik haar op de dag miss 5 min via de telefoon ook al heeft ze 's avonds niks meer te doen en de andere keer wil ze dat ik heel vaak langskom en krijg ik allemaal liever berichtjes.

Ik heb het hier al met haar over gehad hoe moeilijk ik dit vind maar dan krijg ik al snel de reactie ik ben nou eenmaal zo. Ik weet niet meer wat ik moet doen of dat ik mezelf gewoon aanstel. Reactie infoteur , "Ik ben nou eenmaal zo" is natuurlijk een slecht antwoord van je vriendin. Jij bent nou eenmaal zo dat je er moeite mee hebt en als je er beide zo in staat, kan je dus zonder moeite te doen meteen je relatie verbreken. Als je van elkaar houdt, moet je soms rekening met elkaar houden, inleven in de ander en soms wat veranderen aan wie je bent of wat je gewoon te doen bent.

Zeg dit tegen haar en kijk of ze dan wel rekening wil houden met jouw gevoel en wat je er samen aan kan doen. Als ze er dan nog zo in staat, dan denk ik dat jullie samen niet veel verder komen. Monique , Ik heb kinderen en hij ook. Alleen wil hij het niet aan zijn ex vertellen dat die een ander hebt leren kennen dat maak me onzeker en heb ik alleen maar rot gevoelens. Ik heb nu heel erg twijfels of dat hij echt voor mij wilt gaan of niet. En als ik erover begint klap hij dicht.

Reactie infoteur , Vraag waarom hij het niet aan zijn ex wil vertellen? Misschien is hij bang voor haar reactie en dat hij daardoor zijn kinderen minder ziet? Praat er over en spreek af wanneer hij het wel moet vertellen bijvoorbeeld als je nog 2 maanden samen bent. Dat hij het even stil wil houden is niet heel gek, maar laat dat niet te lang duren. Denkend Meisje , Ik zit al een tijdje na te denken wat ik wil met mijn leven.

Ik studeer momenteel toerisme en in mei ga ik 7 weken naar het buitenland voor mijn stage als animator. Als de stage goed lukt krijg ik daar een vast contract voor de zomer nog eens 4 maanden dit is echt een droom voor mij. Het liefst van al zou ik heel mijn leven willen rond reizen en de wereld ontdekken. Maar dit is natuurlijk moeilijk in een relatie want mijn vriend werkt hier namelijk al vast en ziet dat reisleventje niet echt zitten.

En de hebben nu een soort van middenweg gevonden. Als ik een vast contract krijg dan zou ik maar 1 maand extra doen ipv 4 maanden.

Das fair maar diep vanbinnen wil ik meer. Hij is echt enorm lief, behulpzaam alles wat je eigenlijk zou willen. Soms voelt het alsof hij mijn beste vriend is ipv DE vriend.

De laatste tijd wordt ik ook snel boos. Ik erger mij aan de kleinste dingen terwijl hij alleen maar goed probeert te doen. Want hij verteld me constant dat hij niet zonder me kan. En dat hij nooit zou willen dat we uit elkaar gaan. Soms voel ik me een hele perioden gelukkig en soms voel ik me ongelukkig. Ik vind dit zo moeilijk: Reactie infoteur , Om te beginnen vind ik een compromis van 1 maand exrta in plaats van 4 best vreemd, zeker als je ook al al je andere reisplannen aan de kant zet.

Dan moet nu 4 maanden best kunnen, zeker omdat hij ook de mogelijkheid heeft om je een keer tussendoor op te zoeken. Als ik eerlijk ben, klinkt het alsof je spijt gaat krijgen als je nu niet gaat reizen.

Als je wat ouder bent, gesetteld bent en wellicht kinderen hebt, komt dat er niet meer zo snel van, dus ik zou je adviseren dat nu te doen. Als het kan met je vriend, maar als hij niet wil en niet accepteert dat jij dat wel wil, zou ik nu voor jezelf kiezen en dan zie je daarna wel weer of jullie ooit weer bij elkaar komen of beiden iemand vinden die beter bij je past.

Kim , Vorig jaar in oktober heeft hij me verteld dat zijn gevoelens voor me een 'krakje' hebben gekregen. Ik ben zelfstandige en had dat jaar ontzettend hard gewerkt, hij had het gevoel dat we geen koppel meer waren. Ik zie deze man graag en heb mijn activiteiten gehalveerd en anders georganiseerd om ook meer tijd voor ons te maken.

Hij is ook de 3 items beginnen analyseren over onze relatie en telkens terugkomende 'problematiek': Deze zaken maken voor hem dat we toch op enkele vlakken verschillen en dat hij twijfelt of we bij elkaar passen gezien dit onderwerpen zijn waar we om de 6 maanden wel ruzie over hebben. Hij heeft zich de afgelopen 13 maanden ook niet meer kunnen geven.

Dit is een lange periode om door te gaan die emotioneel voor beiden heel zwaar is. We zien elkaar graag, hij kan dat ook nog zeggen als antwoord op mijn aanzet. Hij komt ook nog steeds 'graag' naar huis maar aan de andere kant zijn er afstandelijke dagen zonder knuffels e.

Ik heb het afgelopen jaar geen cadeautje meer gekregen, geen lieve berichtjes geheel uit zichzelf, geen compliment en geen echte hoop.

Ik word stilaan leeggezogen, onzeker, bang en ben vaak verdrietig. Ik wil mijn leven delen met deze man maar kan dat nog wel Reactie infoteur , Hallo, ik denk dat het belangrijkste is dat er een beslissing genomen wordt, want nu wordt die maar steeds vooruit geschoven terwijl er niets verandert waardoor de beslissing later makkelijker genomen zou kunnen worden.

Of jullie gaan er beide volledig voor en accepteren enkele verschillen en dat het niet meer zo speciaal is als in het begin, of je gaat uit elkaar en jullie gaan kijken wat de wereld verder nog te bieden heeft. Wanneer dan achteraf blijkt dat je toch elkaar wilt, kan dat in principe altijd nog! Jln , Momenteel zitten we wat in een dipje, terwijl ik echt mijn best probeer te doen om alles terug zoals vroeger te krijgen.

Ons seksleven is ook niet meer wat het geweest is, maar volgens hem is dat mijn fout. Ik neem geen initiatief, terwijl ik degene ben die dat nu net wel doet. We nemen gewoon geen tijd meer voor elkaar, en wanneer we dat wel doen dan eindigt het gewoon in ruzie 9 van de 10 keer. Ik hou het gewoon niet meer vol. We wonen nu al 3 jaar samen maar hij wil geen gezamenlijke rekening. Telkens hij naar de winkel gaat houdt hij de ticketjes bij om dan te tonen hoeveel ik hem nog terug moet.

Ik kan daar niet tegen! Volgens mij, als je een koppel bent, dan help je elkaar. En uiteraard kan het niet steeds van 1 kant komen, en dat is ook zeker het geval niet, maar volgens hem wel. Wij werken beide, maar ik heb 2 vrije dagen in mijn week. Op mijn vrije dagen breng ik zijn eten, ik betaal op dit moment alles, maar dat kan mij ook gewoon niet schelen omdat wij een koppel zijn!

Maar als hij voor mij dan is naar de winkel moet, wees maar zeker dat ik het mag horen. Hij noemt me soms een bedelaar wanneer ik gewoon eens vraag om iets te betalen voor mij. Ik ben de vernederingen beu. Soms weet ik niet of het nog de moeite is om voor te vechten, maarja. Daar mag ik zeker niets van zeggen. Maar de ruzies overmeesteren de goeie momenten, kan er met hem niet over praten want hij word onmiddellijk kwaad, zegt geen 2 woorden en verlaat de kamer.

Ik heb geen idee hoe ik er nog moet mee omgaan, ik raak met mezelf ook in knoop. Reactie infoteur , Hallo, aangezien je geprobeerd hebt om er over te praten, maar hij dit niet wil, is er maar 1 optie. Je bent niet gelukkig in deze situatie en zal dat ook niet worden. Zoals je het omschrijft vind ik het geen gezonde relatie, dus zoek je geluk elders! We wonen ook 1,5 jaar samen.

Nu ik twijfel of ik wel verder wil, hij is zo anders dan ik. Hij is vlug kwaad koppig lastig moet ook altijd zijn gelijk hebben. Ik ben speels en redelijk gemakkelijk.

De laatse tijd ben ik ook lastig. Elke dag ruzie elke dag is er wel iets en ben het beu met hem ik haat het als hij thuis komt van het werk. Ik haat het dat hij me niet vertrouwt terwijl hij vreemd is gegaan 2x aan begin van onze relatie.

Ik weet niet meer wat te doen want ik durf de knoop niet door te hakken ookal weet ik ergens wel dat wij geen toekomst meer hebben. Blijf ik denken da ik spijt van mijnn beslissing ga hebben. Ik ben zo in de war pff. Reactie infoteur , Je weet wat je moet doen! Bang zijn dat je spijt krijgt hoeft niet, want als je echt spijt krijgt over een jaar ofzo dan kan je zo weer contact opnemen met hem en zie je dan wel weer verder!

Ondertussen hebben we een huis gekocht, 2 kindjes 3j en 1,5j gekregen en is hij net als zelfstandige in bijberoep begonnen. Ik was 17 jaar toen we een koppel werden. Ik merk hoe langer hoe meer dat veel kleine dingen me beginnen te irriteren, ook laat ik het toe dat andere mannen dichter komen. Ik ben niet iemand die snel wil opgeven maar ik heb het gevoel dat met ouder worden, ik andere interesses heb gekregen.

Ik wil hem ook niet alleen laten met de zaak. Hij heeft ook bijna geen familie meer. Het knaagt zo aan me! Reactie infoteur , Misschien is dit gewoon een dip die er af en toe bijhoort in een langere relatie?

Ik weet niet hoe lang de irritaties er al zijn, maar het is niet gek dat je die soms hebt na een relatie van 9 jaar. Geef het de ruimte, maak je niet meteen te veel zorgen en kijk dan hoe je je er over bijvoorbeeld een half jaar bij voelt. Grote kans dat deze fase dan weer over is. Zo niet… dan is er nog tijd genoeg om actie te ondernemen.

Janfaber , Ik had een drukke baan en wilde dat mijn relatie werkte zoals mijn ouders me hadden laten zien. Toen ontmoette ze na 2,5 jaar een leuke jongen hij had krulletjes en ze ging vreemd. Ze maakte het gelukkig kort daarna uit, dus dat was wel eerlijk. Maar na zes weken met deze krullenbol rond te hebben gespeeld bleek hij toch een naar trekje te hebben, hij had nogal wat opgekropte agressie.

Dus zij weer weg bij de krullenbol, huilend bij mij terug. Waarom weet ik niet maar ik moest uitgebreid horen wat ze allemaal samen hadden gedaan, gekke gewoonte is dat toch. Dus ik voelde me al een hele kleine meneer en was bijna blij dat ze weer bij me terug wilde. Dit gebeurde 25 jaar geleden. Elke dag heb ik er aan gedacht, elke dag, echt elke dag. Nu voel ik me een domme idioot dat ik haar niet heb laten staan. Ik deed dat omdat ik bang was om alleen te zijn.

We hebben drie prachtige kinderen, een prachtig huis, maar ik merk dat ik mezelf niet ben. De woorden… "is het belangrijk om onderscheid te maken tussen het missen van JE partner en het missen van EEN partner'' klinken me nu wel erg bekend.

Ik ga een einde maken aan deze relatie. Ik ben nu bijna 50 en als ik op de helft ben op mijn leven wat ik hoop dan ontmoet ik die echte ware liefde die ik kan vertrouwen wel in die tweede helft.

Reactie infoteur , Wat een moedig besluit! Maar als het je iedere dag zo bezig gehouden heeft, dan is het denk ik wel het juiste besluit. Er moet dan in ieder geval iets veranderen en je moet inderdaad voor jezelf kiezen!

Eef , Mijn verslaafde ex is in zijn gebruik nooit agressief geweest, maar hij verdween regelmatig "een paar dagen" en hier was geen houden meer aan.

Al heel snel na de breuk kwam ik iemand tegen die ik dacht erg leuk te vinden. Vlinders in mijn buik, alles erop en eraan en het was wederzijds! In de praktijk vond ik al snel dat dit totaal niet werkte.

Ik probeerde te genieten van deze fijne nieuwe verliefdheid maar ik was ook nog de scherven aan het opruimen van het leven met mijn ex; een huis en baan regelen èn voor mijn twee meiden zorgen. Het was een behoorlijk zwaar jaar en ik heb nu alles gelukkig op de rit. Mijn nieuwe liefde en ik hebben het heel rustig aan gedaan gezien de situatie en het feit dat ik kinderen heb. Hij wil ze graag beter leren kennen maar ik vind dit spannend omdat ik nog niet helemaal zeker ben van ons.

Hij heeft hier begrip en geduld voor. Hij is zo ontzettend lief en leuk en de seks is perfect maar ik kan me ook flink irriteren aan kleine dingetjes die gewoon bij hem horen. Bewegingkjes, manier van praten. Ook het feit dat hij klein er is, vind ik lastig terwijl ik dat heel erg van mezelf vind!

Want uiteindelijk telt het innerlijk. Nu vraag ik me af of ik dit in mijn hoofd allemaal groter maak of dat deze twijfels voor mij onoverkomelijk zijn. Het lijkt zo mooi maar ik heb met vlagen hevige twijfels. Ik kan hem ontzettend leuk vinden en het volgende moment ook weer niet echt. Ik heb dit besproken en we hebben een aantal keren afstand genomen. Zo ook sinds gister maar ik ga dan wel weer kapot van verdriet. Komt dit doordat ik hem mis of dat ik bang ben voor verlies?

Ik mis hem nu erg maar als ik dan weer denk aan hetgeen mij irriteerde denk ik. Het is misschien goed zo. Daarbij komt ook dat mijn ex inmiddels is afgekickt en hij mij ontzettend graag terug zou willen.

Buiten zijn verslaving om die veel impact heeft gehad, heb ik in de fijne jaren altijd gedacht dat wij samen oud zouden worden. Ik was immers weggegaan om de verslaving en zij zag haar kans.

Ik wil haar nooit meer zien maar het doet allemaal veel pijn. Ik weet niet meer wat ik van de hele situatie moet denken, ik pieker me suf. Ik hoop heel erg op een antwoord, dankjewel alvast. Reactie infoteur , Hallo Eff, sorry voor de late reactie, maar ik denk dat je eerst voor jezelf moet kiezen en nog geen keuzes kan maken betreffende je liefdesleven.

Er is zoveel gebeurd… geef het wat tijd. Je ontzettend irriteren aan kleine dingen, zou als oorzaak kunnen hebben dat je er nog niet volledig aan toe bent, maar kan ook gewoon betekenen dat jullie niet bij elkaar horen. En je ex terug nemen… ik zou daar heel voorzichtig mee zijn en als je het wil, stap voor stap.

Dus eerst wat meer contact, eens iets leuks doen en echt maanden overheen laten gaan voordat je iets serieus begint. Op die manier kan jij aftasten wat je wil, kan hij laten zien hoe serieus hij is en dat hij echt goed afgekickt is en ook ter bescherming van jullie kinderen dat ze niet voor niets hoop krijgen dat papa en mama weer samen komen. Bus , Wij zijn 18 jaar samen, maar hebben geen kinderen samen. Al ongeveer 10 jaar hebben we seksueel niets meer. We hebben heel moeilijke tijden gekend.

Mijn man heeft in 2 jaar tijd zijn volledige familie verloren, en 2 accidenten gehad. Dit alles had uiteraard zijn tijd nodig om te verwerken.

Ik dacht dat het daarna wel beter zou gaan. Het werd ook rustiger en toen ik er laatst naar vroeg om terug de draad op te nemen, kreeg ik te horen dat hij geen gevoelens meer voor me had. Ik weet me geen raad meer. Hij wil eigenlijk niet scheiden, omwille van het huis dat hijzelf bouwde, hij wil gewoon vrij zijn en ieder ons eigen leven gaan. Er is ook niemand anders in het spel… Ik ga sinds enkele jaren alleen op vakantie enzo, maar gelukkig word ik er ook niet van… Reactie infoteur , Hallo, je verhaal komt over als of jullie uit elkaar gegroeid zijn en zo te lezen ervaart hij dat ook zo.

Ik denk dat in jullie geval "de koek echt op is" en raad jullie aan dan wel ook echt uit elkaar te gaan. Praktische bezwaren zoals een huis, zijn geen reden om bij elkaar te blijven als er geen wederzijdse liefde meer is. Sths , Ik ben 22j en hij 25j.

Ik studeer voor ingenieur en hij werkt in de bouw. In het begin van onze relatie hadden we veel problemen omdat hij te los was met andere vrouwen.

Zelf ben ik heel zelfzeker. Mijn vertrouwen is hierdoor geschaden en is nog steeds niet wat het was. Ik kan niet tegen de gedachte dat hij meer aandacht dan nodig geeft aan iemand anders.

Na 4 jaar verandert hij bv de naam van zijn ex in een mannelijke naam. Als ik hem erachter vroeg, loog hij gewoon. Dit is al vaak gebeurd, ik moet hem eerst betrappen vooraleer hij toegeeft. Nu zijn we veel samen, wonen zo goed als bij elkaar. Hij woont samen met een vriend, maar ik ben hier ook veel. Dit leidt tot irritaties langs beide kanten. Hij zeurt voor het minste.

Hij ziet altijd wat ik niet heb gedaan in huis en amper wat wel qua huishouden. Hij kijkt op mij neer, 'want mijn studierichting is toch niet zo moeilijk'. Hij vindt het moeilijk om te zeggen dat ik goed bezig ben. Als we samen aan tafel zitten is hij constant met zijn gsm bezig. Er is een gebrek aan communicatie, vooral diepgaande gesprekken.

Ik kan niet zeggen dat hij mijn beste maatje is. Toch kunnen we wel samen lachen. Nu is er ook veel positief in onze relatie. We hebben al heel! Ik had veel problemen met mijn familie. Wat voor veel stress zorgt. Toch hebben we deze situaties samen doorzwommen. Ik denk dat we al het nodige meegemaakt hebben om te kunnen zeggen dat we samen sterk zijn.

Hij kan enorm lief zijn met momenten. Hij wil met mij een toekomst opbouwen, huisje tuintje kindje. Als er ruzie is, zal hij altijd vechten voor het in orde te maken. Nu zit ik al lang met twijfels. Ik denk ook vaak aan hoe een relatie hoort te zijn, ik heb echt niet het idee dat ik mijn soulmate heb gevonden, toch zie ik hem heel graag.

Ik wil zeker zijn voor ik verder ga. Eens ik afgestudeerd ben kan alles heel snel gaan. Eens er kindjes bij komen kijken is het moeilijker. Ik heb het idee van een ideale relatie, en bots daar elke dag wel weer op… Weet niet of het het beste is om de stap te nemen… Reactie infoteur , Om te beginnen: Daarnaast mis ik respect maar jou toe in je verhaal en denk ik dat het heel belangrijk is dat je wel het gevoel hebt dat je elkaars beste vrienden bent.

Ik heb het gevoel dat je bij hem wilt blijven omdat je al zo lang bij elkaar bent en zoveel mee gemaakt hebt, dat is echter geen goede reden. Praat er over dat je respect mist en als hij dat gesprek niet wil of kan voeren, dan weet je denk ik genoeg.

Ik heb twijfels omdat we ten eerste al niet dezelfde doelen hebben in ons leven. Ook heeft hij een dochtertje, echt een super lief meisje, maar het begint me moeite te kosten om voor haar te zorgen.

Ik heb ook het gevoel dat ik geen neen kan zeggen ivm zijn dochtertje. Reactie infoteur , Het is moeilijk om je advies te geven op basis van zo'n kort verhaal, maar verschillende doelen hoeft niet een reden te zijn om niet bij elkaar te kunnen zijn.

Maar als ze tegenstrijdig aan elkaar zijn, dan is samen zijn inderdaad wel lastig. Wat betreft zijn dochter: Je kan wel andere afspraken maken over de zorgen voor haar, maar het helemaal ontlopen gaat echt niet. Maar het probleem is dat deze vrouw een relatie heeft van 5j.

Ze heeft me verteld dat de relatie met haar vriend nooit is geweest wat het moest zijn en dat ze ook nooit deze gevoelens voor hem heeft gekend. De reden dat ze samen bleef met deze jongen was dat ze niet nog eens een relatie wilde beëindigen, ze wilt niet opnieuw falen en opgeven. Nu 5 jaar later heeft ze nog steeds die twijfels over hem.

Hij is saai, stil en bekrompen. Alleen zijn gesloten wereldje en vrienden groep. Meer moet hij niet hebben. Ondertussen is er al veel gebeurd tussen mij en die vrouw. Resultaat ze maakt het gedaan met haar vriend voor mij. Ze vertelt haar vriend eerlijk dat ze meer voor mij voelt dan voor hem. Maar die vriend reageert er zo slecht op dat hij letterlijk smeekt aan haar om te blijven, zet hun vriendengroep op tegen mij op.

Zegt dat hij zal veranderen en ook sociaal zal worden en alles zou doen om haar gelukkig te maken. Ondertussen heeft ze dit al 3 x geprobeerd maar telkens weet deze jongen haar emotioneel te chanteren dat hij niet meer verder zou kunnen zonder haar en ze krijgt dan al compassie en blijft bij hem.

Ze zegt letterlijk dat ze blijft uit compassie en kiest voor de gemakkelijkste weg. Ze woont inderdaad in een mooi huis en een mooie omgeving maar ze woont bij hem in. Dus ik zeg dat wij samen ook iets moois kunnen opbouwen maar dan wel met de juiste gevoelens… Ze kiest dus makkelijk en ik vind persoonlijk materialistisch.

Nu is mijn vraag is dat zo? Zou een persoon echt alles achterlaten en haar gevoel volgen? Of maak ik mij iets wijs en is z'n eigendom van de vriend echt een reden om te blijven en eigenlijk niet samen te zijn met een persoon waar je echt van houd en verder wilt in je leven.

Ze vertelt mij dat ze helemaal niet met hem wilt trouwen en dat ze het niet ziet zitten om heel haar leven met deze man door te brengen. Met mij wil ze dat wel doen, wij hebben al zo veel keren bevestigingen gekregen dat onze gevoelens oprecht en echt zijn. Ik denk dat wij al 8 keer geprobeerd hebben elkaar niet meer te zien maar de drang naar elkaar is zo sterk dat ik echt hopeloos ben.

Laten we maar zeggen dat het regende R. CNR 22 9. De krekel en de mier J. Maandag 17 oktober  Wesp A. Eigen beheer SBCD Onverbiddelijke dageraad Eigen beheer Schijnt mijn hoofd al door mijn haar heen P.

Een jongen van zes S. Als de tros wordt losgesmeten L. In de hemel is geen Dylan F. Kun je zingen zing dan mee H. Ouwe sopraan uit de Jordaan J. Ik zou weleens willen weten J. Het was een lieve stille wereld M. Voor een briefkaart op de eerste rang M. In het land waar het leven goed is M. In het land waar het leven goed is Decca Kom je strakjes bij me spelen B.

I Fossili NN Ik kan de stilte bijna horen H. Zolang ik niet beweeg H. Ik word er stapel van J. Afscheidstoernee 1 Mercury Jasperina de Jong Philips Nooit is het hier rustig H. Wie, waar, hoe of wat R. Een klein stukkie A. Gras is blauw D. Ivo de Wijs schreef eens voor Jasperina de Jong een tekst over zijn achtjarige dochtertje toen hij haar een tekening zag maken. Wereld heet het, op muziek van Joop Stokkermans. En nu een heel lief klein liedje van en door Angela Groothuizen. Kusjes in kleuren M.

En dan schilder ik mijn hele hemel blauw H. Rood wit blauw J. Ik heb mijn hart op Katendrecht verloren J. De Zuiderzee ballade W. Hotel het Gouden Kwastje A. Het nieuwe restaurant M. De kooi beschermt de vogel P. In het stamcafeetje M.

Mooi is Amsterdam bij nacht M. Hotel van de 19e eeuw W. Grand Hotel Deutschland H. In het hotel P. Een goed hotel J. Schmidt Ongehoord FAV Schmidt en Harry Bannink Polygram P Via Het bos was tachtig J. Ergens is het fout gegaan A. Terug van weggeweest B. De sage over het figuurzagen van Brigitte Bardot?

De rol van de behanger P. Liedje over de bromfiets W. P compilé complé Top Notch Maagdenburger halve bollen Drs. Jean Francois en Piet van Dijk H. Mevrouw van Gelder Schmidt Annie M. Een muis in een molen in mooi Amsterdam T. Tussen acht en half negen S.

Toch is het klote zonder jou T. Liever een hufter G. De liedjes EMI 4 2 2. Naar het strand A. We gaan dit jaar niet naar Zwitserland J. Zusje Verburg Roel C. Ja we vliegen W. En van Urbanus komen we nu bij het Vlaamse duo Kommil Foo en ook dit liedje speelt zich af in de kinderwereld. Rinus in Torremolinos K. This is your captain speaking M.

Er staren steeds meer mensen naar de hemel D. Vaderlief zweeft langs den hemel W. Mensen naar de maan C. Het feest dat nooit gevierd werd J. Er is altijd een derde Eigen beheer. Grootste hits Philips O Heer geef me geen regenzomer! Meedoen aan Olympische spelen? Izak Meyers wiegelied J. Zomer op het platteland T. Het land van Noord-Scharwou D. Stad en land C. Het leven is een kermiskoers F.

Alie van der Zwan R. Voor de storm W. Donder ze achterover J. Op de Madeleine E. Vergeet mij niet F. Pak ze aan, die provincialen! Hoe je handen streelden J. Bange blanke man W. Mijn tijd moet nog komen B. Zo beminnen wij elkaar J.

Heeft u dat ook? Universal 5. Spinvis op de radio H. Sprookje Little dumpie J. Het komt goed B. Van Dam en Van Dalen A. Snelwegoverpeizingen Hoogeboom Johan Hoogeboom 2'58 Eigen opname. De laatste getrouwen M. Vrouw aan de bar A. Conny Stuart Philips Ze boog zover voorover R. Als de nacht voorbij is J. Juliana onze vorstin J. Corry Brokken Mercury Het meisje dat je nooit vergeet J.

Speenhoff Polydor Op een mooie pinksterdag A. De onbekende kinderen T. Maar voor de rest gaat alles goed T. Van jou heb ik niets meer gehoord B. In de trein S. Kamp Vught  Woensdag 4 mei. Het wordt liefde T. De wind zat een verhaaltje voor te lezen… A. Meneer te water R. Juliana, vrij en onverveerd H. Geld, geld, geld H. Wat is dit voor een school K. De kindervriend 2 Ariola

...

Help mij met mijn medische kosten! Dat was juist de bedoeling. Ik wilde het verdraaien. Wie in deze wereld begrijpt zichzelf nou? Dat je de ander snapt zou dan een wonder zijn. Zou kunnen, maar denk niet dat het bewezen is ofzo. Hangt volgens mij eerder van de persoon zelf af hoor, en die opleiding doet er niet echt toe.

Al is het wel vaak zo dat lager opgeleide mensen sneller in een slecht milieu terechtkomen, denk ik. Maar dat heeft hier niet echt iets mee te maken waarschijnlijk.

A hot lifeguard is like kleenex, use once and throw away! Op mijn school wel. Maar volgens mij lullen ook een heleboel VMBO-ers dat ze het al hebben gedaan hoor, om erbij te horen. Ik doe zelf HAVO, en ik had seks toen ik 14 was. Dit betekend niet dat ik dom ben of daar totaal niet over nagedacht heb van tevoren, en daarnaast geloof ik dat HAVO toch wel een opleiding die hoog genoeg is om me aardig slim te noemen.

Achteraf ben ik nu al 3 jaar samen met diezelfde jongen, maar dit wist ik van tevoren niet. Dus dat is geen excuus.

Ik was er gewoon zeker van dat ik er op dat moment klaar voor was. Dit heeft te maken met je volwassenheid, je vrienden groep ,je opvoeding. Je volwassenheid omdat een kinderachtig kind van 18 niets zo ver is om dan al serieus over na te denken om sex te hebben.

Je vrienden groep omdat als ze alle 9 al sex hebben gehad zou je onder druk kunnen staan en vandaar sex kunnen hebben. Je opvoeding, of je ouders naar je omkijken en altijd zeggen als je naar een jongen gaat 'kijk je uit?

Het zou kut zijn als je ouders het niet zeggen en heb je er ook schijt aan. I heard that you like the bad girls Honey, is that true? Voor de mensen die het onzin vinden; zie onderstaande link. De minister gaat dit niet zomaar zeggen als er grote risico's aan verbonden zijn. Wat ik wil zeggen is dat je je niet ongerust hoeft te maken door dingen die je hoort. Echt meisjes, dit is allemaal onzin.

Als je verhalen hoort over spoken, dan zijn die toch ook niet waar. Het zijn gewoon geruchten en die zijn ook niet waar.

En iedereen denkt wel dat de onderneming die het vaccin produceert er alleen maar bakken geld aan verdient maar dat is misschien ook zo. Maar een bedrijf mag nooit een medicijn zomaar verkopen zonder dat het streng gecontroleerd wordt en getest. Dus die zever van "het is niet getest" is ook niet waar. Ook ik lees de "horror" verhalen rond om de prik en hier komt mijn mening: Ik sluit me aan bij alle berichten die zeggen dat de kettingbrieven en roddels onzin zijn.

Wat wel waar is voor zover ik weet is het volgende - Jaarlijks steven er vrouwen aan baarmoederhals kanker. Dit zijn dus vrouwen per jaar. Op de 18 miljoen inwoners die Nederland heeft. Zo veel mensen van de totale Nederlandse bevolking sterven er jaarlijks aan HPV. Let wel, dit zijn alle varianten, terwijl je maar voor TWEE varianten ingeënt wordt. Als je geen seks gehad hebt dan helpt de inenting wel. Dat is namelijk verboden. Er zit wel een luchtje aan de zaak. Er zijn namelijk zeker wel mensen overleden aan de bijwerkingen van de HPV inenting.

In een Amerikaans onderzoek overleden meerdere mensen en raakten er anderen in coma. Dit zelfde vaccin hebben jullie allemaal ook gekregen omdat het niet 'bewezen' was dat er echt schade kan zijn. Dat is waarom je kunt laten registreren. Later kan er dan onderzoek gedaan worden aan de hand van de rest van jullie ziektegeschiedenis.

De mensen die de prik nu halen dienen als proefkonijn voor de onderzoeken op lange termijn. Daartegen word je niet beschermd. Laat vanaf je 20ste ieder jaar een uitstrijkje doen, en je bent er ook op tijd bij. Ik word er niet goed van! Ik heb hem morgen, en ik weet echt niet wat ik moet doen! Van me moeder moet ik hem wel gewoon halen. Dat ga ik denk ik ook doen. Maar het is wel vervelend al die onzin verhaaltjes..

Ik denk dat er niks gebeurd hoor! Het is in andere landen al lang ingevoerd! Als het bijwerkingen had waren hadden ze het vast al lang afgeschaft. Nou wat iedereen doet moeten ze zelf weten maar ik doe het wel!

Je krijgt er tenminste de kans voor heel veel kinderen in andere landen niet! Ik vind dat je het niet allemaal moet geloven. De kans dat je het krijgt is op 8 miljoen. Hoe groot is die kans dan zeg.. De kans is echter veel en veel groter dat jij -of je toekomstige kind- allemaal nare bijverschijnselen krijgt Ze weten geeneens wat het over 30 jaar doet.. En laten we nou eerlijk zijn, Dokters maken wel vaker fouten, -het verkeerde been amputeren bijvoorbeeld- Tja ik vertrouw het zooitje niet..

Mensen je moet gewoon geen prik nemen! Ik ben echt zo tegen al die onzin. Wel dom hoor, opeens gaan mensen moeilijk doen om prikken. Vroeger moest dit toch ook niet, nouja vroeger toen ik jullie leeftijd had!

Ik heb besloten om niet te gaan. Naar mijn mening is er nog teveel ophef over. Als de prik straks wel goed is betaal ik liever euro, dan dat ik nu in onzekerheid leef over de bijwerkingen van de prik.

Succes met je keuze. Er zijn zoiezo wel degelijk mensen aan de prik overleden: Ik ga de pruk nie thalen! Als het gevaarlijk zou zijn zou de helft van de meisjes boven de twaalf nu allemaal onvruchtbaar worden of dood gaan Als die prik echt zo gevaarlijk was, was hij allang ' van de markt gehaald' zegmaar..

Als ik onvruchtwaar wordt he? Maar vandaar dat het niet verplicht is, want nu als er wat gebeurd kunne ze zeggen: Ma das ma een kluchtje e, zeker een urban legend, niemand kent iemand die eraan verlamd of dood is gegaan nochtans iedereen kent tenminste wel één vrouwelijk persoon. Ik heb al 3 prikken gehad, en ik heb nog geen bijwerkingen gemerkt. Meisjes, alsjeblieft, neem zo'n prik, mijn tante heeft baarmoederhalskanker gehad.

En dat heeft haar lichamelijk en geestelijk kapot gemaakt. Ik weet waar ik het over heb. Denk je nu echt dat ze deze vaccin op de markt zouden brengen en dat ze goedgekeurd zou worden in verschillende landen, zoals Belgie waar het gezondheidsniveau heel hoog is, als deze schadelijk zou zijn.

Dan zou er als ware een epidemie uitbreken. Ik heb deze prik gekregen van mijn genecologe alledrie en al mijn vriendinnen ook. Helemaal geen bijwerkingen, wees er maar zeker van! Ik ben gelukkig uit , ik hoor iedereen er op school over, maar ik begin er niet aan, ookal kun je het bij de dokter halen. Misschien weten ze wel wat over over 5 jaar kan gebeuren, maar nog lang niet na 10 jaar, of 20? Of misschien pas 30 jaar later?!! Ik wil niemand bang maken, maar ik vertrouw het niet. Ze zeggen heel simpel;; iedereen vanaf tot en met blabla leeftijd een prik..

Maar wie is er nou werkelijk goed over geinformeerd? Nou,, als je het hier leest.. Ze hadden die eerst moeten beantwoorden voordat ze iets doen.! Het klinkt allemaal heel mooi dat je tegen kanker beschermd zou worden. Maar als je weet hoeveel verschillende soorten kanker er zijn, heel bot gezegd, sorry daarvoor. Dan iheb je wel een grote kans om baarmoederhalskanker te krijgen, maar hoeveel kans heb je om ook nog ergens anders aan dood te gaan?

Ik vind het allemaal wel eng klinken, maar wat ik enger vind is dat mensen iets in je spuiten, en je weet niet wat je derest van je leven te wachten staat.

Ik wil graag weten wie er nog meer over denken! En als ik moet stoppen met me pil, waneer mag ik dan weer beginnen ermee? Volgens mij zijn er wel bijwerkingen maar zijn deze doorverteld en door andere mensen laten overdrijfen! Als je er aan dood zou kunnen gaan, dan laten ze deze prik niet aan elk meisje van nederland aan bieden! Er zijn veel onderzoeken gedaan naar deze prik, ik denk dat het niet veel kwaad kan! Mijn pa zei dat er daarnet een reportage was met een professor die vertelde over die prik.

Die man was er niet tégen maar ook niet vóor. Maar alle ophef erdoor, komt door verkeerd opgezochte informatie. Er zit een stofje in die prik wat dus totaal geen kwaad kan die heel erg door de war wordt gegooit met een ander stofje , wat dus wél dodelijk is. Vandaar dat mensen zeggen dat er rattengig in zit enzo. Als zelfs die professor al ziets zegt: Het is dus allemaal een groot misverstand met dat je er dood van kan gaan enzo, klopt niks van.

En van dat mensen zeggen dat je er onvruchtbaar door kunt worden is helemaal al onzin. Die prik gaat naar je baarmoederhals, niet naar de eierstokken!!! Naja, ik laat m maar gewoon prikken die prik. Ik hoop dat veel mensen dit lezen, want als ik deze post hierboven lees merk ik dat maar weinig mensen weten hoe baarmoederhalskanker ontstaat.

Dit virus wordt gedragen door mannen en kan bij seks overgedragen worden aan de vrouw. Niet elke man draagt het virus, en van de 40 soorten die er zijn is er slechts één die een vergrote kans op baarmoederhalskanker veroorzaakt. Wanneer je geen maagd meer bent is er dus al een kans dat je 'geinfecteerd' bent met dit virus. Daarom wilt te regering alleen jonge meisjes laten inenten,want ze gaan er vanuit dat die nog maagd zijn, en moeten oudere meisjes of volwassenen zélf de inentingen bekostigen.

Er zijn natuurlijk nog geen duidelijke aanwijzingen over bijwerkingen, aangezien het net in gebruik is genomen, maar hier in Nederland kun je ervanuit gaan dat ze je niet gaan infecteren met gif.

Als je dat toch denkt zul je toch meer moeten gaan lezen over de medische industrie. Onvruchtbaarheid zal niet voorkomen, omdat er geen 'aanpassingen' of iets dergelijks aan de baarmoeder zelf zijn gedaan. En van zo'n vaccinatie kun je je een beetje ziek voelen, dat hoort erbij. Ik hoop dat dat hele gezeik een keertje over is. Mensen die niet weten waar ze het over hebben moeten geen ernstige beweringen maken, zoals beweren dat je ergens aan dood gaat.

Want je maakt een hoop meisjes bang terwijl het gebaseerd is op onzin. Sterk af te raden. Al die verontrustende berichten.. Ook al sta ik volledig achter de mensen die onzeker zijn over het feit of ze de prik wel of niet gaan halen. Want zeg nou zelf, het is wel heel erg snel gegaan hea, dat deze factinatie in het rijks factinatie werd op genomen. En Wie zegt dat de prik wel echt goed is!! NIEMAND, er is niemand die dat kan aantonen, dus ik zou zeggen, volg je gevoel en laat je niet af lijden door al die verhalen die rond gaan, want ook die verhalen hoefen niet écht waar te zijn.

Ik lig nu al zo'n 15 dagen met koorts op bed. Ik denk dat de prik geen kwaad kan, want anders zou de regering niet alle meisjes die na geboren zijn laten vaccineren, dan zouden er dus heel veel doden vallen wat ik hoor van de verhalen.

Het zijn geen fabeltjes, dit spul is 6 jaar geleden pas uitgevonden! Jullie zouden eens een kijkje kunnen nemen op uitzendinggemist. Radar is een goed en kritisch programma. Misschien dat het jullie helpt een verstandige keuze te maken. Laten we eerlijk zijn, alles wat nieuw is is eng en griezelig, tja en broodje aap verhalen zijn snel de wereld in. Probeer daar doorheen te zien en je voldoende te laten voorlichten en stel gerust vragen aan je huisarts als je ergens nog vragen over hebt of onzeker bent.

Maar laat je niet door dit soor broodje aap verhalen zo'n kans als deze vergallen. Als de regering het veilig vind dan kun je daar gerust ook vanuit gaan. Ik vind dat ze nog hadden moeten wachten met die prik.

Er krijgen namelijk maar relatief weinig vrouwen baarmoederhalskanker, en er gaan er nog minder dood aan. Zo heel erg dringend is die prik dus niet, dus waarom geen extra tijd nemen om die prik uitgebreid te testen? Jij bent eeeecht een mafketel: Die prik kon je jaen geleden al halen, ds zeur niet dat we een proefpersoon zijn, want dat is dus helemaal niet zo! Toen ze een paar jaar geleden die prik gingen geven aan mensen hadden ze heus wel proeven gedaan hoor!

Het is nu alleen zo dat het door de overheid wordt vergoed. En het zou misschien niet werken? Zeur niet dat er doden zijn, Want welke bronnen zijn dat.

Op internet kan je het ook niet vinden met goede bronnen. Ojaa, Er zou een kankerverwekkende stof in zitten: Mooi niet dat dat er in zit.

Vele dokters raden het gewoon aan met als argument dat het voor heel nederland is, en dus echt niet zomaar goed gekeurd wordt. Volgens mij hebben de dokters er toch echt meer verstand van dan alle die meisjes die elkaar gek lopen te maken met horror verhalen. Op school lopen er meisjes die hem een paar jaar geleden al hebben gehad, ze leven nog gewoon hoor: Stel dat je later baarmoederhals kanker krijgt denk je shitt had ik die prik nou mar genomen! Dus twijfel niet mutsies!

Ik ga m gewoon halen hoor, die verhalen zijn echt bullshit. Die prik is trouwens ook al lang in Amerika in gevoerd, zijn er daar klachten? Naja als er mensen zijn die er last van hebben kan het toch ook gewoon zijn dat ze niet tegen vaccins kunnen of een of anere stof in dat vaccin.

Dat ligt dan echt aan de persoon zelf, en niet aan de prik. Dat je meer kans hebt op baarmoederhalskanker als je m wel haalt dan als je m niet haalt, is al helemaal onzin. Als je er aan kan dood gaan en er vreemde klachten van kan krijgen is dit voor iedereen nadelig.

Bij de meeste experimenten krijg je geld als je meedoet, voor zover ik weet hierbij niet. Dus dat is niet eerlijk eiglijk. Als ze het dan heel graag willen, dan hebben ze pech.

Beetje overdreven denk ik. Volgens mij kan je et ook alleen maar krijgen als een jongen de drager is. Als die gewoon eerst op SOA's heeft getest kan toch? Ik ga hem halen en als ik er iets van krijg, ben ik echt NIET de enige die bijwerkingen heeft.

En stel dat je eraan dood gaat S en die andere dingen zijn helemaal niet waar! Dus gewoon die prik gaan halen. Ik heb mijn prik wel gehaald, ik heb nog naar die verhalen gevraagt aan die mensen die zeiden dat allemaal niet waar is. En waarom zouden ze het op de markt brengen als het niet veilig was?

Maar ik wil vragen doet die prik erg pijn want sommige seggen vn we en sommige niet dus voel je het heel erg als die naald in je arm wordt geprikt?? En kan iedereen je dan zien? En het is wel veilig? En krijg je er geen bijwerkingen van? En is het geen vervelende prik? Al die onzin over onvruchtbaarheid is onzin, want het is gewoon een inenting net als tegen hepatits of rode hond.

Die heb je toch ook gewoon gekregen en ja, als je die hebt gekregen kun je je ziek voelen, je voelde je vast ook niet helemaal lekker na de inenting tegen bijv. Dus what's the problem? Ik moest vanmiddag de prik halen. Er werden mij veel verhalen verteld over dat het niet betrouwbaar was en al die andere geruchten.

Een vriendin van mij moest afgelopen week naar de huisarts voor andere klachten zij had hem gevraagd of er iets van waar was. Hij zei dat ze er niets van aan moest trekken en die prik moest gaan halen. De prik deed niet zeer, je voelt een heel klein prikje in je arm, maar dar is zo over. En dat verhaal over dat flauwvallen overkomen allen de meiden die zich erg bang maken voor die prik of misschien andere gezondheidsproblemen hebben.

Als je ziek bent, wacht dan eerst een paar dagen voor dat je wat bent opgeknapt. Maar gisteren was daar een hele discussie enzo over op rtl4, ik had het helaas nie gezien. Maar de meisjes van me klas hebben het wel gezien, de dokters en onderzoekers hebbe zelf gezegd dat er bijwerkingen kunnen zijn, zoals onvruchtbaar en allemaal andere dingen. Dus we hadden op school allemaal discussies met leraren en hun vinden het eigenlijk ook nie goed.

Want het is te kort onderzocht 6jaar maar en normaal moet dat 15 jaar zijn. Andere mensen van prik en bescherm zegge dat er geen nadelen zijn, maar dat klopt niet. Ze hebben het op een volwassenen getest en niet op iemand van Dus de bijwerkingen zijn anders, dus meisjes van ongeveer 14 kunnen er allemaal nadelen aan hebbe! Je kan juist meer kans krijge dat je baarmoederhalskanker krijgt En je kan onvruchtbaar worden of mislukte handicapte kinderen krijgen of kinderen met kanker!

Je kan de ziekte alleen krijgen als je sex hebt. En dat is maar 30 op de 6 miljoen mensen die het krijge! En die prik zorgt dat je het juist krijgt!! Ik ga het ook nie meer doen!! Als het waar zou zijn, al die verhalen, dat je er aan dood kan gaan, verlamt van kan raken dan zouden ze er nooit heel nederland mee inenten. En nederland heeft zo'n streng belijd daar tegen, dus het zal heus wel goed zijn!!!

Het schijnt dat de prik maar voor vier jaar werkt. Nu is het gratis dus iedereen denkt: En dan moet je dus wel betalen Daarom verloten ze nu I-pods onder mensen die echt drie prikken nemen. De prikken schijnen heel pijnlijk te zijn. Dat is sowieso raar. Ze willen dus alleen maar geld vangen.

Maar er is nog niet duidelijk of er bijwerkingen zijn want de prik is pas een paar jaar of zelfs minder op de markt, Nog niet lang genoeg om de bijwerken te weten dus. Eigenlijk zijn wij dus gewoon proefkonijnen. Ook is er getest op ratten en die werden onvruchtbaar Ik heb de 3 prikken allemaal al gehad, ik leef nog steeds, heb nergens last van gehad, ik voelde het alleen even toen de vloeistof in mijn arm werd gespoten, al is dat voor iedereen anders, veder niks van gemerkt, ook later niet..

En trouwens wat zeurt iedereen het is een gratis prik mijn zus en ik hebben hem niet eens gratis gekregen, waardoor je je leven kunt besparen voor kanker, wat weerhoudt je, Trouwens, waarom zouden ze alle meiden tussen een bepaalde leefdtijd z'n prik moeten halen als je er van dood gaat, dan blijft er dus geen vrouw meer over vanaf nu??!

Er zijn in Nederland zulke strenge regels voor medicijnen dat het echt wel goed zit.. Rattengif in een vaccin?? Anders zou het toch allang zijn stopgezet?

Geloven jullie nou echt dat je eraan dood kan gaan? Zoiets word echt wel getest voordat ze er heel nederland mee inenten. Ik heb de drie prikken al gehad en ik leef ook nog steeds. Dus logisch dat er nu nix gebeurd met jullie. Ik ben niet gegaan, ik wilde eerst wel Gepost door bulshit op 9 mrt Nee he-he de overheid koopt dat spul massaal in, die betaald wel geld aan de fabricant slimmerd. Hoi ik ben een jongen maar heb wel wat te zeggen, als er een prik aan alle meisjes in nederland die na zijn geboren word gegeven nemen die gasten echt geen risico tenzij er een duivels genie achter zit xD.

Ik ben dan geen meisje, maar er zijn al zoveel meisjes die een prik hebben gehad. Denk je dat het niet veilig is? Dat ze gewoon een ongetest middel in 3 miljoen meisjes willen prikken? Ze hebben er duidelijk een reden voor en er hebben al zoveel meisjes een prik gehad. Waarom jij dan niet??? Dit klinkt misschien heel hard maar.. Of dood aan die prik, of dood aan baarmoederhalskanker. Ik heb alle 3 de prikken nu zo'n jaar geleden al gehad in goed overleg met mijn moeder gynaecoloog en mijn huisarts.

Oh enneh, ik ben nog springlevend.. De resultaten op lange termijn zijn idd nog niet bekend, maar ze zouden niet massaal alle meisjes gaan prikken als het gevaarlijk zou zijn. De prikken zijn niet pijnlijk, deze drie prikken zijn genoeg en je hoeft dus geen nieuwe na zoveel jaar, al die onzin over onvruchtbaarheid klopt niet want het is gewoon een inenting net als tegen en dat je alleen baarmoederhalskanker kan krijgen als je seks hebt is ook niet helemaal waar.

Oh en over doodgaan.. Dus weer een typisch voorbeeld van een onderwerp wat teveel overdreven word. Ook helpt het vaccin niet heel veel ofzo. Gisteren was er op nederland 1 was er een programma waar er allerlei dingen over verteld werden.

Hou is op met AL die domme dingen. En daarboven staat www. TNX voor de tip dus annoniem. De kosten liggen rond de euro euro per prik dit heb ik van mijn verzekering. Je zal echt niet doodgaan aan die prik. Ik zou als ik een meisje was, het niet doen, omdat er al die jaren ervoor geen problemen hebben voorgedaan, dus waarom nu er een prik is, kan je meteen die ziekte krijgen?

De prik is in andere Europese al enkele jaren te krijgen. Zijn er in die landen niet al bijverschijnselen zoals onvruchtbaarheid voorgekomen? De prik zelf heeft op de korte termijn 3 jaar geen bijwerkingen. Misschien wat pijn in de arm maar dat is vaak met prikken.

Op lange termijn kan het misschien dan nog fout gaan maar als de bijwerkingen echt ernstig zouden zijn werd de prik niet ingesteld. Dat is 1 kind per 2 klassen!

Je hebt meer kans op gehandicapte kinderen, ee3n spontane abortus als je tijdens een zwangerschap laat prikken, ook heb je meer kans op andere kankers, doordat je een paar virussen die kanker veroorzaken uitschakeld, maak je de anderen actiever" bla bla bla.. Oke, ten eerste, waarom zou je er aan dood gaan? Waar kan je zo'n prik krijgen?

Ik wil niet eens dood, Dus waarom zou je blijven leven? Jullie Zijn ook niet echt intelligent of wel? Ja, je kan er aan dood gaan. Maar ja, je kunt ook dood gaan aan een stukje kauwgom Gepost door 3Z4 op 11 mrt Ik heb de prik gehad, en heb gehoord dat ik dood ga! P jullie gaan vast allemaa dood aan die prik ; ja ik hoorde van die en ik van die en bla P evidence is the key;.

Jawel zelfs als je sex hebt gehad kun je die prik nog gaan halen. Gewoon een uitstrijkje laten nemen zodat ze kunnen controleren of je het virus hebt of niet.

En als jij maagd was en je partner ook dan moet je het niet vrezen let maar op met die mannen zij zijn het die de virus overbrengen. Zal ik is ff wat vertellen..

Ik heb m al gehad, vorig jaar, mijn ouders hebben m zelf betaald, ze zeiden datj e niet sexueel actief mocht zijn ditdat, achterafegzien mocht dat wel.. Het gevaar is alleeen zo: Als je een jaar of 40 ben moet je naar het ziekenhuis voor onderzoek, of je geen ziektes hebt enzo..

Ik heb de prik niet gehaald omdat er op de school van mijn nicht al verschillende meisjes erg ziek zijn geworden.. Deze prik is ook nieuw dus ze weten nog niet zeker of het wel werkt. Ik heb het nagevragen aan een kinderarts en die zei dat al die horrorverhalen helemaal niet waar zijn! Die zijn van mensen die het niet goedvinden dan mensen prikken ontwikkelen tegen ziektes. Die mensen vinden dat alles op een natuurlijke manier moet gaan.

Ik ben het totaal niet met die mensen eens! Als je toch iets vreselijks wat kan doen moet je die kans met beide handen aannemen!! Ik heb de prik niet gedaan, want ze weten het gewoon niet zeker..

Er kan altijd wel wat gebeuren wie weet.. Wat houd het in als je geen maagd meer bent zoals ik dan zou die prik toch niet helpen of zoiets ik snapte het niet helemaal zou iemand het me uit kunnen leggen. Ik heb die prik al gehad en ik heb helemaal niks.

Ik denk niet dat ze ons prikjes gaan prikken waarin rattengif of what ever erin zit gaan laten prikken. Als je later baarmoederhlaskanker krijgt krijg je wel spijt. Die prikken zijn goedgekeurd door mannen, die hoeven ze toch niet te halen, want wat kan het hun nou schelen als er een paar meisjes aan dood gaan? En dan kijken ze ook nog eens raar op als bijna de helft van de meiden de prikken niet neemt! De moeder van mijn vriendin heeft naar twee verschillende ziekenhuizen gebeld om te vragen of mijn vriendin en ik de prikken moeten halen, maar beide ziekenhuizen zeiden dat je de prikken absoluut NIET moet halen.

Het zijn dus niet alleen horrorverhalen van meisjes, zelfs opgeleidde doktoren zeggen dat je het niet moet doen, en doe ik het dus ook niet. Ik heb de prik vandaag gehad en er is niks aan de hand!

Meiden, ik zou de prik gaan halen, je gaat er echt niet dood aan en als je misschien later BMHK hebt, dan denk je: Had ik de prik toch maar genomen. De spuit is klein Als je er dood aan zou kunnen gaan, dan zou ik die prik echt niet genomen hebben! Ik heb de prik ook gehaald en je gaat er niet dood aan of je krijgt een verlamming!!! Ik zou eerst met me vriendin die prik gaan halen.. Maar zij had zo'n verhaal gelezen..

Dus ging zij niet! Ik had een paar keer gezegt dat het niet waar was.. Maar ze geloofde me niet!!: Ik vind dit niet heel verhelderend, maar goed. Persoonlijk ben ik de prik wel gaan halen, de regering gaat zoiets echt niet goedkeuren als er geen heel goed ondezoek naar gedaan is.

En in heel veel andere landen wordt het allang gebruikt! Je kan zeker niet dood gaan aan het vacin dat nu landelijk een prik is. Dat is een fabeltje over een ander missel in Amerrika. Dat geld niet voor deze! De bijwerkingen op korte termijn zijn alleen; jeuk rood en pijn. De prik die wij kunnen halen is al uitgetekst, maar nog niet op grote schaal. De bijwerkingen over 30 jaar zijn niet bekend. Normaal krijgen weinig vrouwen baarmoederhalskanker in totaal gaan er per jaar gemisseld vrouwen aan dood.

Door deze prik zouden dat er minder worden. Je krijgt het door een virus dat wordt overgedragen voor sex. Waarschijnlijk een of ander horrorverhaal in Holland Het is eerder als je rond de 50 bent dat je redelijk veel kans maakt..

Ik geloof niks van die verhalen dat je dood gaat of verlamd raakt! Maar ik heb die prik niet gehaald. Ik vind dat er te weinig over bekend is. De overheid zal echt geen prik geven als je er aan dood kan gaan. Als je kijkt naar mensen die nu aan kanker liggen te lijden ga je echt wel een prikje halen. Ik vraag het me af of de regering wel goed heeft nagedacht Het gaat ook om zoveeeeeel geld, volgens mij zit er een hele markt achter.

Bovendien vond ik bij dat programma van radar dat mensen maar slecht zijn ingelicht, komt het net over alsof ze al die nadelen van een prik willen achterhouden.

De nadelen kwamen veel sterker naar voren dan de voordelen. Maar goed, ieder zijn eigen keuze. Laat je niks wijs maken door die idiote verhaaltjes! Maar de overheid is miljoenen kwijt aan zo'n landelijke vaccinatie en geloof me, dat doen ze echt niet als ze niet eens weten of het werkt of of het veilig is. Wil je de prik niethalen omdat je bang bent?

Dat moet je maar lekker zelf weten, maar de mensen die hem wel gaan halen zijn straks wel lekker beschermd, voor een deel. Suit yourself, maar ga geen enge verhalen verzinnen en anderen proberen te beinvloeden.

Dat is wel een beetje egoistisch, vind je ook niet? Iedereen die andere verwijt dat ze lekker kanker krijgen als ze de prik niet nemen, jullie zijn zoooo dom!! Als je je netjes gedraagt en het bij 1 iemand houd dan hoef je helemaal geen prik. Dus je kan ziek worden van heel veel andere soorten kanker. Ook al is er maar 0. Je zou maar net die 0. Er word zo veel gezeurd dat er een middel tegen kanker gevonden moet worden, en dan is er een middel Ik wil best geloven dat er meisjes verlamd, onvruchtbaar of zijn overleden aan dit vaccin.

Maar dan wil ik het verhaal eerst van die mensen zelf horen! Maar ik zit mezelf helemaal dood te stressen want ik weet het niet mijn dokter heeft gezecht 'ja sommige dingen zijn wel waar en sommige niet' nou daar heb ik dus niks aan en van mijn vader moet ik hem halen en van me moeder niet.

Hahahahahahahahaha, Inderdaad schatjes, vmbo opvattingen. Ze zullen voor die miljoenen die ze uitgeven echt wel hebben nagedacht en onderzocht. En nee, niet alle meisjes tussen de 12 en 16 sterven nu uit. Ik ben ook geen engeltje meer en ik ben niet van plan te overlijden, ik heb wel de prik gehad. Je kunt besmet zijn, dan heeft het geen zin, das alles. Anders zullen ze je wel ingelicht hebben, deskundigen denken best na voordat ze miljoenen zouden verspillen en daarbij alle geprikten zouden hebben vermoord en de est onvruchtbaar hebben gemaakt.

Haal hem nou maar homo's, je gaat er niet dood aan. En trouwens nu krijg je hem nog gratis. Zou toch wel jammer zijn als je zometeen toch overtuigd bent geraakt want ja het zit er ook in dat het wel werkt he, heeft iemand daar over na gedacht?? W zijn bezig met het voorkomen en bestrijden van de 2na grootste doodsoorzaak en je dan per prikje ineens euri zou moeten poepen!

Wees blij dat wij hem krijgen, mijn zus betaalt de volle mep, kusjes voor ons allen en niet bang zijn voor een prikje: K hb me vandaag gehaald en ik vind al de verhalen die de ronde doen allerlei fabels k geloof het niet en k hb de prik gedaan en voel me prima zelfs.

Die doden, dat was geloof ik in Amerika ofzo. Ik twijfel nog wle n beteje hoor. In Amerika zijn er mensen doodgegaan doordat ze vlak na die prik een ongeluk hebben gehad. Voor een bus gekomen of iets? Dus heeft helemaal niks te maken met die prik. Nederland is een land dat bij het eerste kleinste probleempje gelijk alles afblaast en alles zeker moet weten.

Je krijgt een beetje een stijve arm en zelfs dat is niet bij iedereen. Op de vraag; Werkt hij als je geen maagd meer bent? In het foldertje zelf staat dat hij dan minder nut heeft. Een vriendin van mij heeft hem gewoon gehaald voor de zekerheid.

Niet bang zijn en doen wat je zelf het beste lijkt, niet wat andere zeggen. Het is zo dat als je ooit sexueel actief geweest bent de prik minder zin heeft, omdat het dan zou kunnen dat je het al hebt. Het virus wordt namelijk overgedragen door contact tussen geslachtsdelen en de huid eromheen, mannen zijn namelijk vaak drager van het virus.

Het virus heeft een incubatie tijd van minimaal 10 jaar, vaak word je zelfs pas ziek als je volwassen bent. Ja, het is een virus, en daarom is er dus ook een inenting.

Het is geen wondermiddel tegen kanker, gewoon een inenting. Het is eigenlijk precies hetzelfde als alle andere inentingen die je ooit in je leven gehad hebt, en liep je daarom te janken over de bijwerkingen? De enige reden dat iedereen zich nu zo loopt aan te stellen is omdat het woord 'kanker' erbij betrokken is. Ik denk van niet. Belachelijk hoe zelfs hele stichtingen dit initiatief lopen te boycotten, als straks het virus oprukt hebben die er inderdaad geen last van.

Het is allemaal maar via-via wat je nu allemaal hoort, de dingen die ik ervan wist heb ik allemaal gehoord van mensen op school. Dood, verlamming, allerlei pijnlijke bijwerkingen in hoofd en buik, ik geloof het allemaal niet.

Als je een miljoen mensen inent zullen er altijd wel 1 of 2 mensen zijn die er allergisch voor zijn of verkeerd reageren, dat gebeurt nou eenmaal. Maar kijken ze naar alle andere mensen waarbij het goed is gegaan? Nee, er wordt alleen gefocust op mensen waar het slecht bij is gegaan, en dáar wordt over gepraat. Denk je echt dat nota bene het dagelijks bestúur van ons land rattengif in een vaccin stopt? Ik vind je pas goed ziek als je dat soort onzin gelooft. Als we nou eens allemaal stoppen met zeuren en die prik nemen is alles opgelost, en ben je in ieder geval voor een heel groot deel beschermd tegen het baarmoederhalskanker-virus.

Ik ga die prik in ieder geval halen. Zijn die verhalen die er rond gaan egt waar? Ik hoop t niet en ik wil ook nie als proefdier gebruikt worde: Die prik is levensgevaarlijjk.! Je moet het niet nemen. Je bent door die prik maar beschermd tegen 2 virussen. Een vriendin is er heel erg ziek van geworden. Ze is allergisch voor rattegif DOEI. Je moet die prik echt gewoon ECHT niet nemen ze weten niet wat de gevolgen zijn op lange termijn. Je bent geen proefkonijn dus beter neem je niet.

Er is niks aan de hand met die prik. Het maakt deel uit van het Rijksvaccinatie programma. Dat is hetzelfde programma als waar je al je hele leven voor word ingeënt, pokken, tetanus etc. Ze zouden het daar écht niet inzetten als het niet voldoende getest was!! En daar moet nog bij komen dat we het hier over Nederland hebben hoor, niet over een of ander Afrikaans land waar er te weinig geld word besteed aan onderzoeken.

Ik ga die prik gewoon halen, en word ertegen beschermd. Zwarte piet heeft eens nagedacht. Hij zei, ik heb tog geen baarmoeder in mijn buik. Dus daarom ga ik nu hnaar huis. Groeten sint en zijn prikpieten. Jij zegt wel dat het niets ies met die prik maar daar ben ik het niet mee eens. Ze weten namelijk alleen maar de bijwerkingen op korte termijn, dit betekend dus dat je niet weet wat het middel met je lichaam doet als het er een half jaar in zit.

Die gaan immers liever dood dan dat ze zich tegen ziektes inenten. Je vriendin heeft waarschijnlijk gewoon een koutje opgelopen, dat heb je wel vaker deze tijd van het jaar.

Als er rattengif in zat was ze allang morsdood ;. Nee, dus ga die domme verhalen niet geloven, word jezelf bang van. Ik ga hem ook niet halen.. Kijk dat bedoel ik nou: Maar baamoederhalskanker is bij ons in de famillie erfelijk. Gepost door amy op 12 mrt Geloof vooral niet in dit soort onzinverhalen. Weeg de voor en nadelen tegen elkaar af en maak dan een keuze. Als jij later een kind hebt en je hebt de prik niet gehaald en het blijkt dat je baarmoederhalskanker hebt en je gaat dood dan laat je je kind achter.

Nederland is geen land dat zomaar elk vaccin toe zal laten Élk vaccin heeft bijwerkingen, en omdat dit toevallig een nieuw vaccin is gaan mensen er allemaal rare dingen bij bedenken. Maar iedereen reageert anders op zo'n vaccin. Ik ga de prik wel halen, mijn moeder werkt in het ziekenhuis en heeft het een en ander opgezocht. Je kan er koorts van krijgen, ja, en last van de plaats van de inenting, ja, maar dat is met iedere inenting zo.

Ik geloof niet in die verhalen, want die zouden allang heel uitgebreid in het nieuws zijn geweest. En trouwens, je kunt wel wachten met de prik, maar het beste is om de prik te laten 'zetten' als je nog geen geslachtsgemeenschap hebt gehad.

De horrorverhalen gaan niet over de HPV prik maar over een andere prik die er een beetje op lijkt, toch wordt deze prik er op de een of andere manier mee vergeken wat niet mag, van de HPV prik kun je alleen een beetje hoofdpijn, rugpijn, pijn in de bovenarm van krijgen maar ja, dat krijg je van alle prikken wel!

En ze zullen de prik heus niet uitvoeren als ze weten dat je er dood aan kunt gaan. We zijn tog geen proefkonijnen!!!!! Ik haal hem niet. Of in ieder geval nu nog niet. Ik ben bijna 15 jaar en ik heb een andere ziekte wwarvan ze nog nie zeker weten wat het is.

Straks heeft de prik daar effect op. Dus misschien ga i hem ooit nog halen. Maar nu in elk geval nog niet. Maar een wrat is ook een HPV virus dus wat is dat virus nou eigenlijk. Want ze denke dat het erdoor kan komen. En een kans op Baarmoederhals kanker is echt al heel klein. Dus waarom een allergische reactie dat dodelijk kan zijn ervoor riskeren.

Ik ben niet gek. Nou dit was mijn lange meningXD. Ik heb hem gewoon gehaald, de prik bestond toch al langer?? Ik zou wel willen weten of dat waar is?! Aangezien ik geen maagd meer ben zou het belangrijk kunnen zijn. Hallo meiden, ik heb die prik dus wel gehaald! Ik reageerde er erg slecht op! Ik werdt duizelig en ik begon aggressief te worden tegen iedereen in de klas.!

Het was niet leuk! Sinds ik die prik had werdt ik emotioneel. Ik begon al snel te huilen of overdreven blij. En soms ook zo aggressief dat ik ging slaan!! Ik wil nog wel die andere 2 prikken halen ik bedoel de kans dat je ervan dood gaat lijkt me klein! Ik kan bijvoorbeeld morgen ook ander een bus liggen! Waarom zouden ze een prik aan alle meisjes uit Nederland geven als hij nog niet veilig is Dom gewoon, natuurlijk is ie veilig.

Trouwens, waarom zou je niet heel ff pijn leiden als je daarna gewoon GEEN baarmoederhalskanker krijgt. Tegen kanker, een verschikkelijke ziekt!!! Dat is toch geweldig??? Ik snap niet waarom iemand zegt dat je liever verlamd raakt dan dat je dood gaat???? Wie heeft die ontzettend mislukte roddel verspreid dat er rattengif in die vaccinatie zit??? Ik heb die prik niet gehaald maar dit is dus gewoon niet waar!!! Iedereen moet voor zichzelf beslissen, laat je niet opfokken door andere kinderen Ja allemaal heel geweldig hoor zo'n medicijn hoor Niemand weet zeker of het helpt dus ik vind het dom dat ze je die prik nu al kan krijgen..

Iedereen zit elkaar lekker te maken dat je dood kan gaan terwijl je helemaal niks kan garanderen Wat kunnen we nou eigenlijk wel met zekerheid zeggen. Die prik zegt voor mij helemaal niks. Ik kan alsnog baarmoederhalskanker krijgen en de kans is veel groter dat ik borstkanker kan krijgen Ik vraag me af of de regering wel goed heeft nagedacht hoor, ze weten dondersgoed dat die prik nog niet lang genoeg getest is en dat er nog veel onzekerheden zijn.

Bovendien moet zo'n vaccinatie aan 7 punten voldoen en deze vaccinatie voldoet maar aan 2 punten Dat weten ze pas over 30 jaar ofzo xD maareh, het beschermt wel tegen het virus. Ik ben zelf gebore in en heb er met een Gynocoloog over gepraat. Wat hij zei was het volgende; Wat meisjes allemaal over die prik zegge is onzin. Ze verzinnen weet ik veel wat waardoor er vel meisjes zijn die de prik niet wille nemen.

Dat is een dikke feit volgens deskundigen en onderzoekers! Door deze prik wille ze deze percentage verminderen! En speciaal voor alle meisjes hebben deskundigen de politiek overgehaald en nu ze hun hebbe overgehaald gaan meisjes dit soort onzin doorvertellen!

Die prik kost veel centjes maarja meisjes willen niet dood en onvruchtbaar worden en weet ik veel wat dus grijpen ze die kans niet! Wat een drama zeg, wat je wel niet kunt verzinnen over een prik!

Ik zou die prik direct nemen! Dit verminderd lekker de kans op baarmoederhalskanker! Maar ik zal je eerlijk zeggen die prik vond ik ook niet prettig ,want men zeg zo van: Ik snap niet waarom mensen zo moeilijk doen. Blijkbaar weten velen niet dat de medische kundigheid in Nederland zeer hoog is. En dat ze die roddels zo makkelijk geloven. Als je met een paar mensen op internet geruchten gaat verspreiden nemen anderen het over, maken het soms erger en ineens denkt iedereen dat het waar is terwijl het misschien is begonnen als een grap.

Blijkbaar willen diegenen die het geloven niet het risico, wat overigens heel klein is tot nul komma nul, dat je ziek zou kunnen worden na de vaccin, maar wel het redelijk grote risico van later baarmoederhalskanker krijgen. Zet de voordelen en de nadelen die je zeker weet bij elkaar.

Dus de feiten en niet de geruchten die niet bevestigd zijn. En je zal zien dat de voordelen veel belangrijker zijn dan de nadelen. Veel mensen denken ook op te korte termijn. Ze willen de prik niet, omdat ze anders nu ziek zouden kunnen worden. Je moet de geruchten die er gaan en de mensen doe ook hier vertellen dat iemand dood is gegaan. Ten eerste maak je alleen jezelf maar bang voor die prik, wat nergens voor nodig is en als er iemand serieus aan is overleden, dan weten ze ook de doodsoorzaak.

En dat was dan weer bekend geworden en had de overheid of andere organisaties ingegrepen. Er zijn hier ook mensen die zeggen dat baarmoederhalskanker niet zo'n grote bedreiging dat je er aan overlijdt.

Dat is dus niet waar. Kanker is een van de grootste ziektes in nederland waaraan mensen doodgaan. Vergelijk het met aids.

Als daar een vaccin komt die kan helpen met het bestrijden dan zouden ook daar geruchten over komen, omdat het een te bekende ziekte is. Wat zou je dan doen: Ik ben ook van mening dat het best zwaar gelovigen kunnen zijn die deze geruchten hebben verspreid. Als ik hun was zou ik toch het vaccin halen. Dus neem nou gewoon die prik. Hoe erg is het bijvoorbeeld als je daarna een weekje ziek bent maar wel het risico van een serieuze levensbedreigende ziekte hebt voorkomen.

Ik ben trouwens geen meisje, maar als er een soortgelijk vaccin voor jongens komt zou ik hem gewoon nemen.







Heerlijk gratis sex oude sletten


TNX voor de tip dus annoniem. De kosten liggen rond de euro euro per prik dit heb ik van mijn verzekering. Je zal echt niet doodgaan aan die prik. Ik zou als ik een meisje was, het niet doen, omdat er al die jaren ervoor geen problemen hebben voorgedaan, dus waarom nu er een prik is, kan je meteen die ziekte krijgen?

De prik is in andere Europese al enkele jaren te krijgen. Zijn er in die landen niet al bijverschijnselen zoals onvruchtbaarheid voorgekomen?

De prik zelf heeft op de korte termijn 3 jaar geen bijwerkingen. Misschien wat pijn in de arm maar dat is vaak met prikken. Op lange termijn kan het misschien dan nog fout gaan maar als de bijwerkingen echt ernstig zouden zijn werd de prik niet ingesteld.

Dat is 1 kind per 2 klassen! Je hebt meer kans op gehandicapte kinderen, ee3n spontane abortus als je tijdens een zwangerschap laat prikken, ook heb je meer kans op andere kankers, doordat je een paar virussen die kanker veroorzaken uitschakeld, maak je de anderen actiever" bla bla bla.. Oke, ten eerste, waarom zou je er aan dood gaan? Waar kan je zo'n prik krijgen?

Ik wil niet eens dood, Dus waarom zou je blijven leven? Jullie Zijn ook niet echt intelligent of wel? Ja, je kan er aan dood gaan. Maar ja, je kunt ook dood gaan aan een stukje kauwgom Gepost door 3Z4 op 11 mrt Ik heb de prik gehad, en heb gehoord dat ik dood ga! P jullie gaan vast allemaa dood aan die prik ; ja ik hoorde van die en ik van die en bla P evidence is the key;. Jawel zelfs als je sex hebt gehad kun je die prik nog gaan halen.

Gewoon een uitstrijkje laten nemen zodat ze kunnen controleren of je het virus hebt of niet. En als jij maagd was en je partner ook dan moet je het niet vrezen let maar op met die mannen zij zijn het die de virus overbrengen. Zal ik is ff wat vertellen.. Ik heb m al gehad, vorig jaar, mijn ouders hebben m zelf betaald, ze zeiden datj e niet sexueel actief mocht zijn ditdat, achterafegzien mocht dat wel..

Het gevaar is alleeen zo: Als je een jaar of 40 ben moet je naar het ziekenhuis voor onderzoek, of je geen ziektes hebt enzo.. Ik heb de prik niet gehaald omdat er op de school van mijn nicht al verschillende meisjes erg ziek zijn geworden.. Deze prik is ook nieuw dus ze weten nog niet zeker of het wel werkt. Ik heb het nagevragen aan een kinderarts en die zei dat al die horrorverhalen helemaal niet waar zijn!

Die zijn van mensen die het niet goedvinden dan mensen prikken ontwikkelen tegen ziektes. Die mensen vinden dat alles op een natuurlijke manier moet gaan. Ik ben het totaal niet met die mensen eens! Als je toch iets vreselijks wat kan doen moet je die kans met beide handen aannemen!!

Ik heb de prik niet gedaan, want ze weten het gewoon niet zeker.. Er kan altijd wel wat gebeuren wie weet.. Wat houd het in als je geen maagd meer bent zoals ik dan zou die prik toch niet helpen of zoiets ik snapte het niet helemaal zou iemand het me uit kunnen leggen.

Ik heb die prik al gehad en ik heb helemaal niks. Ik denk niet dat ze ons prikjes gaan prikken waarin rattengif of what ever erin zit gaan laten prikken.

Als je later baarmoederhlaskanker krijgt krijg je wel spijt. Die prikken zijn goedgekeurd door mannen, die hoeven ze toch niet te halen, want wat kan het hun nou schelen als er een paar meisjes aan dood gaan?

En dan kijken ze ook nog eens raar op als bijna de helft van de meiden de prikken niet neemt! De moeder van mijn vriendin heeft naar twee verschillende ziekenhuizen gebeld om te vragen of mijn vriendin en ik de prikken moeten halen, maar beide ziekenhuizen zeiden dat je de prikken absoluut NIET moet halen.

Het zijn dus niet alleen horrorverhalen van meisjes, zelfs opgeleidde doktoren zeggen dat je het niet moet doen, en doe ik het dus ook niet. Ik heb de prik vandaag gehad en er is niks aan de hand! Meiden, ik zou de prik gaan halen, je gaat er echt niet dood aan en als je misschien later BMHK hebt, dan denk je: Had ik de prik toch maar genomen. De spuit is klein Als je er dood aan zou kunnen gaan, dan zou ik die prik echt niet genomen hebben!

Ik heb de prik ook gehaald en je gaat er niet dood aan of je krijgt een verlamming!!! Ik zou eerst met me vriendin die prik gaan halen.. Maar zij had zo'n verhaal gelezen.. Dus ging zij niet! Ik had een paar keer gezegt dat het niet waar was.. Maar ze geloofde me niet!!: Ik vind dit niet heel verhelderend, maar goed. Persoonlijk ben ik de prik wel gaan halen, de regering gaat zoiets echt niet goedkeuren als er geen heel goed ondezoek naar gedaan is.

En in heel veel andere landen wordt het allang gebruikt! Je kan zeker niet dood gaan aan het vacin dat nu landelijk een prik is. Dat is een fabeltje over een ander missel in Amerrika. Dat geld niet voor deze! De bijwerkingen op korte termijn zijn alleen; jeuk rood en pijn. De prik die wij kunnen halen is al uitgetekst, maar nog niet op grote schaal.

De bijwerkingen over 30 jaar zijn niet bekend. Normaal krijgen weinig vrouwen baarmoederhalskanker in totaal gaan er per jaar gemisseld vrouwen aan dood. Door deze prik zouden dat er minder worden. Je krijgt het door een virus dat wordt overgedragen voor sex. Waarschijnlijk een of ander horrorverhaal in Holland Het is eerder als je rond de 50 bent dat je redelijk veel kans maakt.. Ik geloof niks van die verhalen dat je dood gaat of verlamd raakt!

Maar ik heb die prik niet gehaald. Ik vind dat er te weinig over bekend is. De overheid zal echt geen prik geven als je er aan dood kan gaan. Als je kijkt naar mensen die nu aan kanker liggen te lijden ga je echt wel een prikje halen. Ik vraag het me af of de regering wel goed heeft nagedacht Het gaat ook om zoveeeeeel geld, volgens mij zit er een hele markt achter. Bovendien vond ik bij dat programma van radar dat mensen maar slecht zijn ingelicht, komt het net over alsof ze al die nadelen van een prik willen achterhouden.

De nadelen kwamen veel sterker naar voren dan de voordelen. Maar goed, ieder zijn eigen keuze. Laat je niks wijs maken door die idiote verhaaltjes! Maar de overheid is miljoenen kwijt aan zo'n landelijke vaccinatie en geloof me, dat doen ze echt niet als ze niet eens weten of het werkt of of het veilig is.

Wil je de prik niethalen omdat je bang bent? Dat moet je maar lekker zelf weten, maar de mensen die hem wel gaan halen zijn straks wel lekker beschermd, voor een deel. Suit yourself, maar ga geen enge verhalen verzinnen en anderen proberen te beinvloeden. Dat is wel een beetje egoistisch, vind je ook niet? Iedereen die andere verwijt dat ze lekker kanker krijgen als ze de prik niet nemen, jullie zijn zoooo dom!! Als je je netjes gedraagt en het bij 1 iemand houd dan hoef je helemaal geen prik.

Dus je kan ziek worden van heel veel andere soorten kanker. Ook al is er maar 0. Je zou maar net die 0. Er word zo veel gezeurd dat er een middel tegen kanker gevonden moet worden, en dan is er een middel Ik wil best geloven dat er meisjes verlamd, onvruchtbaar of zijn overleden aan dit vaccin.

Maar dan wil ik het verhaal eerst van die mensen zelf horen! Maar ik zit mezelf helemaal dood te stressen want ik weet het niet mijn dokter heeft gezecht 'ja sommige dingen zijn wel waar en sommige niet' nou daar heb ik dus niks aan en van mijn vader moet ik hem halen en van me moeder niet. Hahahahahahahahaha, Inderdaad schatjes, vmbo opvattingen.

Ze zullen voor die miljoenen die ze uitgeven echt wel hebben nagedacht en onderzocht. En nee, niet alle meisjes tussen de 12 en 16 sterven nu uit. Ik ben ook geen engeltje meer en ik ben niet van plan te overlijden, ik heb wel de prik gehad.

Je kunt besmet zijn, dan heeft het geen zin, das alles. Anders zullen ze je wel ingelicht hebben, deskundigen denken best na voordat ze miljoenen zouden verspillen en daarbij alle geprikten zouden hebben vermoord en de est onvruchtbaar hebben gemaakt. Haal hem nou maar homo's, je gaat er niet dood aan. En trouwens nu krijg je hem nog gratis. Zou toch wel jammer zijn als je zometeen toch overtuigd bent geraakt want ja het zit er ook in dat het wel werkt he, heeft iemand daar over na gedacht??

W zijn bezig met het voorkomen en bestrijden van de 2na grootste doodsoorzaak en je dan per prikje ineens euri zou moeten poepen! Wees blij dat wij hem krijgen, mijn zus betaalt de volle mep, kusjes voor ons allen en niet bang zijn voor een prikje: K hb me vandaag gehaald en ik vind al de verhalen die de ronde doen allerlei fabels k geloof het niet en k hb de prik gedaan en voel me prima zelfs.

Die doden, dat was geloof ik in Amerika ofzo. Ik twijfel nog wle n beteje hoor. In Amerika zijn er mensen doodgegaan doordat ze vlak na die prik een ongeluk hebben gehad. Voor een bus gekomen of iets? Dus heeft helemaal niks te maken met die prik. Nederland is een land dat bij het eerste kleinste probleempje gelijk alles afblaast en alles zeker moet weten. Je krijgt een beetje een stijve arm en zelfs dat is niet bij iedereen. Op de vraag; Werkt hij als je geen maagd meer bent?

In het foldertje zelf staat dat hij dan minder nut heeft. Een vriendin van mij heeft hem gewoon gehaald voor de zekerheid. Niet bang zijn en doen wat je zelf het beste lijkt, niet wat andere zeggen.

Het is zo dat als je ooit sexueel actief geweest bent de prik minder zin heeft, omdat het dan zou kunnen dat je het al hebt. Het virus wordt namelijk overgedragen door contact tussen geslachtsdelen en de huid eromheen, mannen zijn namelijk vaak drager van het virus.

Het virus heeft een incubatie tijd van minimaal 10 jaar, vaak word je zelfs pas ziek als je volwassen bent. Ja, het is een virus, en daarom is er dus ook een inenting. Het is geen wondermiddel tegen kanker, gewoon een inenting.

Het is eigenlijk precies hetzelfde als alle andere inentingen die je ooit in je leven gehad hebt, en liep je daarom te janken over de bijwerkingen? De enige reden dat iedereen zich nu zo loopt aan te stellen is omdat het woord 'kanker' erbij betrokken is. Ik denk van niet. Belachelijk hoe zelfs hele stichtingen dit initiatief lopen te boycotten, als straks het virus oprukt hebben die er inderdaad geen last van.

Het is allemaal maar via-via wat je nu allemaal hoort, de dingen die ik ervan wist heb ik allemaal gehoord van mensen op school. Dood, verlamming, allerlei pijnlijke bijwerkingen in hoofd en buik, ik geloof het allemaal niet. Als je een miljoen mensen inent zullen er altijd wel 1 of 2 mensen zijn die er allergisch voor zijn of verkeerd reageren, dat gebeurt nou eenmaal.

Maar kijken ze naar alle andere mensen waarbij het goed is gegaan? Nee, er wordt alleen gefocust op mensen waar het slecht bij is gegaan, en dáar wordt over gepraat. Denk je echt dat nota bene het dagelijks bestúur van ons land rattengif in een vaccin stopt? Ik vind je pas goed ziek als je dat soort onzin gelooft. Als we nou eens allemaal stoppen met zeuren en die prik nemen is alles opgelost, en ben je in ieder geval voor een heel groot deel beschermd tegen het baarmoederhalskanker-virus.

Ik ga die prik in ieder geval halen. Zijn die verhalen die er rond gaan egt waar? Ik hoop t niet en ik wil ook nie als proefdier gebruikt worde: Die prik is levensgevaarlijjk.! Je moet het niet nemen. Je bent door die prik maar beschermd tegen 2 virussen. Een vriendin is er heel erg ziek van geworden. Ze is allergisch voor rattegif DOEI. Je moet die prik echt gewoon ECHT niet nemen ze weten niet wat de gevolgen zijn op lange termijn. Je bent geen proefkonijn dus beter neem je niet.

Er is niks aan de hand met die prik. Het maakt deel uit van het Rijksvaccinatie programma. Dat is hetzelfde programma als waar je al je hele leven voor word ingeënt, pokken, tetanus etc.

Ze zouden het daar écht niet inzetten als het niet voldoende getest was!! En daar moet nog bij komen dat we het hier over Nederland hebben hoor, niet over een of ander Afrikaans land waar er te weinig geld word besteed aan onderzoeken. Ik ga die prik gewoon halen, en word ertegen beschermd.

Zwarte piet heeft eens nagedacht. Hij zei, ik heb tog geen baarmoeder in mijn buik. Dus daarom ga ik nu hnaar huis. Groeten sint en zijn prikpieten. Jij zegt wel dat het niets ies met die prik maar daar ben ik het niet mee eens. Ze weten namelijk alleen maar de bijwerkingen op korte termijn, dit betekend dus dat je niet weet wat het middel met je lichaam doet als het er een half jaar in zit. Die gaan immers liever dood dan dat ze zich tegen ziektes inenten.

Je vriendin heeft waarschijnlijk gewoon een koutje opgelopen, dat heb je wel vaker deze tijd van het jaar. Als er rattengif in zat was ze allang morsdood ;. Nee, dus ga die domme verhalen niet geloven, word jezelf bang van. Ik ga hem ook niet halen.. Kijk dat bedoel ik nou: Maar baamoederhalskanker is bij ons in de famillie erfelijk. Gepost door amy op 12 mrt Geloof vooral niet in dit soort onzinverhalen.

Weeg de voor en nadelen tegen elkaar af en maak dan een keuze. Als jij later een kind hebt en je hebt de prik niet gehaald en het blijkt dat je baarmoederhalskanker hebt en je gaat dood dan laat je je kind achter. Nederland is geen land dat zomaar elk vaccin toe zal laten Élk vaccin heeft bijwerkingen, en omdat dit toevallig een nieuw vaccin is gaan mensen er allemaal rare dingen bij bedenken.

Maar iedereen reageert anders op zo'n vaccin. Ik ga de prik wel halen, mijn moeder werkt in het ziekenhuis en heeft het een en ander opgezocht. Je kan er koorts van krijgen, ja, en last van de plaats van de inenting, ja, maar dat is met iedere inenting zo. Ik geloof niet in die verhalen, want die zouden allang heel uitgebreid in het nieuws zijn geweest.

En trouwens, je kunt wel wachten met de prik, maar het beste is om de prik te laten 'zetten' als je nog geen geslachtsgemeenschap hebt gehad. De horrorverhalen gaan niet over de HPV prik maar over een andere prik die er een beetje op lijkt, toch wordt deze prik er op de een of andere manier mee vergeken wat niet mag, van de HPV prik kun je alleen een beetje hoofdpijn, rugpijn, pijn in de bovenarm van krijgen maar ja, dat krijg je van alle prikken wel!

En ze zullen de prik heus niet uitvoeren als ze weten dat je er dood aan kunt gaan. We zijn tog geen proefkonijnen!!!!! Ik haal hem niet. Of in ieder geval nu nog niet. Ik ben bijna 15 jaar en ik heb een andere ziekte wwarvan ze nog nie zeker weten wat het is. Straks heeft de prik daar effect op.

Dus misschien ga i hem ooit nog halen. Maar nu in elk geval nog niet. Maar een wrat is ook een HPV virus dus wat is dat virus nou eigenlijk. Want ze denke dat het erdoor kan komen. En een kans op Baarmoederhals kanker is echt al heel klein. Dus waarom een allergische reactie dat dodelijk kan zijn ervoor riskeren. Ik ben niet gek. Nou dit was mijn lange meningXD. Ik heb hem gewoon gehaald, de prik bestond toch al langer??

Ik zou wel willen weten of dat waar is?! Aangezien ik geen maagd meer ben zou het belangrijk kunnen zijn. Hallo meiden, ik heb die prik dus wel gehaald! Ik reageerde er erg slecht op!

Ik werdt duizelig en ik begon aggressief te worden tegen iedereen in de klas.! Het was niet leuk! Sinds ik die prik had werdt ik emotioneel. Ik begon al snel te huilen of overdreven blij. En soms ook zo aggressief dat ik ging slaan!! Ik wil nog wel die andere 2 prikken halen ik bedoel de kans dat je ervan dood gaat lijkt me klein!

Ik kan bijvoorbeeld morgen ook ander een bus liggen! Waarom zouden ze een prik aan alle meisjes uit Nederland geven als hij nog niet veilig is Dom gewoon, natuurlijk is ie veilig. Trouwens, waarom zou je niet heel ff pijn leiden als je daarna gewoon GEEN baarmoederhalskanker krijgt. Tegen kanker, een verschikkelijke ziekt!!! Dat is toch geweldig??? Ik snap niet waarom iemand zegt dat je liever verlamd raakt dan dat je dood gaat???? Wie heeft die ontzettend mislukte roddel verspreid dat er rattengif in die vaccinatie zit???

Ik heb die prik niet gehaald maar dit is dus gewoon niet waar!!! Iedereen moet voor zichzelf beslissen, laat je niet opfokken door andere kinderen Ja allemaal heel geweldig hoor zo'n medicijn hoor Niemand weet zeker of het helpt dus ik vind het dom dat ze je die prik nu al kan krijgen..

Iedereen zit elkaar lekker te maken dat je dood kan gaan terwijl je helemaal niks kan garanderen Wat kunnen we nou eigenlijk wel met zekerheid zeggen. Die prik zegt voor mij helemaal niks. Ik kan alsnog baarmoederhalskanker krijgen en de kans is veel groter dat ik borstkanker kan krijgen Ik vraag me af of de regering wel goed heeft nagedacht hoor, ze weten dondersgoed dat die prik nog niet lang genoeg getest is en dat er nog veel onzekerheden zijn.

Bovendien moet zo'n vaccinatie aan 7 punten voldoen en deze vaccinatie voldoet maar aan 2 punten Dat weten ze pas over 30 jaar ofzo xD maareh, het beschermt wel tegen het virus. Ik ben zelf gebore in en heb er met een Gynocoloog over gepraat. Wat hij zei was het volgende; Wat meisjes allemaal over die prik zegge is onzin.

Ze verzinnen weet ik veel wat waardoor er vel meisjes zijn die de prik niet wille nemen. Dat is een dikke feit volgens deskundigen en onderzoekers! Door deze prik wille ze deze percentage verminderen! En speciaal voor alle meisjes hebben deskundigen de politiek overgehaald en nu ze hun hebbe overgehaald gaan meisjes dit soort onzin doorvertellen!

Die prik kost veel centjes maarja meisjes willen niet dood en onvruchtbaar worden en weet ik veel wat dus grijpen ze die kans niet! Wat een drama zeg, wat je wel niet kunt verzinnen over een prik! Ik zou die prik direct nemen! Dit verminderd lekker de kans op baarmoederhalskanker!

Maar ik zal je eerlijk zeggen die prik vond ik ook niet prettig ,want men zeg zo van: Ik snap niet waarom mensen zo moeilijk doen. Blijkbaar weten velen niet dat de medische kundigheid in Nederland zeer hoog is. En dat ze die roddels zo makkelijk geloven. Als je met een paar mensen op internet geruchten gaat verspreiden nemen anderen het over, maken het soms erger en ineens denkt iedereen dat het waar is terwijl het misschien is begonnen als een grap.

Blijkbaar willen diegenen die het geloven niet het risico, wat overigens heel klein is tot nul komma nul, dat je ziek zou kunnen worden na de vaccin, maar wel het redelijk grote risico van later baarmoederhalskanker krijgen.

Zet de voordelen en de nadelen die je zeker weet bij elkaar. Dus de feiten en niet de geruchten die niet bevestigd zijn. En je zal zien dat de voordelen veel belangrijker zijn dan de nadelen. Veel mensen denken ook op te korte termijn. Ze willen de prik niet, omdat ze anders nu ziek zouden kunnen worden. Je moet de geruchten die er gaan en de mensen doe ook hier vertellen dat iemand dood is gegaan. Ten eerste maak je alleen jezelf maar bang voor die prik, wat nergens voor nodig is en als er iemand serieus aan is overleden, dan weten ze ook de doodsoorzaak.

En dat was dan weer bekend geworden en had de overheid of andere organisaties ingegrepen. Er zijn hier ook mensen die zeggen dat baarmoederhalskanker niet zo'n grote bedreiging dat je er aan overlijdt.

Dat is dus niet waar. Kanker is een van de grootste ziektes in nederland waaraan mensen doodgaan. Vergelijk het met aids. Als daar een vaccin komt die kan helpen met het bestrijden dan zouden ook daar geruchten over komen, omdat het een te bekende ziekte is. Wat zou je dan doen: Ik ben ook van mening dat het best zwaar gelovigen kunnen zijn die deze geruchten hebben verspreid.

Als ik hun was zou ik toch het vaccin halen. Dus neem nou gewoon die prik. Hoe erg is het bijvoorbeeld als je daarna een weekje ziek bent maar wel het risico van een serieuze levensbedreigende ziekte hebt voorkomen. Ik ben trouwens geen meisje, maar als er een soortgelijk vaccin voor jongens komt zou ik hem gewoon nemen. Sinds wanneer worden kettingbrieven serieus genomen?

De deskundige in nederland zijn geen waarzeggers ofzo, er is jaren van onderzoek naar geweest. Ik zeg dus, gewoon doen.. Jullie zouden blij moeten zijn dat er mensen zijn die hun tijd en energie in een vaccin steken om jullie leed te verzachten. Ik zou het wel weten als ik een meisje was. Voor teelbalkanker is er niks op de markt! Als zoiets misschien helemaal niet werkt De spuit werkt maar 5 jaar, net of je al onder je 20e kanker krijgt. Gepost door Alex op 9 mrt Ik heb die prik gehaald en ik had er eigenlijk spijt van..

Mijn vriendinnen hadden precies het zelfde, we hadden allemaal spijt. Maar het is al gebeurd ende pijn wordt steeds minder. Alleen nu nog hopen dat we gezond blijven en dat de prik helpt want we moeten nog 2 keer naar Ahoy Rotterdam om nog eens een prik te halen.

Ik vind het echt dom dat ze die prik doen. Denk gewoon dat alles wat er word gezegd niks van waar is. Waarom zou de overheid dan dit aanraden toch de doen en vooral de mensen die nu zeggen Nee dankje, en je hebt het later zeg je had ik maar? Weet je nog die prikken toen je 6 of 7 was voor rode hond enz? Heb je daar iemand over zeuren? Is toch precies het zelfde, kan precies hetzelfde gebeuren als bij het "baarmoederhalskanker project" Dus zou het gewoon doen, maar aangezien ik geen meisje ben, hoef ik ook niet.

Heb zelfs ergens gelezen, dat ze zo iets voor jongens zouden willen instellen alleen het is te duur! Dus jongens geen zorgen! Nee, maar als een jongen en een meisje sex hebben kunnen jongens bepaalde bacterien overbrengen bij meisjes, waardoor dat meisje sneller baarmoederhalskanker kan krijgen! Je gaat er heus niet dood aan. En welke tuthola's hebben dat rattengif verhaal verzonnen? Dat zijn vast dezelfde bimbo's die van die kettingbrieven geloven, over dooie mensen die onder hun bed zitten.

Je kan er niet dood aan gaan, verlamd door raken of zelfs onvruchtbaar door worden. Dat dat wel is gebeurd in Amerika klopt. Alleen gebruikten ze daar een andere vaccin voor een ander soort kanker. Maar wat er wel met deze prik is, is dat het een heel hoog percentage alluminium en dat dat zeer schadelijk is voor je zenuw- en hersencellen. Ook moet zo'n prik aan 7 eisen voldoen en voldoet deze prik aan 5 van de 7 eisen maar matig.

Ik ga hem iniedergeval niet halen. Want ik laat me niet iets in mijn lijf spuiten waar nog zoveel vragen en onzekerheden overzijn. In amerika zijn er 80 meisjes aan overleden. Er zijn verder ook een aantal meisjes verlamd geraakt.

Er is onderzoek naar gedaan en het bleek wel door die prik te komen.. En die prik werkt maar 10 à 20 jaar. S Errug slim lijkt het meniet: S ik kom uit '92 dus hoef hem niet te halen.. Mijn moeder of andere oudere die hebben vroeger ook geen prik gehad en hun hebben nu ook nergens last van gelukkig onzin die prik ik kom die echt nie hale niemand van ons school.

Ik wou die prik eerst wel halen, toen een vriendin van ons mam zei dat je daarvan ontvruchtbaar kan worden. Ik heb die prik ook gehad en ik was ook eerst bang door al die verhalen en dat ben ik nu nog steeds. Ik denk zelf dat die verhalen niet waar zijn maar het blijft natuurlijk wel in je hoofd zitten. Ik heb de prik gewoon genomen. Het 'kan' dan wel een expiriment zijn weet niet zeker maar waarom vragen ze iedereen zo nodig naar die prik?

Trouwens de meisjes die geen prik genomen hebben krijgen nog een oproep om de prik toch wel te nemen alleen nu met betere uitleg. En denk je nou echt dat ze die prik doen om te kijken wat de bijwerkingen zijn. NEE niet gaan we zijn proefkonijn, maar over heel nederland worden meisjes gevraagdt om de prik te halen dus ik denk niet dat je er aan dood kunt gaan. Er is niet bewezen dat het werkt maar dat je er van dood kan gaan klopt echt niet.

Denken jullie nou echt dat ze dit dan aan jonge meisjes geven, zonder dat er getest is of je er dood aan kan gaan. En dat van dat rattengif is al helemaal niet waar.

Ook in andere landen zijn er geen meisjes aan overleden. Dit plaatsen ze alleen om je bang te maken. Ik vind dat die prik geen kwaad kan. Ik heb liever geen kanker later. Ik heb de prik gehaald. Je kan ook geen misvormd kind krijgen of ontvruchtbaar worden allemaal fabels.

Dan zou het zelf illigaal zijn om het aan ons te geven. Dadelijk blijkt dat de prik wel effect heeft en je hebt hem niet gehaald. Dan heb je spijt of niet dan. Ben blij dat je nog zo jong bent en dat je teminste een prik kan halen. Veel volwassene zijn bang voor hetgene dat is gebeurd met DES; medicijn dat zorgt dat je minder miskramen krijgt. Hierdoor zijn de kinderen van de medicijn-gebruikers onvruchtbaar geworden. Nu zijn we 10jaar slimmer geworden, en dus is de wetenschap ook bevordert naar een hoger niveau.

Het is gewoon niet waar! Ook dat de meisjes die nu geprikt zijn, of zullen worden, proefkonijnen zijn, is niet waar, want het vaccin wordt al acht jaar gegeven in Amerika. Nederland laat echt niet zo veel meisjes vaccineren als het niet veilig is!

Je gaat er NIET dood aan! Die meisjes die die prik al gaan halen zijn domme meisjes Omdat jullie gewoon proefkonijnen zijn Waarom denken jullie dat ze Ipods verloten en waarom denken jullie dat het gratis is??? Think before you do something En zeggen jullie maar ik heb die prik al gehaald niks aan de hand er kan pas iets gebeuren na de derde prik of na 3 jaar ofzo als je ontmaagd bent maar jah jullie moeten zelf weten het medicijn is niet getest bij meisjes van 12 to 15 jaar em dat willen ze nu bij die meisjes testen er is niet eens veel kans dat je baarmoederhalskanker kan krijgen je kan het krijgen als je vrijt met een jongen die vies is in zijn piemel volgens mij en al neem je die prik de kans verhoogt dat je het krijgt je kan nu wel zeggen niks gebeurt wacht af je zal zien wat er zal gebeuren en als er niks gebeurt heb je geluk want dan kan je bloed dat medicijn wel aan ik haal die prik nooit in mij langzalzeleven Voorkomen is beter dan genezen.

En het duurt 10 tot 15 jaar voordat het baarmoederhalskankervirus zich ontwikkelt tot echt kanker. Daarom kunnen de onderzoekers eigenlijk nog niks zeggen over de effecten van de prik op lange termijn. Baarmoederhalskanker is eigenlijk een best zeldzame ziekte: Maar aan bijvoorbeeld dikke darmkanker overlijden elk jaar mensen, en aan borstkanker Wat mij betreft zou het geld dus beter uitgegeven kunnen worden aan goede onderzoeken zoals het uitstrijkje, maar dan voor dikke darmkanker en borstkanker.

Dat is gedeeltelijk aangeboren, maar het helpt ook als je gezond leeft en als je niet zomaar met iedereen naar bed gaat ; ik hoop dat je er wat aan hebt, ik zou het niet doen. Er is nog veel onduidelijkheid over de prik, en de kans dat je daadwerkelijk baarmoederhalskanker krijgt is klein.

Als over een paar jaar blijkt dat de prik wel effectief is, zou je opnieuw kunnen overwegen of je hem alsnog neemt. De prik is écht niet gevaarlijk! Je kan er zeker niet aan dood gaan of verlamd raken!

Het zit namelijk zo: In Amerika is een ander vaccin. In die prik zitten hormonen, die zijn schadelijk. Maar hier in Nederland bestaat het vaccin uit eiwitten. Daarvan kan je niks krijgen, echt niet! D Het enige wat ze nog niet weten, is of het vaccin over een jaar of 6 nog werkt. Misschien moet je om de 5 jaar een prik. Voor de rest is het allemaal duidelijk hoor! Ik moet die prik morgen halen, maar door al die verhalen twijfel ik gigantisch of ik het wel of niet moet halen.

Ik ben als de dood bang dat ik er aan dood ga, en 2 vriendinnen pushen me en blijven zeggen haal em niet hij is gevaarlijk en dat soort dingen.. Ik weet niet wat ik moet geloven, zelfs mijn moeder twijfelt. Ik ben er zo bang voor, maar ik ga hem halen ook al ben ik er heel bang voor. Pauline Ja, je hebt helemaal gelijk.

In Amerika zat het hormoon Gardasil erin. Geen enkel eiwit kan zoiets veroorzaken! Ik wens de ouders veel succes die over 20,30 jaar met hun dochter moeten bespreken waarom dat zij haar hebben laten deelnemen aan een experiment terwijl de kranten TV bol stonden met berichten van ongeruste ouders.

Deskundigen noemden dit een experiment. Daar moet je je kind tegen beschermen, lijkt mij. Daar hoef je niet over na te denken, niet hoogbegaafd of voor doorgeleerd te hebben. Gewoon niet doen, dus. Kritische ouders hebben van doorgeleerde mensen informatie gekregen m. De overheid was niet volledig of eenzijdig met hun info.

Iedereen wil wetenschappelijk bewijs, dus RIVM laat dat het volk maar eens zien? De medische industrie verdient er goud geld aan! Het is een vaccin tegen een virus dat baarmoederhalskanker ZOU kunnen veroorzaken! So, you wanna be a model? Wij willen meer lessen! Waarom niet gewoon op internet? Neushoorns redden in Kenia. Beveiliging mp3 op de schop. Holland's Next Top Model. Studie, maar eerst ontspanning! Met z'n allen naar het buitenland.

Je hebt schoenen, en je hebt schoenen…. Van zwembadmarokkaan tot speedostakker? Retro wordt weer in! Zuip je klem, val in coma? Daar gaan ze weer! Verslag van de groene loper! Amerikaan eet 66 hotdogs in twaalf minuten! Cascada Zangeres Natalie Horler; altijd in voor kattenkwaad! Knut mag niet meer spelen. Krullenbol Jim goes Nederlandstalig. Vakantiemoment van de week. Het wordt je dood! Boeken ruilen op vakantie.

Girls love guys who can play guitar Rapper heeft er genoeg van. Is er dan niets meer heilig? Dames met ballen in de eredivisie. Nieuw op Z pp: What a wonderful world. Verder leren dan je neus lang is. Verplichte voldoendes voor diploma?!

Bloopers van Pirates of the Caribbean. Because I said so. Timboektoe; een steengoede film! Wetenschap saai en serieus? Kusje van een necrofiel. It-ers zijn geen nerds. Bij de Moviesquad jongerenjury Borsato niet verkiesbaar voor TMF-awards.

Acteurs Timboektoe aan het woord. Sarah-Jane naar de VN. Flight of the Bumblebee. SMS van Sarah-Jane 2. Sms van Sarah 3. Maybe she's born with it Jan Wolkers is vrij. Schoonheid redt de rechtsstaat Vissen in de boom. Historisch Huurmoordenaartje spelen met Brainpower en Intwine. Dromen van een dagje stewardess. Harry Potter en de Relieken van de dood. De wedstrijd die er niet was.

Die zien we nooit meer Dommer dan je opa en oma. En de winnende concierge wordt Kleurtjes in 't ziekenhuis. Scholieren op de barricades. Woestaantrekkelijke DJ's gemixt met levensgevaarlijke pirates! Wapens zijn zoooo last year Rayman Raving Rabbids 2. Worden we steeds braver op school? Muziek maken met BEEB! Griekse mythologie, winterdepressies en meligheid. Jammen en headbangen bij kick-off BEEB. Een ongelukkige kerst gewenst! Een witte kerst en een knallend nieuwjaar! Friends Monica nu in Dirt.

Alicia zoals ze is. Stakende scholieren achter tralies. Een jas van berenbont. Wakker worden met VJ Saar. Skinny jeans, maar niet meer. JUNO - zwangerschap met humor. Zo Carnavalsk is Maastricht? Mirte hockeyt in jong oranje. Liefde gaat door de maag. Geef me 'n roosje, mijn roosje! Griekse goden bestaan nog steeds! Ik hield van hem Spaar geen Smurfen, spaar Monopoly! Wie mooi wil zijn Spears op haar 36e: Idols uit de oude doos.

Docent van het Jaar Naakt door de Leeuw. Bin Laden moet origineler. Ogen open in het Stedelijk. Tom Jetsen aan de tofu?! Van Crocs tot Cruggs. Hoe het zou moeten aflopen Docenten demonstreren, leerlingen vrij!? Beautiful Katamari - Xbox De Lama's houden op met spugen. Bruggetjes van Patrick Laureij. Dag om te leren. Basischoolkinderen met een Burn-out? And the winner is Docent van het jaar: Bastaardsuiker - Arjen Lubach. Ga jij met Barbara naar Oeganda? Wie lang ben jij? Slimmer worden met Ubisoft: Krezip plugt het in!

Beter een Enge Buur dan een verre vriend. Word directeur van Burgers' Zoo. Van school gestuurd na 1-aprilgrap. Van papyrusrol tot boek. Beetje koud, maar wel lekker. Ik lijk wel Donald Duck!

Nee hoor, wij vragen alleen goede whiskey! Rekenen door te tekenen. Tom laat weer van zich horen: Er wordt zo weinig geklaagd Madonna probeert jong te blijven.

Toppers top of flop? Al winkelend rijk worden. Briefjes op de keukentafel. Antwoord op al uw vragen. Pesten is een spelletje. Cola in je satelliet. Op de set van "Radeloos". Dat onderwijs van tegenwoordig. Moke en meer in het Vondelpark. Tom , We wonen nog steeds apart, elk bij onze ouders. We hebben samen altijd een zeer toffe, leuke relatie gehad met veel plezier. Toch zijn er bij mij na 5 jaar twijfels gekomen. Ik vroeg me af of dit hét was?

Dat was ook de periode dat ik van job gewisseld ben en in opleiding zat voor een andere job. Ik besliste om dat twijfelgevoel te negeren en dacht dat het kwam door de stress van de jobwissel. Een tijdje zijn de twijfels weg geweest, maar de laatste maanden zijn ze terug gekomen. Ik heb altijd geprobeerd om de twijfels weg te duwen en te genieten van de leuke dingen in onze relatie, maar de laatste tijd nemen ze echt de overhand.

Ik voel me goed bij haar en we maken veel plezier, maar ik mis het onzichtbare, de vonk, het verlangen naar mijn partner. Ik heb het gevoel dat we meer goede vrienden zijn dan liefdespartners. Ter info dit is enkel mijn gevoel, zij ziet mij nog altijd doodgraag, wat het er niet makkelijker op maakt. Ik besliste om open kaart te spelen met mijn ouders over de situatie. In het begin hadden ze begrip, maar op den duur bleven ze continu pushen om bij haar te blijven.

Daar heb ik absoluut geen boodschap aan. Ik heb dan met mijn partner over mijn gevoelens gepraat. Dit was geen makkelijk gesprek, zoals ik verwachtte had zij wel nog liefdesgevoelens. We hebben beslist om even afstand te nemen zodat ik alles op een rijtje kan zetten en nadenken. Ik weet echt niet wat ik moet doen, aan de ene kant wil ik het verleden dat we opbouwden niet weggegooien en wil ik haar niet ongelukkig maken. Aan de andere kant vraag ik mij af of het zin heeft om zo in de relatie verder te blijven?

Ik vind dit niet eerlijk t. De laatste tijd vond ik het ook moeilijker en moeilijker om affectie te geven. Normaal stond ik niet open voor andere meisjes, maar de laatste tijd wel. Ik heb een datingapp geïnstalleerd en raakte aan de praat met een meisje, wat het er niet makkelijker op maakt.

Ik weet echt niet meer wat ik moet doen: Reactie infoteur , Hallo, volgens mij is er maar 1 manier om antwoord te krijgen en dat is de relatie verbreken. Je kan dan ervaren wat er verder nog is en of je daar gelukkiger van wordt of niet. Op die manier ben je eerlijk tegen jezelf en tegen je partner. Als jullie voor elkaar bestemd zijn, dan komt dat na een jaar of enkele jaren vanzelf weer en dan heb je deze jaren niet weggegooid. Op dat moment kan je dan echt voor haar kiezen.

Anders blijf je deze twijfel waarschijnlijk altijd houden en dat is ook niet goed voor jullie relatie. Mijn mening is dat een langere pauze niet helpt: Ana , Mijn vriend kan niet van de alcohol afblijven in het weekend maar hij combineert dat ook met “ medicijn” wat soms nogal heftig aan toe gaat. Mijn gevoelens zijn zo goed als op waardoor ik telkens twijfel als ik het wil uitmaken. Hij heeft totaal geen respect niet meer en we heb en enkel ruzie.

We zouden gaan samen wonen maar dat zie ik totaal niet zitten. Hij is zeer onvolwassen en onrealistisch. Alles wat hij wilde zo krijgt hij het maar als een andere het anders wilt dan is het ambras. Reactie infoteur , Volgens mij is de keuze niet zo moeilijk en volgens mij weet je al wat je moet doen. Hier zit geen toekomst in! Iris , Heb iets meer dan twee jaar een relatie met een lieve jongen. Maar we hebben een heel andere levensstijl en ritme en ik voel me eenzaam in de relatie.

Hij heeft 1 keer in de hele relatie bij mij thuis geslapen, ik een heel jaar bijna ieder weekend bij hem. Totdat ik het zat werd dat het maar van 1 kant kwam. Ik heb een chronische ziekte en rust, regelmaat en slaap is voor mij belangrijk dus ik slaap van 11 tot 7.

Gevolg is, als ik daar niet ga slapen in het weekend dat we elkaar nauwelijks zien. Hij is zo druk met zijn eigen leven dat ik het gevoel heb dat er geen ruimte voor mij in is of hij die niet wilt maken. Dus ik merk dat ik me emotioneel aan het afsluiten ben en afstand neem, want ik zou toch echt graag een partner willen die ook echt bij mij "wilt" zijn.

Reactie infoteur , Hallo Iris, dit klinkt niet best om eerlijk te zijn. Ik vind het vreemd dat hij slechts 1x bij jou geslapen heeft en dat hij niet iets tegemoet kan komen aan jouw slaapritme. Dat wil niet zeggen dat hij dat altijd moet doen, maar hij zou zeker meer moeite kunnen doen voor jullie relatie.

Ik zou je adviseren om voor jezelf te kiezen. Als hij je dan terug wil, dan kan hij moeite gaan doen en zich aanpassen en dan kan jij zien of je er dan wel vertrouwen in hebt of dat het gewoon niet gaat werken en het gevoel te weinig is. We wonen sinds een jaar samen. Aan het begin van de relatie twijfelde ik nogal, omdat hij in het buitenland woonde en ik niet verliefd genoeg was voor een lange-afstandsrelatie. We voelden elkaar wel altijd tot elkaar aangetrokken als we elkaar zagen.

Hij was al een aantal jaar verliefd op mij. We kennen elkaar al sinds we kleine kinderen zijn. We kennen elkaar dus al lang en goed. Inmiddels woont en studeert hij in Nederland en sindsdien hebben we een relatie. Het voelde namelijk vertrouwd, ik wist dat hij voor me zou gaan en ik dacht 'we zien wel hoe het loopt'. Het voelde goed met hem en we hebben nooit ruzie. Sinds een half jaar ben ik enorm gaan twijfelen.

Ik heb iemand anders ontmoet 29 jaar , waar ik inmiddels stapelverliefd op ben geworden. En hij op mij.

We spreken af, hebben interessante gesprekken, zonder dat mijn vriend dat weet. Niet eerlijk, weet ik. Wil graag intiemer met hem zijn, maar dat doe ik niet, omdat ik mezelf dan niet meer in de spiegel aan kan kijken. Ik heb allerlei vragen als 'Is dit het? Ik heb mijn twijfels uitgesproken naar mijn vriend en hij geeft me alle tijd, maar hij is nog stapelgek op mij. Ik was nog te veel met hem bezig en lukt me niet om hem te vergeten.

Ook kan ik het moeilijk opbrengen om moeite te doen voor onze relatie. Hij doet dat wel. Na een maand kwam ik de ander weer tegen en hebben sindsdien weer contact. Ik ben een weekend weg geweest met m'n vriend en dat was leuk, maar toen we terug kwamen, kwam de twijfel weer terug.

Ik voel het als een achtbaan: Ik word er gek van. Eet slecht, slaap slecht, huil veel… Ik weet niet hoe ik erachter kan komen. Ik heb een soort van verlammende angst: Ik denk namelijk dat ik ook goed bij hem pas. Ik weet het niet meer. Heb je tips voor mij? Reactie infoteur , Je durft geen beslissing te nemen.

Je kan het wel en volgens mij weet je ook welke beslissing je moet nemen. De basis van jullie relatie is niet voldoende om dit vol te kunnen houden, doordat het al met de weinig enthousiasme en verliefdheid vanaf jouw zijde begonnen is. Ga kijken wat er nog meer in de wereld is, zoals de jongen van 29 waar je het nu over hebt. Mochten jij en je huidige partner toch voor elkaar bestemd zijn ik denk het niet dan kom je daar met een paar jaar wel achter.

Toen ik hem leerde kennen was hij alles wat ik zocht in iemand en was hij anders dan anderen waar ik mee omging. Dat veranderde allemaal toen ik hem beter leerde kennen. Hij was nog altijd anders dan anderen maar niet in de positieve zin.

Ik wil er graag een punt achter zetten omdat ik hem niet wil veranderen maar als hij niet verandert ga ik verder de put in.

Ik durf hem niet weg te sturen vanwege mijn onverwachte zwangerschap. Wat moet ik doen? Reactie infoteur , Hallo Kelly, wat een moeilijke situatie door je onverwachte zwangerschap. Echter, maak de keuze die op lange termijn het beste is. Als jullie relatie geen toekomst heeft, dan is die er zeker niet met een kindje. Je relatie wordt dan immers extra op de proef gesteld want de verzorging van een baby is vermoeiend. Ook wanneer je de relatie verbreekt, kan je partner een rol krijgen in de opvoeding.

Gebruik de tijd om dat nu een plek te geven in plaats van dat je elkaar voor de gek houdt en nog een tijdje door gaat om later uit elkaar te gaan dan krijgt je kindje er veel meer van mee. Beppie , Vanaf het begin van onze relatie heb ik last van zijn ex. Ze komt op elk familie feest en heeft ook nog iets met een vriend van hem.

Hij heeft hier nooit iets mee gedaan. Ik ben geprobeerd om dit te accepteren maar ik word er helemaal gek van. Ik accepteer het meer.

Ik blijf hem dit kwalijk nemen dat hij hier in niet is opgekomen voor mij. We hebben ook geen nieuwe vrienden waar we samen mee omgaan. Dus alle feesten is met haar erbij en ik kan daardoor nooit mezelf zijn.

Naar mijn beste vriendin gaat hij ook nooit mee naar een feest. Het is er allemaal ingeslopen. Dit heb ik aangehaald bij hem. Hij zegt als ik om die reden weg zou gaan.

Zijn liefde overslaat in haat. Hij zegt wat wil je dat ik mijn vrienden en familie gedag zeg. Ik zeg ik weet het niet maar ik ben nu niet gelukkig en ik wil dat je er serieus mee over na denkt. Hij zegt dat hij ook het liefste weg wilt met mij en weg van alles. Hoe lossen we dit op. Ik heb t al veel vaker aangehaald maar hij heeft t nooit serieus genomen. Ik maak in je verhaal niets op over dat hij reden geeft waardoor jij onzeker zou moeten zijn en bang zou moeten zijn dat hij haar terug wil.

Als hij dat zou willen, was dat waarschijnlijk in die 10 jaar al lang gebeurd! Dus waarom heb je hier zoveel moeite mee? Nol , Al snap ik je gevoel wel. Probeer je gevoel te delen zonder hem aan te vallen. Wees nieuwsgierig ipv direct oordelend vanuit jezelf.

Stel vragen aan hem en laat m zelf met n eventuele oplossing komen. Reactie infoteur , Ergens ben ik het met je eens, al zijn er volgens mij ook grenzen die je mag bewaken en hoef je niet altijd je oordeel voor je te houden. Als je er naast zit kan hij dat ook vertellen. Mimi , Er is al sinds het begin een probleem tussen mij en zijn ex.

Zij loopt te stoken in onze relatie en werkt ons op alle fronten tegen. Ikzelf heb een heel goed contact met mijn ex en zijn nieuwe vriendin. We gunnen elkaar alles en denken mee in ingewikkelde situaties. De ex van mijn vriend wil nog steeds de controle houden over mijn vriend en dat lukt haar aardig. Ik heb hier ontzettend veel last van. Mijn vriend is het ook niet altijd met haar eens, maar heeft er naar eigen zeggen geen last van en hij vindt dus dat ik me erover heen moet zetten. Ik kan dat niet.

Ik heb hem gevraagd om het contact tussen hen puur zakelijk te houden rondom hun zoon. Alleen het nodige, maar niet dat dagelijkse gebeld en geapp over elk wissewasje en het gezeur over hem en mij. Helaas reageert hij hier niet op.

Naar mijn mening is hij bang om zijn zoon kwijt te raken als hij haar tegen het harnas jaagt. Ik trek de situatie gewoon niet meer en hij vindt dat we er te vaak discussie over hebben, waardoor hij ook gaat twijfelen over de relatie. Is het nou zoveel gevraagd om tot een compromis te komen? Hij kan zich toch ook eens proberen te verplaatsen in mij? Of doe ik te moeilijk? Reactie infoteur , Hallo Mimi, ik denk dat je gelijk hebt en tot een compromis moet komen, maar meer doen dan dit met hem bespreken kan je niet.

Als hij het contact niet zakelijker wil houden en jij je er niet prettig bij blijft voelen is er dus maar 1 oplossing: En met een beetje geluk laat dat hem inzien dat hij toch wat aanpassingen wil doen om jou weer terug te krijgen. Zo niet, dan ga je op de lange termijn gelukkiger zijn zonder hem. Sensas , De reden dat er voor mij geen plaatst is, is dat ik haar niet steun in haar nieuwe ideeën en doelen en zij heel veel bewegingsvrijheid wil en nodig heeft.

Wat zij zegt klopt wel, maar haar interesse is totaal niet mijn interesse. Andersom is het ook zo, dus je kunt wel zeggen dat we beide de laatste jaren of zijn veranderd of totaal uit elkaar gegroeid zijn. Wij zijn niet meer de allerjongste 53 en 59 jaar , maar denk dat dit niet van belang is. Zij vertelt mij nog wel van mij te houden en ik houd ook erg veel van haar.

Zover ik weet is er geen ander in het spel, daar ken ik mijn vrouw goed genoeg voor. Feit is wel dat ik totaal uit het veld geslagen ben en ik haar eigenlijk niet wil laten gaan, al is dat laatste natuurlijk wel heel erg egoïstisch.

Natuurlijk mag zij een nieuw bestaan opbouwen zonder mij, en hoop met mijn hele hart dat haar dit gaat lukken, maar het doet mij heel erg veel pijn. Ik heb haar laten weten dat de deur altijd voor haar openstaat en mij altijd kan bellen als er iets is of als zij iets nodig heeft. Ik heb nu de hoop gevestigd dat zij misschien ooit nog eens terugkomt.

Mensen zeggen vaak "zag je het niet aankomen"? Ik ga mijn partner heel erg missen en niet zomaar een partner. Reactie infoteur , Hallo "Sensas", ik denk dat hoe je reageert op je vrouw, de beste reactie is. Hiermee geef je haar de vrijheid die je wil, ondanks je eigen emoties.

Ingrid , Hij heeft voor mij de lat altijd erg hoog gelegd en ik heb altijd het gevoel gehad nooit te kunnen voldoen aan zijn hoge verwachtingen. Mijn zelfvertrouwen was al niet hoog lees: Iets korter dan 1 jaar geleden heb ik bij mijn partner aangegeven dat ik sommige dingen mis en heb dit ook uitgesproken, ben ook eerlijk geweest dat ik me aangetrokken voelde tot andere mannen.

Complimenten van anderen deden veel met mijn gevoel - iets wat ik normaliter niet had. Natuurlijk voelde ik me wel gevleid maar dat was het, nu begon ik er ook gevoelens bij te krijgen. Mijn partner reageerde heel goed op mijn bericht en gaf aan hier iets mee te gaan doen. Echter was dit weinig tot niet het geval. Nu heb ik de misstap gemaakt om met een andere man meerdere keren te zoenen en ben ik ook verliefd geworden. Dit heb ik eerlijk opgebiecht aan mijn partner. Verdrietig, boos en zijn eigenwaarde gekrenkt.

Ik heb hem de tijd gegeven en hij heeft besloten dat hij met mij verder wil. Iets waarvoor ik hem dankbaar ben al blijf ik mijn twijfels houden met mijn verliefdheid. Dit weet hij ook, wij hebben elkaar beloofd daar eerlijk in te zijn. Neemt niet weg dat ik dit niet had moeten doen!

Ik zie zeker vooruitgang. Toch merk ik dat ik meerdere dingen graag zou willen veranderen in mijn leven. Ik ben sinds 1,5 jaar geswitcht van baan en ik ben gegroeid, heb mezelf ontwikkeld en daardoor ben ik ook veranderd. Ook vind ik de stad waar ik woon - daar komt mijn partner vandaan, overigens heb ik daar destijds zelf voor gekozen - niet leuk.

De mensen zijn echt niet leuk, al denk ik dat je dat in veel plaatsen hebt maar goed. Daarnaast vind ik zijn vrienden niks aan, ik ga er liever niet naartoe dan wel. Ook ben ik erg introvert en hij extravert en ga me steeds meer aan kleine dingen storen.

Wel zijn we juist door mijn misstap vaker intiem en ik merk dat ik hier erg van geniet, ik wil graag met hem knuffelen, kussen en intiem zijn.

Maar toch met vlagen blijf ik die twijfel houden. Ik zit met mijn gevoel erg in de knoop en ik weet eerlijk gezegd niet hoe ik tot een beslissing kan komen. Mijn partner en ik hebben ook afgesproken dat ik probeer want je kan het niet dwingen het te lang te laten duren voordat ik een beslissing heb gemaakt.

Ik ben rationeel gaan denken over de andere persoon, ook hij zal zijn nukken hebben en daar ben ik me van bewust. Daarom blijf ik ook twijfelen.

Ik stel vaak de vraag 'wat vind ik in de ander wat ik bij mijn huidige partner niet meer vind'. We zitten op een ander level. Ik heb al zoveel gelezen maar ik kom niet verder.

Reactie infoteur , De belangrijkste vraag is denk ik of de dingen die jij nu wilt in je leven, of dat kan samen met hem.

Staat hij er voor open om misschien te verhuizen en staat hij open voor ja andere doelen? Kijk of je een gezamenlijk beeld van jullie toekomst kan creëren. Als je daar niet uit komt en andere wensen hebt, dan denk ik dat je nu voor jezelf moet kiezen. Kom je daar wel samen uit, knok er dan voor en probeer deze fase achter je te laten en gewoon te genieten. Andy , Ze zei van de eerste dag dat ze ziek was en niet kon samen slapen of wonen. Ik was reeds 9j single en had nood aan een relatie en zij is het voor mij.

Zij kwam juist uit een relatie en was in begin niet verliefd. Ik zag haar elke dag paar uur en dan ging ik naar huis Lat-relatie. Ikzelf had nog nooit een Lat-relatie gehad. Dit leek me wel tof zou geen gezeik over je moet dit doen en dat.

Dus ging elke dag bij haar met veel plezier. Toch nu dik jaar verder merk ik dat een Lat-relatie wel zwaar is. Maar wat me meest stoort is dat als ik bij haar ben het gevoel heb van iets te moeten beteken. Als je samenwoont denk ik kan je meer samenzijn zonder bij elkaar te zijn. Nu merk ik ook dat ik graag thuis ben en toch mis ik haar maar zie haar graag.

Zij heeft schrik om samen te wonen ook omdat ik al paar keer kwaad ben geweest laat ons zeggen agressief geworden tegen haar door frustraties of onbegrip. Ze denkt ook dat ik narcistisch ben ingesteld. Reactie infoteur , Hallo Andy, het is op basis van je bericht niet te zeggen of de liefde genoeg is, maar als je agressief bent geworden en denkt ook narcistisch te zijn, dan zou ik in ieder geval eens in therapie gaan en dat geeft haar misschien ook vertrouwen om wel samen te gaan wonen.

Angela , Ik zit in mijn tweede huwelijk, we kennen elkaar 13 jaar. We weten beiden hoe het mis kan gaan met een relatie en hoe ingrijpend een scheiding is. Voor hem is het ook zijn tweede keer. In onze relatie is er veel gebeurd. Mijn ziekte blijft en werken zal nooit meer een optie zijn, maar nu gaat het heel erg goed met me.

Ik voel me opgesloten, zit ondanks mijn vrijwilligersbaantjes veel te veel thuis. Van een seksleven is al jaren geen sprake meer en als er dan al iets gebeurd vind ik het echt niet prettig maar maak ik maar zin terwijl hij juist nooit wil.

De buitenwereld ziet ons als een ideaal stel maar ik lig vaak huilend in bed voordat ik in slaap val. Ons leven is materialistisch gezien goed, en we hebben een half jaar geleden echt mijn droomhuis gekocht. Maar het " daar hoeven we nooit meer weg" benauwd me. Ik zie een lange grijze en uitzichtloze toekomst voor me en dat trek ik niet meer. Ik heb al meerdere keren dit aan mijn man meegegeven en hij probeert het wel, is gestopt met roken, drinkt minder, probeert meer thuis te zijn, maarvoor mij blijft het grijs.

Vanaf de eerste blik was er veel meer dan zakelijk contact. Vreemdgaan wil ik niet. Ik vertelde het mijn man diezelfde avond en zijn reactie was dat hij het zich kon voorstellen dat ik dat zou willen en dat dit wat hem betreft ok was.

Jaap is vanaf die dag niet meer uit mijn hoofd geweest. Ik ook niet uit de zijne. Hij kwam met grote en kleine smoezen langs op mijn werk en ik genoot ervan.

Jaap is echt een van de meest bijzondere mensen die ik ooit heb ontmoet, ook als ik de vlinders weglaat. Na een vakantie met mijn man, waar ik, 4 weken lang eigenlijk alleen maar ongelukkig ben geweest wist ik dat ik tegen Jaap moest zeggen dat er geen kans was voor hem en mij.

Op kantoor kon dat niet, dus belde ik hem eindelijk wel hij bleef iedere keer zijn nr achterlaten. We gingen naar een strand en ik vertelde het hem en ineens zoenden we. Inmiddels hebben we dus wel een relatie en ik hou van hem. Mijn hele gevoel zegt dat dit mijn levenspartner is, ondanks onze enorme verschillen. Jaap geeft duidelijk aan wat hij wil.

Mijn man heeft nooit kinderen met mij gewild en dit heeft altijd enorm pijn gedaan. Gezien mijn leeftijd zou een kind met Jaap echt de allerlaatste kans zijn en mogen we geen tijd verspillen. Een relatie van 13 jaar mag je niet zomaar weggooien, en mijn man is me heel dierbaar. Het is een hele veilige haven. Maar ik was er niet altijd gelukkig in. De gevoelens die ik voor Jaap heb, heb ik nog nooit eerder in mijn leven gekend.

Ik weet dat ik moet kiezen. Yph , Alleen ze heeft vaak wat dippen om het zo maar te zeggen de ene keer appt ze me niet terug en doet ze afstandelijk en spreek ik haar op de dag miss 5 min via de telefoon ook al heeft ze 's avonds niks meer te doen en de andere keer wil ze dat ik heel vaak langskom en krijg ik allemaal liever berichtjes. Ik heb het hier al met haar over gehad hoe moeilijk ik dit vind maar dan krijg ik al snel de reactie ik ben nou eenmaal zo.

Ik weet niet meer wat ik moet doen of dat ik mezelf gewoon aanstel. Reactie infoteur , "Ik ben nou eenmaal zo" is natuurlijk een slecht antwoord van je vriendin. Jij bent nou eenmaal zo dat je er moeite mee hebt en als je er beide zo in staat, kan je dus zonder moeite te doen meteen je relatie verbreken. Als je van elkaar houdt, moet je soms rekening met elkaar houden, inleven in de ander en soms wat veranderen aan wie je bent of wat je gewoon te doen bent.

Zeg dit tegen haar en kijk of ze dan wel rekening wil houden met jouw gevoel en wat je er samen aan kan doen. Als ze er dan nog zo in staat, dan denk ik dat jullie samen niet veel verder komen. Monique , Ik heb kinderen en hij ook. Alleen wil hij het niet aan zijn ex vertellen dat die een ander hebt leren kennen dat maak me onzeker en heb ik alleen maar rot gevoelens.

Ik heb nu heel erg twijfels of dat hij echt voor mij wilt gaan of niet. En als ik erover begint klap hij dicht. Reactie infoteur , Vraag waarom hij het niet aan zijn ex wil vertellen? Misschien is hij bang voor haar reactie en dat hij daardoor zijn kinderen minder ziet?

Praat er over en spreek af wanneer hij het wel moet vertellen bijvoorbeeld als je nog 2 maanden samen bent. Dat hij het even stil wil houden is niet heel gek, maar laat dat niet te lang duren. Denkend Meisje , Ik zit al een tijdje na te denken wat ik wil met mijn leven. Ik studeer momenteel toerisme en in mei ga ik 7 weken naar het buitenland voor mijn stage als animator. Als de stage goed lukt krijg ik daar een vast contract voor de zomer nog eens 4 maanden dit is echt een droom voor mij.

Het liefst van al zou ik heel mijn leven willen rond reizen en de wereld ontdekken. Maar dit is natuurlijk moeilijk in een relatie want mijn vriend werkt hier namelijk al vast en ziet dat reisleventje niet echt zitten. En de hebben nu een soort van middenweg gevonden. Als ik een vast contract krijg dan zou ik maar 1 maand extra doen ipv 4 maanden. Das fair maar diep vanbinnen wil ik meer. Hij is echt enorm lief, behulpzaam alles wat je eigenlijk zou willen.

Soms voelt het alsof hij mijn beste vriend is ipv DE vriend. De laatste tijd wordt ik ook snel boos. Ik erger mij aan de kleinste dingen terwijl hij alleen maar goed probeert te doen. Want hij verteld me constant dat hij niet zonder me kan. En dat hij nooit zou willen dat we uit elkaar gaan. Soms voel ik me een hele perioden gelukkig en soms voel ik me ongelukkig.

Ik vind dit zo moeilijk: Reactie infoteur , Om te beginnen vind ik een compromis van 1 maand exrta in plaats van 4 best vreemd, zeker als je ook al al je andere reisplannen aan de kant zet. Dan moet nu 4 maanden best kunnen, zeker omdat hij ook de mogelijkheid heeft om je een keer tussendoor op te zoeken.

Als ik eerlijk ben, klinkt het alsof je spijt gaat krijgen als je nu niet gaat reizen. Als je wat ouder bent, gesetteld bent en wellicht kinderen hebt, komt dat er niet meer zo snel van, dus ik zou je adviseren dat nu te doen.

Als het kan met je vriend, maar als hij niet wil en niet accepteert dat jij dat wel wil, zou ik nu voor jezelf kiezen en dan zie je daarna wel weer of jullie ooit weer bij elkaar komen of beiden iemand vinden die beter bij je past. Kim , Vorig jaar in oktober heeft hij me verteld dat zijn gevoelens voor me een 'krakje' hebben gekregen. Ik ben zelfstandige en had dat jaar ontzettend hard gewerkt, hij had het gevoel dat we geen koppel meer waren.

Ik zie deze man graag en heb mijn activiteiten gehalveerd en anders georganiseerd om ook meer tijd voor ons te maken. Hij is ook de 3 items beginnen analyseren over onze relatie en telkens terugkomende 'problematiek': Deze zaken maken voor hem dat we toch op enkele vlakken verschillen en dat hij twijfelt of we bij elkaar passen gezien dit onderwerpen zijn waar we om de 6 maanden wel ruzie over hebben.

Hij heeft zich de afgelopen 13 maanden ook niet meer kunnen geven. Dit is een lange periode om door te gaan die emotioneel voor beiden heel zwaar is. We zien elkaar graag, hij kan dat ook nog zeggen als antwoord op mijn aanzet. Hij komt ook nog steeds 'graag' naar huis maar aan de andere kant zijn er afstandelijke dagen zonder knuffels e.

Ik heb het afgelopen jaar geen cadeautje meer gekregen, geen lieve berichtjes geheel uit zichzelf, geen compliment en geen echte hoop. Ik word stilaan leeggezogen, onzeker, bang en ben vaak verdrietig. Ik wil mijn leven delen met deze man maar kan dat nog wel Reactie infoteur , Hallo, ik denk dat het belangrijkste is dat er een beslissing genomen wordt, want nu wordt die maar steeds vooruit geschoven terwijl er niets verandert waardoor de beslissing later makkelijker genomen zou kunnen worden.

Of jullie gaan er beide volledig voor en accepteren enkele verschillen en dat het niet meer zo speciaal is als in het begin, of je gaat uit elkaar en jullie gaan kijken wat de wereld verder nog te bieden heeft. Wanneer dan achteraf blijkt dat je toch elkaar wilt, kan dat in principe altijd nog! Jln , Momenteel zitten we wat in een dipje, terwijl ik echt mijn best probeer te doen om alles terug zoals vroeger te krijgen.

Ons seksleven is ook niet meer wat het geweest is, maar volgens hem is dat mijn fout. Ik neem geen initiatief, terwijl ik degene ben die dat nu net wel doet. We nemen gewoon geen tijd meer voor elkaar, en wanneer we dat wel doen dan eindigt het gewoon in ruzie 9 van de 10 keer.

Ik hou het gewoon niet meer vol. We wonen nu al 3 jaar samen maar hij wil geen gezamenlijke rekening. Telkens hij naar de winkel gaat houdt hij de ticketjes bij om dan te tonen hoeveel ik hem nog terug moet. Ik kan daar niet tegen! Volgens mij, als je een koppel bent, dan help je elkaar. En uiteraard kan het niet steeds van 1 kant komen, en dat is ook zeker het geval niet, maar volgens hem wel.

Wij werken beide, maar ik heb 2 vrije dagen in mijn week. Op mijn vrije dagen breng ik zijn eten, ik betaal op dit moment alles, maar dat kan mij ook gewoon niet schelen omdat wij een koppel zijn! Maar als hij voor mij dan is naar de winkel moet, wees maar zeker dat ik het mag horen. Hij noemt me soms een bedelaar wanneer ik gewoon eens vraag om iets te betalen voor mij. Ik ben de vernederingen beu.

Soms weet ik niet of het nog de moeite is om voor te vechten, maarja. Daar mag ik zeker niets van zeggen. Maar de ruzies overmeesteren de goeie momenten, kan er met hem niet over praten want hij word onmiddellijk kwaad, zegt geen 2 woorden en verlaat de kamer. Ik heb geen idee hoe ik er nog moet mee omgaan, ik raak met mezelf ook in knoop. Reactie infoteur , Hallo, aangezien je geprobeerd hebt om er over te praten, maar hij dit niet wil, is er maar 1 optie.

Je bent niet gelukkig in deze situatie en zal dat ook niet worden. Zoals je het omschrijft vind ik het geen gezonde relatie, dus zoek je geluk elders! We wonen ook 1,5 jaar samen. Nu ik twijfel of ik wel verder wil, hij is zo anders dan ik.

Hij is vlug kwaad koppig lastig moet ook altijd zijn gelijk hebben. Ik ben speels en redelijk gemakkelijk. De laatse tijd ben ik ook lastig. Elke dag ruzie elke dag is er wel iets en ben het beu met hem ik haat het als hij thuis komt van het werk. Ik haat het dat hij me niet vertrouwt terwijl hij vreemd is gegaan 2x aan begin van onze relatie. Ik weet niet meer wat te doen want ik durf de knoop niet door te hakken ookal weet ik ergens wel dat wij geen toekomst meer hebben. Blijf ik denken da ik spijt van mijnn beslissing ga hebben.

Ik ben zo in de war pff. Reactie infoteur , Je weet wat je moet doen! Bang zijn dat je spijt krijgt hoeft niet, want als je echt spijt krijgt over een jaar ofzo dan kan je zo weer contact opnemen met hem en zie je dan wel weer verder! Ondertussen hebben we een huis gekocht, 2 kindjes 3j en 1,5j gekregen en is hij net als zelfstandige in bijberoep begonnen. Ik was 17 jaar toen we een koppel werden. Ik merk hoe langer hoe meer dat veel kleine dingen me beginnen te irriteren, ook laat ik het toe dat andere mannen dichter komen.

Ik ben niet iemand die snel wil opgeven maar ik heb het gevoel dat met ouder worden, ik andere interesses heb gekregen. Ik wil hem ook niet alleen laten met de zaak.

Hij heeft ook bijna geen familie meer. Het knaagt zo aan me! Reactie infoteur , Misschien is dit gewoon een dip die er af en toe bijhoort in een langere relatie? Ik weet niet hoe lang de irritaties er al zijn, maar het is niet gek dat je die soms hebt na een relatie van 9 jaar. Geef het de ruimte, maak je niet meteen te veel zorgen en kijk dan hoe je je er over bijvoorbeeld een half jaar bij voelt.

Grote kans dat deze fase dan weer over is. Zo niet… dan is er nog tijd genoeg om actie te ondernemen. Janfaber , Ik had een drukke baan en wilde dat mijn relatie werkte zoals mijn ouders me hadden laten zien.

Toen ontmoette ze na 2,5 jaar een leuke jongen hij had krulletjes en ze ging vreemd. Ze maakte het gelukkig kort daarna uit, dus dat was wel eerlijk.

Maar na zes weken met deze krullenbol rond te hebben gespeeld bleek hij toch een naar trekje te hebben, hij had nogal wat opgekropte agressie. Dus zij weer weg bij de krullenbol, huilend bij mij terug. Waarom weet ik niet maar ik moest uitgebreid horen wat ze allemaal samen hadden gedaan, gekke gewoonte is dat toch.

Dus ik voelde me al een hele kleine meneer en was bijna blij dat ze weer bij me terug wilde. Dit gebeurde 25 jaar geleden. Elke dag heb ik er aan gedacht, elke dag, echt elke dag. Nu voel ik me een domme idioot dat ik haar niet heb laten staan. Ik deed dat omdat ik bang was om alleen te zijn. We hebben drie prachtige kinderen, een prachtig huis, maar ik merk dat ik mezelf niet ben. De woorden… "is het belangrijk om onderscheid te maken tussen het missen van JE partner en het missen van EEN partner'' klinken me nu wel erg bekend.

Ik ga een einde maken aan deze relatie. Ik ben nu bijna 50 en als ik op de helft ben op mijn leven wat ik hoop dan ontmoet ik die echte ware liefde die ik kan vertrouwen wel in die tweede helft. Reactie infoteur , Wat een moedig besluit! Maar als het je iedere dag zo bezig gehouden heeft, dan is het denk ik wel het juiste besluit.

Er moet dan in ieder geval iets veranderen en je moet inderdaad voor jezelf kiezen! Eef , Mijn verslaafde ex is in zijn gebruik nooit agressief geweest, maar hij verdween regelmatig "een paar dagen" en hier was geen houden meer aan.

Al heel snel na de breuk kwam ik iemand tegen die ik dacht erg leuk te vinden. Vlinders in mijn buik, alles erop en eraan en het was wederzijds! In de praktijk vond ik al snel dat dit totaal niet werkte. Ik probeerde te genieten van deze fijne nieuwe verliefdheid maar ik was ook nog de scherven aan het opruimen van het leven met mijn ex; een huis en baan regelen èn voor mijn twee meiden zorgen.

Het was een behoorlijk zwaar jaar en ik heb nu alles gelukkig op de rit. Mijn nieuwe liefde en ik hebben het heel rustig aan gedaan gezien de situatie en het feit dat ik kinderen heb.

Hij wil ze graag beter leren kennen maar ik vind dit spannend omdat ik nog niet helemaal zeker ben van ons. Hij heeft hier begrip en geduld voor. Hij is zo ontzettend lief en leuk en de seks is perfect maar ik kan me ook flink irriteren aan kleine dingetjes die gewoon bij hem horen.

Bewegingkjes, manier van praten. Ook het feit dat hij klein er is, vind ik lastig terwijl ik dat heel erg van mezelf vind! Want uiteindelijk telt het innerlijk. Nu vraag ik me af of ik dit in mijn hoofd allemaal groter maak of dat deze twijfels voor mij onoverkomelijk zijn. Het lijkt zo mooi maar ik heb met vlagen hevige twijfels. Ik kan hem ontzettend leuk vinden en het volgende moment ook weer niet echt.

Ik heb dit besproken en we hebben een aantal keren afstand genomen. Zo ook sinds gister maar ik ga dan wel weer kapot van verdriet. Komt dit doordat ik hem mis of dat ik bang ben voor verlies? Ik mis hem nu erg maar als ik dan weer denk aan hetgeen mij irriteerde denk ik. Het is misschien goed zo. Daarbij komt ook dat mijn ex inmiddels is afgekickt en hij mij ontzettend graag terug zou willen. Buiten zijn verslaving om die veel impact heeft gehad, heb ik in de fijne jaren altijd gedacht dat wij samen oud zouden worden.

Ik was immers weggegaan om de verslaving en zij zag haar kans. Ik wil haar nooit meer zien maar het doet allemaal veel pijn.

Ik weet niet meer wat ik van de hele situatie moet denken, ik pieker me suf. Ik hoop heel erg op een antwoord, dankjewel alvast. Reactie infoteur , Hallo Eff, sorry voor de late reactie, maar ik denk dat je eerst voor jezelf moet kiezen en nog geen keuzes kan maken betreffende je liefdesleven. Er is zoveel gebeurd… geef het wat tijd. Je ontzettend irriteren aan kleine dingen, zou als oorzaak kunnen hebben dat je er nog niet volledig aan toe bent, maar kan ook gewoon betekenen dat jullie niet bij elkaar horen.

En je ex terug nemen… ik zou daar heel voorzichtig mee zijn en als je het wil, stap voor stap. Dus eerst wat meer contact, eens iets leuks doen en echt maanden overheen laten gaan voordat je iets serieus begint. Op die manier kan jij aftasten wat je wil, kan hij laten zien hoe serieus hij is en dat hij echt goed afgekickt is en ook ter bescherming van jullie kinderen dat ze niet voor niets hoop krijgen dat papa en mama weer samen komen. Bus , Wij zijn 18 jaar samen, maar hebben geen kinderen samen.

Al ongeveer 10 jaar hebben we seksueel niets meer. We hebben heel moeilijke tijden gekend. Mijn man heeft in 2 jaar tijd zijn volledige familie verloren, en 2 accidenten gehad. Dit alles had uiteraard zijn tijd nodig om te verwerken. Ik dacht dat het daarna wel beter zou gaan. Het werd ook rustiger en toen ik er laatst naar vroeg om terug de draad op te nemen, kreeg ik te horen dat hij geen gevoelens meer voor me had. Ik weet me geen raad meer. Hij wil eigenlijk niet scheiden, omwille van het huis dat hijzelf bouwde, hij wil gewoon vrij zijn en ieder ons eigen leven gaan.

Er is ook niemand anders in het spel… Ik ga sinds enkele jaren alleen op vakantie enzo, maar gelukkig word ik er ook niet van… Reactie infoteur , Hallo, je verhaal komt over als of jullie uit elkaar gegroeid zijn en zo te lezen ervaart hij dat ook zo.

Ik denk dat in jullie geval "de koek echt op is" en raad jullie aan dan wel ook echt uit elkaar te gaan. Praktische bezwaren zoals een huis, zijn geen reden om bij elkaar te blijven als er geen wederzijdse liefde meer is. Sths , Ik ben 22j en hij 25j. Ik studeer voor ingenieur en hij werkt in de bouw.

In het begin van onze relatie hadden we veel problemen omdat hij te los was met andere vrouwen. Zelf ben ik heel zelfzeker. Mijn vertrouwen is hierdoor geschaden en is nog steeds niet wat het was. Ik kan niet tegen de gedachte dat hij meer aandacht dan nodig geeft aan iemand anders. Na 4 jaar verandert hij bv de naam van zijn ex in een mannelijke naam.

Als ik hem erachter vroeg, loog hij gewoon. Dit is al vaak gebeurd, ik moet hem eerst betrappen vooraleer hij toegeeft. Nu zijn we veel samen, wonen zo goed als bij elkaar. Hij woont samen met een vriend, maar ik ben hier ook veel. Dit leidt tot irritaties langs beide kanten. Hij zeurt voor het minste. Hij ziet altijd wat ik niet heb gedaan in huis en amper wat wel qua huishouden. Hij kijkt op mij neer, 'want mijn studierichting is toch niet zo moeilijk'.

Hij vindt het moeilijk om te zeggen dat ik goed bezig ben. Als we samen aan tafel zitten is hij constant met zijn gsm bezig. Er is een gebrek aan communicatie, vooral diepgaande gesprekken. Ik kan niet zeggen dat hij mijn beste maatje is. Toch kunnen we wel samen lachen. Nu is er ook veel positief in onze relatie. We hebben al heel! Ik had veel problemen met mijn familie. Wat voor veel stress zorgt.

Toch hebben we deze situaties samen doorzwommen. Ik denk dat we al het nodige meegemaakt hebben om te kunnen zeggen dat we samen sterk zijn. Hij kan enorm lief zijn met momenten. Hij wil met mij een toekomst opbouwen, huisje tuintje kindje. Als er ruzie is, zal hij altijd vechten voor het in orde te maken.

Nu zit ik al lang met twijfels. Ik denk ook vaak aan hoe een relatie hoort te zijn, ik heb echt niet het idee dat ik mijn soulmate heb gevonden, toch zie ik hem heel graag. Ik wil zeker zijn voor ik verder ga. Eens ik afgestudeerd ben kan alles heel snel gaan. Eens er kindjes bij komen kijken is het moeilijker. Ik heb het idee van een ideale relatie, en bots daar elke dag wel weer op… Weet niet of het het beste is om de stap te nemen… Reactie infoteur , Om te beginnen: Daarnaast mis ik respect maar jou toe in je verhaal en denk ik dat het heel belangrijk is dat je wel het gevoel hebt dat je elkaars beste vrienden bent.

Ik heb het gevoel dat je bij hem wilt blijven omdat je al zo lang bij elkaar bent en zoveel mee gemaakt hebt, dat is echter geen goede reden. Praat er over dat je respect mist en als hij dat gesprek niet wil of kan voeren, dan weet je denk ik genoeg.

Ik heb twijfels omdat we ten eerste al niet dezelfde doelen hebben in ons leven. Ook heeft hij een dochtertje, echt een super lief meisje, maar het begint me moeite te kosten om voor haar te zorgen. Ik heb ook het gevoel dat ik geen neen kan zeggen ivm zijn dochtertje. Reactie infoteur , Het is moeilijk om je advies te geven op basis van zo'n kort verhaal, maar verschillende doelen hoeft niet een reden te zijn om niet bij elkaar te kunnen zijn.

Maar als ze tegenstrijdig aan elkaar zijn, dan is samen zijn inderdaad wel lastig. Wat betreft zijn dochter: Je kan wel andere afspraken maken over de zorgen voor haar, maar het helemaal ontlopen gaat echt niet.

Maar het probleem is dat deze vrouw een relatie heeft van 5j. Ze heeft me verteld dat de relatie met haar vriend nooit is geweest wat het moest zijn en dat ze ook nooit deze gevoelens voor hem heeft gekend. De reden dat ze samen bleef met deze jongen was dat ze niet nog eens een relatie wilde beëindigen, ze wilt niet opnieuw falen en opgeven. Nu 5 jaar later heeft ze nog steeds die twijfels over hem. Hij is saai, stil en bekrompen. Alleen zijn gesloten wereldje en vrienden groep.

Meer moet hij niet hebben. Ondertussen is er al veel gebeurd tussen mij en die vrouw. Resultaat ze maakt het gedaan met haar vriend voor mij.

Ze vertelt haar vriend eerlijk dat ze meer voor mij voelt dan voor hem. Maar die vriend reageert er zo slecht op dat hij letterlijk smeekt aan haar om te blijven, zet hun vriendengroep op tegen mij op. Zegt dat hij zal veranderen en ook sociaal zal worden en alles zou doen om haar gelukkig te maken.

Ondertussen heeft ze dit al 3 x geprobeerd maar telkens weet deze jongen haar emotioneel te chanteren dat hij niet meer verder zou kunnen zonder haar en ze krijgt dan al compassie en blijft bij hem.

Ze zegt letterlijk dat ze blijft uit compassie en kiest voor de gemakkelijkste weg. Ze woont inderdaad in een mooi huis en een mooie omgeving maar ze woont bij hem in.

Dus ik zeg dat wij samen ook iets moois kunnen opbouwen maar dan wel met de juiste gevoelens… Ze kiest dus makkelijk en ik vind persoonlijk materialistisch. Nu is mijn vraag is dat zo? Zou een persoon echt alles achterlaten en haar gevoel volgen? Of maak ik mij iets wijs en is z'n eigendom van de vriend echt een reden om te blijven en eigenlijk niet samen te zijn met een persoon waar je echt van houd en verder wilt in je leven.

Ze vertelt mij dat ze helemaal niet met hem wilt trouwen en dat ze het niet ziet zitten om heel haar leven met deze man door te brengen. Met mij wil ze dat wel doen, wij hebben al zo veel keren bevestigingen gekregen dat onze gevoelens oprecht en echt zijn. Ik denk dat wij al 8 keer geprobeerd hebben elkaar niet meer te zien maar de drang naar elkaar is zo sterk dat ik echt hopeloos ben.

Niet eten, slapen, werken gaat moeilijk, uitgaan heb ik geen zin meer in… ik wil bij haar zijn en zij wilt bij mij zijn maar ze durft niet de stap te zetten… Wat moet ik doen? Nu vraagt ze tijd om mij te missen en zo makkelijker de beslissing te kunnen maken… na 3 dagen kan ik het niet meer uithouden en belde haar op… Ze miste mij ook en heeft er ook moeite mee maar ze wilt doorgaan en proberen de andere jongen nog een kans te geven… toch houdt ze van mij?

Ik merk aan haar praten dat ze nog steeds met mij bezig is. Zo is ze bezig met te beseffen dat je meer mooie plaatsen hebt om te wonen. Soit ik kan hier een hele roman schrijven van leuke momenten met haar… Maar het gaat me enkel over moet ik volhouden en wachten? Of moet ik haar vergeten omdat ze toch nooit de moeilijke weg zal opgaan en bij haar vertrouwde 'thuis' zal blijven? Reactie infoteur , Wat je moet doen is heel simpel: Alleen op die manier kan zij echt een keuze gaan maken, want nu kan ze jullie beiden behouden.

Dat je dat niet vol kan houden enzo is geen excuus: En als ze wel voor jou kiest, hoef je het verbreken van het contact niet lang vol te houden. Met betrekking tot je vraag of het kan zijn dat iemand materialistische zaken boven echte liefde kiest: Is wat mij betreft niet de beste keuze, maar voor sommige is die materialistische zekerheid heel belangrijk.

Daarnaast kan het ook iets zeggen over haar gevoelens voor jou: Al sinds het begin heb ik af en toe last van twijfels in mijn relatie.

geefmij sex maagdelijk kutje